mydirails & ~zijrails

*

Je
had in
de Reformatie van
zo'n vijfhonderd jaar geleden
ook al heel verschillende stromingen.
Er was bijvoorbeeld een stroming,
met name in kringen van de protestantse scholastieke orthodoxie,
die leerde dat de bijbel een goddelijke
oorsprong had.

Ze
zei dat
in een pracht
van een cirkelredenering:
"Alles wat de heilige Schrift leert is onfeilbaar waar,
en wel omdat de Schrift geinspireerd is.
Hoe weten we dat de Schrift geinspireerd is?
Uit het onfeilbare zelfgetuigenis
van de Schrift!"

Dat
kwam dan
neer op de
letterlijke inspiratie van de Schrift
door de ingeving van [de] Heilige Geest.
Dat is gemakkelijk herkenbaar als een noodgreep,
waarin de zekerheid van het geloof werd verward met een positivistisch waarheidsbegrip.
Reeds Calvijn begreep dat het zo
niet verder kon.

De
geloofszekerheid
ontstaat pas in een samengaan
van het externe woord van de Schrift
met het interne getuigenis
van de Heilige Geest.

Zeker,
het gezag
van de Heilige Schrift
berust op de pretentie het betrouwbare Woord van God te zijn,
maar het aanvaarden van dit gezag
is een kwestie van geloof.

Dat geloof
wordt niet geschonken door de kerk of het leergezag,
maar door God zelf.

Het
volgende voorbeeld
spreekt dan ook
voor zichzelf?

Nadat
Calvijn gezegd
heeft dat in de Schrift God tot ons spreekt,
vervolgt hij met:
"Niettemin handelen zij verkeerd
die hun best doen door redetwisten de onwrikbare geloofwaardigheid van de Schrift te tonen
[...]
Dezelfde Geest dus, die door de mond der profeten gesproken heeft, moet in onze harten doordringen, om ons te overtuigen dat zij naar waarheid hebben gesproken
wat hun van Godswege opgedragen was".

Hij voegt eraan toe
dat je nooit kunt bewijzen
dat de bijbel Gods Woord is,
zoals blijkt uit het volgende citaat:
"Omdat het ongelovigen toeschijnt
dat de godsdienst slechts berust op opvatting,
begeren en eisen zij,
om niet op een dwaze, lichtvaardige manier te gaan geloven,
dat door redenering kan worden aangetoond
dat Mosjeh en de Profeten van Godsweg
gesproken hebben".

Maar dat kan niet,
het interne getuigenis van de Geest moet ons overtuigen.
En wat later voegt hij eraan toe
dat niemand anders de verborgenheden van God begrijpt
dan wie het
gegeven
is, om dan te vervolgen met een betoog
dat het gezag van de Schrift
NIET
door bewijzen te verdedigen is,
noch versterkt wordt door het eenparig gevoelen van de kerk
of door andere hulpmiddelen,
maar altijd door twijfel
omringd is.

DAN
volgt een tenzij:
tenzij het fundament van het geloof
door de Geestzelf gelegd is.

En dan beveelt hij ons aan
om de proef op de som te nemen:
"Lees Demosthenes of Cicero, lees Plato, Aristoteles of anderen in deze categorie:
ZIJ
zullen u, ik erken het, buitengewoon aantrekken, genot verschaffen, roeren, meesleuren;
maar indien gij u van hen wendt tot de lezing van de Heilige Schrift,
dan zal deze, of ge wilt of niet,
u
ZO
levendig aangrijpen,
zo in uw hart doordringen,
ZO
in uw merg zich zetelen,
dat,
vergeleken bij de uitwerking van dat gevoel,
de kracht van die redenaars en wijsgeren
vrijwel verdwijnt".

DIT
is verstrekkend geweest:
geloof is omringd door twijfel
en die twijfel kan niet door argumenten worden opgeheven.
DAT
kan alleen God zelf,
maar die spreekt je niet aan in jouw rationele vermogens,
maar in je
gevoel.

Je voelt
dat de heilige geest jou de overtuiging geeft
dat alles wat voor jouw geloof nodig is,
in de bijbel staat.

Anders gezegd,
niet een objectieve waarheid geeft jou die zekerheid
maar een subjectief gevoelen.

Het is niet irrationeel te geloven,
maar het geloof wordt niet door rationeel redeneren gewekt of
versterkt.

Maar
nog meer
van belang is
dat C zegt: lees de bijbel,
laat de verhalen over God
en Yehosjoea diep in je doordringen:
als je het
DAAR
niet vindt,
vind je het
nergens.

@
blozen
engel
cool!
geschokt
OK!
10 jan 2007 - bewerkt op 25 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende