Mydiovereenkomsten en verschillen tussen indrukken

Integendeel, er klinken heel verschillende geluiden die elkaar kunnen aanvullen maar ook tegenspreken.

Het eerste deel van de bijbel, voor christenen het oude testament, geeft niet zomaar een eenduidig getuigenis over g d.

Stem en tegenstem klinken door elkaar heen, een profeet ervaart g d vaak op andere wijze dan een psalmdichters,

Wetteksten en wijsheidsliteratuur getuigen van heel verschillende manieren van omgaan met het Eeuwige en Alomaanwezige dat we vermoeden.

In het nieuwe testament is het al niet zo heel veel anders. Daar staan meerdere getuigenissen over Yehosjoea vlak naast elkaar die niet alleen
maar veel parallellen kennen maar ook flinke verschillen. Wie die eerste drie euangelies met Yochanan vergelijkt, of met teksten van Sjapo en de brief van Ya'akov, die ontdekt al gauw ook alweer hele werelden van verschil. Alle schrijvers hebben zo hun eigen kijk op de persoon en de betekenis van Yesjoea. Het mooie van de bijbel is dat al die uiteenlopende reflecties gewoon naast elkaar staan, zonder dat er een keuze wordt
opgedrongen, zoals maar al te vaak het geval was gedurende de afgelopen twintig eeuwen met duizenden christelijke sekten en gekten.

Ook in mydi willen we laten zien dat je met menselijke visies alle kanten opkunt als je dat wilt: en met enig trek- en duwwerk kunnen we ook al aantonen dat er zowel in het oude als het nieuwe testament minstens sprake is van een vierstromenland. Vier grote lijnen met minstens vier ver-schillende theologische visies lopen erdoorheen net zoals je in mydi mensen zou kunnen onderverdelen in diverse groepen [on]gelovigen e.d.
Lange tijd is men ervan uitgegaan dat achter grote delen van het oude testament vier veel oudere bronnen kunnen schuilgaan: ze werden dan ook aangeduid met de hoofdletters J, E, D en P, we hebben het er vast ook wel eerder en vaker over gehad in de afgelopen jaren?
De laatste decennia lijkt men deze nogal schematische indeling meer en meer los te willen laten, omdat allerlei bijbelwetenschappers, terwijl zij wel het belang zien van D en P als aanwijsbare invloeden, veel minder waarde zijn gaan hechten aan het onderscheid tussen J en E.
Omdat die laatstgenoemde bronnen, los van de vraag of en in welke vorm ze ooit al of niet hebben bestaan, wel duidelijk laten zien waar en ongeveer wanneer in het oude Israel zoal geschreven teksten ontstonden, kunnen we er niet helemaal omheen voor een goed begrip!
Voor je eigen beeldvorming is het tegelijkertijd ook verstandig om bij een bron als J en E niet aan EEN enkele dikke boekrol ergens in een ruimte
in de Tempel te denken. Eerder gaat het om een verzameling losse teksten, die een gezamenlijke achtergrond of voedingsbodem kennen ...
Daarom is het ook wel zo verstandig om bij allerlei jaartallen een flinke slag om de arm te houden. Vergelijk het maar met ons eigen verleden.