mydiprincipieel
'myDi~
ontwikkeling
v/h klassieke openbaringsbegrip':
'openbaren':
vertonen, doen zien,
waarneembaar worden, zich uiten,
aan het licht brengen, bekend
of zichtbaar doen worden,
zijn ware aard doen kennen,
aan het licht komen, bekend worden,
zich kenbaar maken, [boven]natuurlijke waarheden,
die de mens met 't verstand niet heeft kunnen vinden,
bekend maken, openbaar maken d.m.v. verkondiging,
mededeling van iets dat nog niet bekend is,
goddelijke ingeving,
uiting,
verschijningsvorm v/h 'mydi'isme':
in de vorm van 'n virtueel dagboek cyberspeciaal vastleggen
en commentaar leveren op zichzelf
en elk ander
...
In de Middeleeuwen
komt de tendens op
om '
openbaring' [Latijn:
revelatio op te vatten als een standaardbegrip
voor de bron van
zekere kennis omtrent G d,
wereld en mens.
Op die manier
meende men zekerheid van het geloof
op het fundament van onbetwijfelbare kennis te kunnen bouwen.
Daarvoor beriep men zich op het werk van 'heilige geest'.
Die legde de geloofszekerheid
in het hart van
de gelovigen.
In feite
was dat natuurlijk
een soort van cirkelredenering,
want het geloof moest de gelovigen ervan overtuigen
dat heilige geest in hen werkte wat de zekerheid was
van 'het geloof' ...
Je kunt dus ook zeggen
dat geloof als vertrouwen
verward wordt met geloof als zeker weten?
We geloven dat we bestaan
en geven daar op allerlei manieren uiting aan:
'het' openbaart zich in ons lichaam en onze geest
en voor het gemak en de hanteerbaarheid
noemen we dat ons 'ik'
dat een extra ruggesteuntje krijgt
door het aanhalen en gebruiken van woorden als
heilige geest, g d,
Yehosjoea
e.d.!
DAT alles
heeft al heel lang doorgewerkt
en in diverse 'opwekkingsbewegingen' geldt die cirkelredenering nog steeds
als een onomstreden garantie voor de geloofszekerheid,
maar het werkt meestal niet zo goed bij iemand
die zelfstandig
nadenkt?
Het model is
dat een beroep op 'de' heilige geest wordt gedaan
om opkomende twijfel te bezweren,
maar als zekerheden wegvallen
is het eerste waaraan een mens gaat twijfelen
nu juist DIE 'heilige {?}
geest'!
BESTAAT
die eigenlijk wel?
Werkt die nou wel in MIJ?
Is het geen vroom
verzinsel?
Dat alles
werd door z.g. 'theologen'
ook wel ingezien!
Had SjaulPaul
'het spreken in tongen'
niet sterk gerelativeerd?
Zei hij niet dat de heilige geest
eigenlijk niemand anders was dan
'de geest van christos'?
Je moest het eerder
bij de bijbelverhalen over Yehosjoea haNatsri haMasjiach zoeken
dan bij allerlei lieden die geestelijk uit hun dak gingen
en DAT dan voor de werking van
heilige geest hielden?!
In navolging van SjaulPaul en met hun kennis van de klassieken
moesten die theologen niet zoveel hebben van extatische geestesuitingen ...
DAT leidde ertoe dat de openbaring in feite als afgesloten werd beschouwd en beperkt werd
tot het getuigenis van de bijbel zelf.
DAT werd het bekende Schriftprimipe van de Reformatie.
Met verwaarlozing van details kun je dan ook best wel zeggen
dat openbaring synoniem werd met de
onfeilbaarheid van de Heilige Schrift.
DIE [alleen] gold als door
de heilige geest
geinspireerd.
De grote reformatoren
Luther, Melanchton, Zwingli & Calvijn
waren mede gevormd door het Renaissance-humanisme.
Dat hield in: grondige kennis van de klassieke talen en filosofie,
kritische schifting van overgeleverd materiaal, terug naar de bronnen, strijd tegen bijgeloof
en wantrouwen jegens wondergeloof, kritiek op kerkelijke misstanden en vooral ook
eerherstel van de bijbel door enerzijds de boeken van het Oude en Nieuwe Testament
in de grondtalen te gaan lezen en anderzijds
goede vertalingen te bieden
in de volkstaal!
De Vulgaat
was nu niet langer meer canoniek
en het Latijn geen heilige taal meer?
De bijbel werd uit de handen van een maar al te vaak incompetente clerus gegrist
en aan het volk teruggegeven, zonder dat de geleerden [= theologen die hun vak verstonden en hun klassieke talen kenden] hun bevoegdheid opgaven om de bijbel met gezag uit te leggen ...
DAT leidde er in ieder geval toe dat de zekerheid van het geloof niet langer werd bepaald door
de priester met zijn rituelen en sacramenten, maar vooral ook door zorgvuldiger lezing
en verkondiging van de bijbel zelf, in het vertrouwen dat DAARDOOR
het geloof werd gewekt!
DE
vraag wordt dan:
als die bijbel zelf de openbaring is,
HOE wordt dan het getuigenis van die openbaring door ons gekend en erkend?
Rechtstreekse openbaring is er niet meer, de bijbel doet dienst als historische bron voor hedendaags geloof: de kennis die de openbaring biedt is noodzakelijk voor het geloof en het geloof is noodzakelijk
voor jouw 'zaligheid' en DAT veronderstelt de erkenning dat de wereld is 'gevallen'
en dat 'alle mensen zondaren zijn' die 'slechts door genade
behouden kunnen worden'!
Dat wil zeggen,
openbaring wordt uitsluitend op het
geloof betrokken?
Voor de kennis van de natuur, de geschiedenis en de sociale werkelijkheid is geen openabring nodig,
zoals Johannes Calvijn, erudiet en intelligent als hij was,
scherp inzag ...
Daar
komen we
vast ook wel weer eens
vaker [alweer] op terug:
'het valt en staat met het hanteren
van definities en interpretaties' waarin we [al of niet]
verheldering en steun kunnen vinden om zowel ons eigen dagelijks mydileven
als religie/filosofie en wetenschappelijke hypothesen te verwoorden
en te verduidelijken, hetgeen een proces is zonder einde
maar wel afhankelijk van 'de wortels van ons
menselijk bestaan', kortom:
it's all in our
brain!
