Sommige
herinneringen lijken
maar een ogenblik verwijderd
van het hier
& nu.
Een persoon,
huis of tuin: hemel & aarde als blikvangers
van mensen in alle tijden &
op alle plaatsen.
Het
enige wat
je ervoor nodig hebt
zijn een levend lichaam met een levendige geest:
de rest volgt vanzelf als het ware bij wijze van spreken & schrijven ~
het gebeurde toen & vond ook
hier & nu
plaats.
Die
allereerste keer
in Italia, Hellas, Cyprus, Israel,
Yeroesjalayiem, Rode Zee, Dode Zee, Galilea, India & Nippon
{en alle daartussenliggende momenten en plaatsen van Ararat t/m Fuji & Siberia
t/m Zwarte Zee}?
Als
alle ogenblikken
op elkaar volgen
en in principe aan
elkaar gelijkwaardig zijn dan is dat geheel
zowel heelal als eeuwigheid: alles wat
ooit was en is geweest
plantte zich voort in
ons hier en
nu samen
zijn.
Het
enige probleem
is ons gebrek: pijn,
honger, dorst, ziekte, dood,
haat, nijd, afgunst,
spijt, gekte
e.d.
Wie
het N{O}T ]
wat onbevangener leest,
zal niet zo gauw zeggen dat het minder gewelddadig is dan het OT:
er komt wel degelijk net zoveel geweld[dadigheid] in voor,
maar er zijn wel [minstens]
twee verschillen?
Op
de allereerste
plaats is er
een duidelijke tendens in
het N{O}T om al het geweld
'naar achteren' te verschuiven, naar 't [aller]laatste oordeel,
en het daarmee alles in 'g ds hand' leggen en in de tweede plaats
het daarmee samenhangende feit dat we nergens meer in het N{O}T
nog een 'goddelijke opdracht' voor de gelovigen kunnen vinden om toch geweld
te gaan gebruiken ter verwerkelijking van g ds hemelse koninkrijk
of bij de verkondiging van die blijde boodschap
aka 'evangelie'!
Bij
deze beide
punten, maar zeker bij 't eerste,
gaat het [ook] om tendenzen die al in 't OT
zichtbaar waren
geworden.
Het
blijft dus
boeiend om erop
te letten hoe al
die gewelddadige woorden & beelden
door allerlei verschillende mensen van andere plaatsen en tijden
gebruikt worden om te beschrijven wat volgens hen "G D" is het laatste oordeel 'doet'!
Je moet dus altijd weer een selectie maken uit alle nieuwtestamentische gegevens:
zo'n typisch oermenselijk thema is als mydionderwerp prima als
een soort van schijnwerper op toen, nu & straks?
Ik wil proberen om nog iets te zeggen over 't
'allerlaatste oordeel van g d' in de eerste
drie evangelies in de hoop {& dope} dat
daarin de geloofsverwachting
van Yehosjoea
oplicht.
In
't bijzonder
staan we dan
weer eens even stil
bij de woorden over 'hel'
die Yesjoea volgens die drie evangelisten
geproken heeft & ook Sjapo's uitspraken over 't 'komende oordeel'
moeten daarbij aan de orde komen, evenals
de verwachting die we op dit punt
in de Openbaring van
Johannes kunnen
vinden.
Yesjoe
heeft het
vooral over wat
we moeten [kunnen] doen & laten
in het perspectief van wat hij zag als 't laatste oordeel!
De meeste nieuwtestamentici, zeker in Europa, gaan er vanuit
dat Yehosjoea 'n spoedig 'wereldeinde' verwachtte, waarop G d 'de Vader' alle mensen zou 'oordelen'.
We kwamen al deze toekomstverwachtingen allemaal ook al eerder en vaker tegen op al die plaatsen
waar we de achtergronden van Yesjoea's denken & handelen hebben trachten op te sporen en na te gaan.
Als we willen weten hoe Yesjoe daarover dacht, dan lijkt Mark 9:1 'n duidelijk spoor te bieden?
Wayomer aleihem amen omer ani lachem ki yesj min-haomdim poh asjer lo-yitamoe mawet ad ki-yiroe malchoet haelohim baah vigvoerah Verder zei hij ook nog:
"Ik verzeker jullie: sommigen die hier aanwezig zijn zullen niet sterven voordat ze de komst van het hemelse koninkrijk g ds in al zijn kracht hebben meegemaakt!" Als we deze tekst niet laten buikspreken, dan staat er
dat Yehosjoea het hemelse koninkrijk van g d, dat is de zichtbare verlossing van g ds
'geschonden wereld', nog in zijn eigen generatie
verwacht heeft.
"Sommigen
van jullie
zullen het nog
meemaken", zegt hij hier
volgens "Mark": het is duidelijk
dat dit woord niet [zomaar] bedacht is door de oergemeente
die al Yesjoe's woorden verzamelde en daar soms ook best wel in alle vrijheid woorden aan toevoegde.
Dit MOET haast wel van Yesjoea zijn, omdat het niet [helemaal] zo is uitgekomen zoals hij had beloofd en gehoopt?! Althans in ieder geval NIET binnen de termijn die HIJ had gehoopt?
Misschien is dit wel wat moeilijk te aanvaarden voor die christenen die het zich
zo believen voor te stellen dat hij 'als g ds zoon' ook het 'hele plan van g d'
kende, compleet met alle tijden & plaatsen erbij, maar 'n gezonde
'theologie' kan nu eenmaal niet gebaseerd
worden op de ontkenning van de
klaarblijkelijke betekenis van
deze bijbel~
tekst.
Je zou het slot
van deze 'beroemde tekst'
ook kunnen vertalen met: " ...
ze de komst v/h rijk g ds
met geweld hebben meegemaakt!"
De dunamis of gvoerah waarover het hier gaat, is niet alleen maar een innerlijke kracht,
maar werkt iets uit in de ZICHTBARE werkelijkheid: in de genezingen & al die andere 'wonderen' van Yesjoe worden al deze krachten al in alle voorlopigheid zichtbaar, merkbaar, waarneembaar!
En dat gaat er dan ook lang niet altijd heel zachtzinnig
& poeslief aan toe: het kost kracht?!
Bloed, zweet & tranen! Niemand
van ons komt daar nu nog
onderuit: "Het LEEFT
onder de
mensen!"
Als
er demonen
worden uitgebannen, dan
wordt vaak het woorden 'uitwerpen' gebruikt:
"vele demonen wierp hij uit!" {Mark 1:34 > 6:13; 7:26 e.d.}
wayerapee rabim asjer hayoe cholim chalayim sjonim wayegaresj sjedim harbeh welo-natan et-hasjedim
ledaber ki yedaoehoe! > waygarasjoe sjedim rabim wayasoechoe vasjemen chalasjim rabim wayirpaoem; wehaisjah yewanit weerets moladetah kenaan asjer lesoerya watevakesj mimenoe legaresj et-hasjeed mibitah! en ook 't z.g. onze vader staat het centraal: "ALLEEN G D" heeft dat koninkrijk met die macht & DIE KRACHT & schoonheid/heelheid/genezing in zich!
Dus we kunnen zeggen dat er met die 'komst van Yehosjoea'
in alle voorlopigheid al iets van die krachten van 't rijk dat
'bezig is te ontstaan in de harten van mensen' voelbaar
aan het worden is ook al 'wacht' de
[ver]volmaking van dat
komende rijk
nog.
Eerst
dus maar
even wat eten
voordat ik
flauwval!
