mydiprocessanalyse: gewoon samen willen ontdekken

Ik
blijf me
elke dag weer
verbazen over de overeenkomsten &
de verschillen tussen mensen
van alle
tijden.

Bij
andere levende
wezens zoals planten &
dieren weet je meestal wel zo'n beetje waar je aan toe bent:
't ziet er zus of zo uit, je kunt 't hier en daar vinden, 'gedraagt' zich zus of zo,
maar bij mensen komen er hele andere dimensies
om de hoek kijken.

't Is lang niet altijd
vantevoren duidelijk wie je zult gaan tegenkomen
achter die bepaalde persoon met dat karakter, uiterlijk & voorkomen, wat zich onder dat oppervlak
lijkt te bevinden is lang niet altijd
wat 't lijkt te zijn.

Tegenstellingen
& onverwachte wendingen
te over & dat kan ook zo blijven vele mensenlevens lang:
die voorouders met die nakomelingen, die huwelijken &
die bepaalde levenslopen, oorzaken & gevolgen,
ziekten & genezingen & de gekste
afwijkingen van
regels?

Daders
& slachtoffers
lopen door elkaar,
de ene cultuur is de andere niet, 'tijdreizen' zijn onmogelijk,
& toch beweegt ons brein zich op de borderlines van allerlei
werkelijkheden & illusies, waan & wetenschap! In zekere zin
is er dus ook wel degelijk sprake van 'mengvormen'
{'engelen & duivels'} van 'monsters'
en 'heiligen'?

't 'Beest'
in de mens
is tot bijna alles in staat
om te kunnen blijven overleven:
alles dient 't aangeboren instinct van
geboren worden, eten & gegeten worden & de levensvormen
passen in elkaar door middel van allerlei voedselketens van de kleinste
oceaanwezentjes tot & met de grootste zoogdieren & de hele aarde als 'n geheel
dat zich alleen maar min of meer kan blijven bestendigen op die bepaalde afstand van zon, maan, planeten en sterren: alles past in elkaar & verandert in de loop van de tijd tussen magnetische velden, erupties van continenten & 't verschijnen & verdwijnen van oceanen barstensvol levende plantaardige
& dierlijke wezens die opkomen & weer weggaan, al of niet sporen achterlatend
van onze ontwikkelingsfasen, net zoals de mens de diverse stadia moest
doorlopen tussen mensaap & aapmens, mimiek van gelaatsuitdrukkingen,
lichaamshoudingen & gebaren, & onze talen die al of niet aan elkaar
verwant zijn, net als ons voorkomen, uiterlijk, innerlijk leven & 't spel
van woorden & daden die onophoudelijk in wisselwerking met elkaar staan
& 'nieuwigheden' willen blijven scheppen &
doen ontstaan of we
dat nu wel
of niet
'willen'?!

De wereld
blijft veranderen & daarmee
dus ook onze perceptie ervan: we zien dingen die nieuw zijn
of er altijd al waren maar die we nu pas echt goed of anders opmerken
& tegelijkertijd verdwijnt er ook van alles uit ons bewustzijn wat ooit aanwezig was,
maar als het ware 'undercover' gaat: het wordt 'overruled' door 'iets anders' dat dominanter
naar voren blijkt te komen
om diverse redenen.

Het blijft
'n kat-en-muis-spel
van eten & gegeten worden:
zowel dramatische gebeurtenissen
als al die 'onbenullige kleinigheden' kunnen ons bestaan
naar lichaam & geest kolossaal beinvloeden, veranderen,
aanpassen & gevoeliger maken voor
toekomstige mogelijkheden.

Tenminste,
dat is wat je kunt
opmaken uit ons verleden:
we blijven als het goed is onze min of meer
'vaststaande' vooronderstellingen onderzoeken
& dus ook steeds weer verder uitpluizen,
ontleden, samenvoegen & combineren
tot 'nieuwe' eenheden van
ons eigen vermogen
tot perceptie &
evaluatie.

In feite
is dat hetgene
wat mydi doet: we delen ons opmerken
van details & kleinigheden die we lijken te ervaren binnen in onszelf & rondom ons,
spelen met woorden & begrippen, inzichten & vergezichten,
die we willen delen met onszelf
& 'elk' ander ~
'culture in
progress'.