mydipostemo


Wat
je niet
weet kun je
'g d' noemen net als
wat je te weten bent gekomen.
Voorlopige aannames worden
'zekerheden'
en gissingen uitgangspunten waarmee we
een stapje verder
kunnen komen.

G d zegt
dan
bij monde
van de profeet
{Yirmeyahoe 31}
bijvoorbeeld wanneer hij zich gerealiseerd heeft
dat eerdere teksten al
te voorbarig waren opgesteld &
'heilig'
verklaard:
'Dan zal men niet meer zeggen:
"Als de ouders onrijpe druiven eten,
krijgen de kinderen stroeve tanden",
maar zal wie zondigt dan vooral om zijn eigen zonden sterven.
Wanneer iemand onrijpe druiven eet,
zullen zijn eigen tanden stroef worden.'
Geen enkele tekst of persoon is volkomen feilloos.
Maar het zijn wel realistische teksten
die de waarheid zo dicht mogelijk
willen benaderen
zonder er op hun beurt afgoden
van te maken.

Het gedrag van onze ouders
is medebepalend voor het gedrag van hun kinderen.
Dat dienen ouders in hun
oren te knopen
...
Volgens Herz
is er ook nog 'n andere uitleg mogelijk:
G d zal de kinderen niet laten boeten voor
de zonden van hun ouders, maar hij zal zich de zonden van de ouders herinneren
als de kinderen ook nu
op hun beurt over de schreef zijn gegaan.
Hij zal dan met meer begrip reageren en zijn rechtvaardigheidsgevoel
zal worden getemperd
door mededogen.
Er zijn velerlei vormen van uitleg mogelijk
en de ene taal is nu eenmaal wat meer flexibel
dan de andere?
Teksten vertegenwoordigen onze voorlopige standpunten
die we in g ds mond leggen zoals hij de zijne in ons:
't is 'n spel vol veronderstellingen
& mogelijkheden?!

Waar het allemaal op neerkomt is
dat de G d van de Hebreeuwse Bijbel bovenal een moreel Wezen is dat
moreel gedrag van de mens verwacht en eist zoals wij van hem:
de spiegel van ons geweten zoekt naar 'n
onderkomen in onze taal & ons vlees &
dat wederkerige spel van potenties & uitwerkingen
vormt de basis van ons bestaan: we leven & sterven bij de gratie van verwoording,
verbeelding, verwerking en doorgeven!

DIE
combinatie van
DAT
Verbond tussen het vermoeden
en de realisatie vormt onze ladder naar de hemel
en vanaf de oerknal tot de eindoverwinning gaat ons pad niet alleen maar over rozen
maar krijgen we zo nu & dan 'n doornen kroon opgedrukt,
gaan we door stof & slijk, vloeien
bloed, zweet & tranen
van de g d!

Die combinaties
van hemelse en helse toestanden op aarde
geven al met al uitdrukking aan waarachtige liefde &
in de spiegel van ons geweten zien we onszelf en de ander
als g d die door onze ogen kijkt & ons
meedeelt waarom 't gaat &
waarom niet?

Dat is de Liefde
met een hoofdletter die er rekening mee houdt
dat onversneden liefde voor de ene mens,
ook soms liefdeloosheid kan betekenen
jegens de andere
...
?

Waarachtige liefde
is een vorm van liefde die onze samenlevingen [hopelijk]
gedurig verder humaniseert: dierlijk & plantaardig
hebben hun grenzen net als onze eigen beestachtigheid uit onkunde,
wreedheid en domheid, maar de 'genade g ds' ken geen einde
& kan daarom altijd verder
doorgaan in ontdekken
en scheppen
...

Ook ik heb zelf nog wat moeite met de term liefde
in het voorschrift dat we onze naaste 'moeten' liefhebben als onszelf:
het is [alweer] voor velerlei uitleg vatbaar?!

Ik prefereer dan ook een ietwat andere formulering:
je kunt de ander respecteren zoals we zelf gerespecteerd willen worden.
We leren alsmaar wat meer rekening houden met elkaar
door de eeuwen & aan ons inzicht komt geen einde
via die wegen
...
!

Liefde is een gemoedstoestand,
beladen met pathos, eventuele misvattingen en taalkundige barrieres?
De term impliceert dat je onvoorwaardelijk van de ander houdt:
dat zonder die 'ander' het bestaan aan zin
en waarde zou moeten inboeten.

De ander is als het ware deel geworden van onze eigen persoonlijkheid.

In mijn ogen beschikt ieder individu dan ook
over een beperkt kwantum aan liefde, geduld en uithoudingsvermogen:
je kunt niet de ander liefhebben, maar je hebt een ander
of enkele anderen lief!

Begrip houdt in
dat we ons voor die ander openstellen,
zonder vooroordelen,
i.p.v.
verder afsluiten
...

Je neemt hem
[hen] zoals hij is [zij zijn],
laat hen in hun waarde, eventueel in hun
anders-zijn
dan wij zijn. Begrip leidt tot respect,
of op z'n minst tot aanvaarding.
Maar er is
EEN
mits!
MITS
de levens-
beschouwing van de ander
valt binnen de ethische grenzen
die de gemeenschap waarin we leven
zowel basaal als bindend
wordt beschouwd?!

Liefde kan nu eenmaal niet
afgedwongen worden maar haat wel opgelegd door onachtzaamheid,
overdrijving & misvattingen uit eigenbelang
of simpele domheid & angst!

Je kunt niet liefhebben op bevel of uit plichtsbesef.

Met begrip en respect kan dat
WEL:
je kunt je ertoe zetten,
die instelling aanleren en je steeds verder eigen maken
op 'die Weg'!

Begrip en repect
brengen iemand dan ook eventueel in de loop van dit pad
via bestaande middelen naar het onbekende doel: er is
nu geen sprake meer van tuttige hemelfietserij of verduveling,
bijgelovigheid & verering van flauwekul &
volkomen lariekoek?!

Begrip en respect
brengen iemand tot daden
die ook door liefde kunnen zijn ingegeven:
de gedragingen zijn overeenkomstig, de wortels verschillen.
Kortom:
die
"G d der Wrake"
van ooit,
is een overblijfsel uit de misvattingen der vervangingstheologie:
dat ongelukkige beeld, nog steeds niet geheel verblaakt,
is fundamenteel onjuist.

Die
Oer~God
der Wrake is
een menselijk verzinsel ~
een verzinsel waarin een liefdeloze,
potentieel antisjemitische angel schuilt
vol 'gif der eeuwen' & stompzinnige misvattingen,
dat zullen nogal wat christenen vermoedelijk
[hopelijk]
met me eenszijn? Ik ben ervan overtuigd
dat de christelijke wereld een breed segment kent
dat het judaisme voortaan nu verder ook wat meer van nabij wil leren kennen,
en het [wederzijds] erkent als een verwante mens~
& levensbeschouwing, als een voorlopige werkhypothese
in its own right en niet alleen maar
als verouderde/ouderwetse voorloper
van het 'superieure' chistendom
of 'n 'perfecte'
islam.

Dat segment
kan tot geen andere conclusie komen
dan dat de g d der joden en de g d der christenen
samen met 'de g d van de islam' hetzelfde voor ogen heeft gestaan
of beter nog: dat het hier & nu net als eigenlijk overal en altijd
altijd weer blijft gaan
om hetzelfde
Wezen ~
dat/die was en komende is
in ons & in elk mens opnieuw
'hetzelfde'
EN
op 'eigen
wijze'.
Sleep well,
dream sweet & tell us all
about it
if you want to
and still can.
I'll be seeing you
in appleblossomtime &
when the cherries are ripe
we'll see the grapes of wrath
where they are stored for vinegar
near the olive oil: wie die dope van hope
ondergaat wordt gezalfd & is gereed
om aan de maaltijd deel te nemen
samen men g ds kinderen van
alle plaatsen en tijden in al
onze verscheidenheid en
eenheid van
gemoed.

blozen
18 mei 2008 - bewerkt op 18 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende