myDipsyche: lichamelijke & sociale oorzaken ...

't Verdiepende trouwe podium stelde de vraag: is ziekte van 't lichaam 'echter' dan van de geest? Veel lezers reageerden: 'n willekeurige greep uit hun reacties! Iedereen die een beetje eerlijk is, geeft toe, dat zieke, getroffen, bezochte, wanhopige mensen ons irriteren. Een beschaafde hoeveelheid leed, dat is nog tot daar aan toe, maar als het niet meer in balans te houden is, dan verstoort 't ons evenwicht?!

We worden dan hardnekkig herinnerd aan de onhoudbaarheid van onze illusies. Als 't erop aankomt zijn we gewetenloos. En iemand die schreeuwt van ellende, vormt een bedreiging voor onze gemoedsrust: wij ontdoen ons meestal maar 't liefst van hen. We kijken graag 'n andere uit, zorgen dat we 't te druk hebben ... Of we spreken er schande van, dat ze zo'n burengerucht maken & roddelen liever erover?

Ook de bijbelse Job wekt onze kritiek: hij moest zich beter matigen want hij had 'n veel te grote mond ... Als kind kampte ik met angst-klachten: ik voelde me 'n zeurpiet. M'n leven lang achtervolgt mij dit, menig keer dacht ik: had ik maar iets lichamelijks. Ik moest steeds strenger voor mezelf zijn: tot na opnieuw een crisis 'n psychologe me voorhield dat ik 't moest vergelijken met een lichamelijk klacht. Zij had astma & slikte medicijnen: wat 'n verademing!

Dat er zo wordt neergekeken op psychische ziekte, komt ook door de maatschappe-lijke & politieke context: angst regeert @ NL! Dan treedt 'survival of the fittest' in werking, met meestal drie reactiepatronen. 'Vechten' ( strenger straffen, restrictiever migratiebeleid, 'wij~zij'?! 'Vluchten' (je terugtrekken en weinig/ zo min mogelijk bemoeien met anderen)!

En 'bevriezen' (murw worden door uitzichtloos perspectief))! 't Afdoen van geestelijke problemen als 'iets wat bij 't leven hoort', sluit hier-bij aan: 'ik ben sterk & jij bent zwak': zoiets past bij de toenemende verharding. We zijn allemaal kinderen van Descartes & beschouwen 't menselijk organisme als 'n optelsom van lichaam EN geest. Waarbij we 't lichaam beschouwen als ' 'ding' (res extensa), dat we kunnen repareren als 't defect is. In onze cultuur voert bovendien de instrumentele rationaliteit de boventoon: de werkelijkheid is 'n verzameling van 'dingen' die we succesvol kunnen manipuleren: zoals bij 'n hartoperatie of iets dergelijks? Maar de menselijke geest, 't bewuste & 't
onbewuste denken (res cogitans), is niet op deze instrumentele manier te beheersen. Dit leidt tot 'n 'diepe minachting' voor de menselijke geest.

'n Psychische aandoening is nooit alleen maar psychisch: 't is ook 'n lichamelijke aandoening, omdat 't gepaard gaat met 'n ver-stoorde chemische huishouding i/d hersenen. Die hersenen, ik zeg 't maar ten overvloede, zijn wel degelijk lichamelijk. Waarom mensen 'r dan toch zelf, exclusief, de schuld krijgen van hun psychisch lijden, is 'n raadsel! Of 't moet zijn dat ze 't slachtoffer zijn van 'n nu nogal veel voorkomende psychische aandoening die bekend staat als 'blaming the victim'?!

Zo'n vier jaar geleden is bij mij na 'n manie de diagnose gesteld 'manische depressiviteit'/bipolair I! Daarvoor had ik nooit psychische klachten gehad. Mijn stoornis & de gevolgen zijn helaas zeer 'echt' voor mij & m'n omgeving. OOK echt zijn de medicijnen die je preventief iedere dag weer moet blijven slikken, 't stigma dat aan zo 'n ziekte kleeft, daling in inkomen & de moeite die 't kost om toch je leven weer op te pakken na 'n ziekte-episode. Ik maak me er ON-gelofelijk kwaad over dat zo'n minister vindt dat mensen nu om 'te dure' zorg vragen. Valt er aan psychische ziekten te weinig eer te behalen?

Ziekte v/d geest zit i/d hersenen. De keuze van minister Schippers is te duiden i/d trant van: 'ziekte onder de nek ~ dan geen eigen bijdrage betalen, BOVEN DE NEK wel, gewoon pech gehad'!? Na tien jaar ervaring als geestelijk verzorger in de psychiatrie, heb ik wel vermoedens waarom zij deze denkfout maakt: psychische ziekten zijn minder grijpbaar, ze zijn doorgaans niet allemaal te zien op de peperdure medische apparatuur & 'r is ook nog eens over 't algemeen weinig eer aan te behalen? En opnieuw worden mensen die eraan lijden, die vaak toch al maatschappelijk uitgerangeerd zijn, de dupe.

Zit iets dergelijks ook niet veel vaker dan je zou denken achter zoveel zich alsmaar herhalende ontploffingen en brandstichtingen, 't 'voor de trein springen' of iets dergelijks, 'op mensen inrijden', schieten op willekeurige schoolleerlingen of voorbijgangers, veel pesten, plagen en treiteren, redeloze uitbarstingen van verbaal & fysiek 'zinloos geweld' & talloze politionele acties met de bekende collateral damages?

How mad can you get from such 'governments' & their democratically elected pushers & dealers, extremely fanatical populists & their voters.