mydiplot = 'g d' {goede verstaanders & halve ...}!


~*~


In
de postmoderne
filosofie 'bestaat' "G D"
uitsluitend voor zover er
teksten en ideeen over hem/haar
bestaan.

In een
notendop: de
geschiedenis heeft een
labyrintisch weefsel van teksten
en beelden over de wereld gedrapeerd,
en binnen dat labyrint zijn het Oude en het Nieuwe Testament,
de Koran en alle andere zogenaamde 'heilige boeken en schriften'
slechts een paar van de talloze ficties
die de fictionaliteit van de wereld
onderstrepen.

Voor de postmoderne
'realist' zijn de veda's,
upanishads, bijbelse geschriften en de koran en dergelijke
niets meer maar ook niets minder dan goede, spannende, avontuurlijke
en zeer bruikbare verhalen.

En "Y" of Yehosjoea,
Yesjoea, Yesjoe is een in
het oneindige te reproduceren 'romanpersonage',
vergelijkbaar met andere sleutelfiguren uit de wereld der fictieve [anti]helden
van alle tijden en plaatsen.

"G D" is een 'plot'.
"G D" weet dat 'ik' hem/haar was,
'ben' en ook zal zijn.

Heen en weer geslingerd
tussen duistere homomuchomachobonobonale oerdriften
en zuiver 'hemels' licht,
tussen lijden en liefde,
conflicten en verlossingen.

"G D" is bezig
door 'mij' zichzelf te scheppen
[en vice versa]:
daarom ben ik zowel vrij als onvrij
en daarom mag, kan en zal ik
[voorzover mij {ONS} dat maar enigszins 'mogelijk' is],
die immers hem/haar maakte naar mijn [ons] beeld en gelijkenis
zoals hij hij/zij mij maakte
naar het zijne/hare,
hem/haar dus ook gerust
een beetje meer vermenselijken
om mijzelf als het ware bij wijze van spreken,
schrijven, doen en laten,
te kunnen 'vergoddelijken'
zonder boze bijbedoelingen
dan!

Zegt het Woord niet:
kom allen tot mij als je belast en vermoeid bent!
"G D" is een schat!

OOK
via vertedering,
moeder- en vader-, zuster- en broederliefde,
'mensenliefde' van apengedragingen tot en met de [nog]
onbekende toekomsten?

Smachtende begeerte
en erotische avonturen, verlangen naar heiligheid,
heelmaking en humor!

"G D" is bijna even 'zondig' als 'ik',
en heeft eveneens de behoefte om door mij verlost te worden
als ik door hem/haar.

Dit tragikomische universum,
waarin 'g d en mens' haast inwisselbaar zijn in hun 'zondigheid' en verlangen naar vergeving
en verlossing - dit 'sarcastisch/cynische' oermydiverhaaltje trekt ons gelukkig niet meer mee in ons bestaan als willoze slachtoffers in peilloze
gehersenspoelde diepten.

Want:
er [be]staat immers een innerlijke mogelijkheid tot verlossing
voor & tegenover deze depressieve
'oererfaap'?

Als g d menselijk is
dan zijn mensen [in principe] 'goddelijk'
en huist hij/zij tegelijkertijd in onszelf als we erbij stilstaan
[en verder gaan op die 'vervolmakende weg']
als 'goddelijke kern'
in een tijdelijk menselijk omhulsel,
en dan is ieder ECHT 'godvruchtig' individu
eigenlijk een zalige wandelende
'heiligverklaring':
'ik' ben als 'g d' in 't diepst van
mijn gewrichten.

Dankzij
onze 'goddelijke vonken'
is 'g d' in staat om zich
aan ons en zichzelf
te tonen.

"G D" is bezig
door mij zichzelf te scheppen
zoals ik hem/haar ook schep
door mij.

Goddelijkheid
is niet meer zozeer een kwestie van 'bestaan'
[op de ouderwetse wijze],
maar van openbaring ['t liefst nog in ieder van ons!]:
voorwaar geen reden tot hoogmoed
of zware depressie!

"G D" kan niet meer gemaakt,
ontdekt of bemachtigd worden, maar openbaart zich in ons wanneer hij/zij
dat wil en wij dat toelaten, want hij/zij is niet in de eerste plaats 'verstand',
noch een in de werkelijkheid al of niet denkbaar of voorstelbaar zijn,
maar Liefde,
die door lijden is geworden tot genade
voor ons allen!

Ik geloof niet
dat "G D" bestaat als man of vrouw met of zonder baard
[en/of snor]
die op wolken rondzweeft of zich verwerkelijkt als 'ding',
'duivel' of 'doetje',
maar WEL dat hij/zij zich aan ons [jou en mij]
openbaart in de diepte van ons menselijke bestaan
en als onuitroeibare kern daarvan in ons:
hij/zij heeft
geen 'apart' bestaan van node,
maar ONS wel!

Zoals wij hem/haar in Elk Ander.
Als 'fictie' is g d dus als het ware verheven boven,
onder en in alle andere ficties die we maar kunnen hebben
als breinfestijn.

Door liefde en lijden
aaneen te smeden biedt deze goddelijke
zalig- en heiligmakende fictie, volgens de evangelies,
alle mogelijk troost, verlossing en genade
die geen enkele andere heilsweg
[en vooral niet die van fuehrers, volksgenossen, alte kameraden,
flinke jongens, stoere dappere knapen, volgzame maagden
en/of ueber- & untermenschen!]
kan bieden.

Maar:
zonder enige vorm
van zelfwerkzaamheid ook geen "G D",
want niet 'te koop', 'gratis voor niks', 'versteend'
of geplastificeerd [meer]
los verkrijgbaar!

Een traditioneel statisch geloof,
geloof aan hem/haar als afgodsbeeld
of doekje voor het bloeden werpt geen vruchten [meer] af,
maar een religieuze levenshouding
[onderlinge verbanden zien]
en ~invulling,
die zich uit in subjectieve hartstocht,
liefde, geduld en wijsheid, eens
en des te meer ...

"Het"
gaat dus
niet meer om 'heel ver weg',
'heel erg diep', 'onbestaanbaar' en/of totaal 'onbereikbaar',
maar WEL vooral om dichtbij,
elke dag en nacht bereikbaar, verlevendigend en onmisbaar direct
en eindeloos
nabij.

Ik val in
herhalingen van [alweer] eerder
en vaker vermelde mydifenomenen
als exhibitie &
realisatie?

Het zij zo:
waar het hart vol van is ...
Elk vogeltje zingt, zoals ...
En beter EEN
in de hand
dan ...

engel
~@~
03 sep 2006 - bewerkt op 08 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende