mydipikant door generaties van verbeelding en shit


We hebben het dus nog steeds
[al drie jaar lang in mydi] over wat karakteristiek is voor de religieuze mythen,
de vorm waarin we de oudste ons bekende vorm van de religies: die van de schriftloze volken,
tegenkomen.

De verbeelding
die we in die mythen tegenkomen: geesten, machten, goden, dolende zielen van gestorvenen,
om mij te beperken tot wat voor mijn mydiverhaaltjes van belang is,
die verbeelding is echte verbeelding.

Fantasie zo je wilt.
Geen kopie van wat ze tegenkwamen, maar expressie van hun beleving ervan,
van 'wat overkomt ons toch'.

Als je mythische voorstellingen wilt herleiden
tot wat dan hun Sitz im Leben heet [hun oorsprong]
moet je ook vragen waar die voorstellingen voor staan, voor welk gevoel,
voor welke ervaring.

In elke geval ze niet herleiden tot een voorbeeld:
verbeelden was niet afbeelden, verhalen vertellen niet vertellen van iets
dat wij 'echte gebeurd' noemen.

Zelfs de afbeeldingen van dieren in,
bijvoorbeeld, de grotten van Lascaux, dienen niet om af te beelden,
een plaatje te maken van ... maar hebben een magisch, bezwerend doel:
de dieren in de macht krijgen.

Denk aan de Nederlandse vlag.
Die bestaat uit drie kleuren, en dus noemen we haar vaak de driekleur,
maar ze staat voor het vaderland, en daarom ontroert ze bij voorbeeld op
de bevrijdingsdag.

Zoals de wereld werd ervaren,
zo werd zij ingebannen in verbeelding.
DAT was het primitieve middel om orde in de chaos aan te brengen;
een andere wijze van orde scheppen stond
[nog] niet ter beschikking.

Vandaar ook dat ik kon zeggen:
de wereld zoals ze hem zagen was de werkelijke wereld,
en omgekeerd [nog pikanter]: de werkelijke wereld was voor hen de verbeelde wereld.
Ik onderstreep nog even twee dingen [voor het slapen gaan
en weer wakker worden] ...

Eerst:
wat een merkwaardig wezen is de mens
dat hij zin verleent aan wat uit zichzelf geen zin meebrengt,
en zo een wereld van betekenis aan de chaos weet te ontwringen.
Nota bene in staat om op de chaos waaruit hij zelf is opgedoken
zijn stempel te zetten.

En ten tweede:
als de mythen de oervormen zijn van alle religies,
de leveranciers van het beeldmateriaal, dan geldt dat van ALLE religies, naast de 'ongelovige',
ook van de christelijke.

Ze vertellen ons niet hoe de wereld in elkaar zit,
welke wezens haar bevolken, maar ze vertellen ons hoe mensen van toen
de wereld hebben ervaren, hun ervaringen in verbeelding hebben weergegeven,
en in termen van verbeelding die ervaringen weer hebben doorgegeven
aan volgende generaties
25 jul 2006 - bewerkt op 30 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende