mydiopstand[ing] als narratief symbool [the story]

Kenmerkend
voor onze myditheologie
in de moderniteit is dus dat
de betekenis van de bijbel voor
ONS
van betekenis moet
KUNNEN
zijn?

HK typeert dat
als de verschuiving van 'betekenis' naar 'van betekenis'!
Die woordspeling is duidelijk:
dat een uitspraak iets betekent
is iets anders dan dat zij voor iemand
van betekenis is ...

HK geeft het voorbeeld
van de betekenis van de naam "Yehosjoea".
In MAT 1:21 wordt die betekenis uitgelegd:
redder, zaligmaker, verlosser, bevrijder, 'yhwh redt'!
Dat heeft pas betekenis voor mij als "HIJ" ook MIJN 'zaligmaker' is,
als ik 'bij hem klaarkom' ...

Je bent als exegeet heel goed in staat
om de betekenis van al die titels van Yesjoea, zoals "Masjiach",
"Christos", "Mensenzoon/Zoon des mensen", "Zoon van David" & "Zoon van G d" uit te leggen,
maar daarmee zijn ze nog niet
voor JOU 'van betekenis'?

HK laat met tal van voorbeelden zien
dat veel moderne theologie met deze twee betekenissen van 'betekenis' te werk gaat:
een tekst begrijpen [wat is de betekenis?] is iets ANDERS dan een tekst verstaan
[wat betekent DIE tekst voor MIJ?].

Het is dan ook precies DIT punt
dat ons parten speelt bij pogingen om de bijbel niet alleen maar correct uit te leggen,
maar ook te laten zien dat DIE UITLEG ONS vandaag de mydidag [nog en/of alweer]
iets te zeggen heeft?

Daarbij dreigt narrativiteit verloren te gaan
en de subjectieve interpretatie het te winnen van de objectieve betekenis!
Dat kun je als volgt uitleggen ...
Zowel de orthodoxe als de liberale theologie gaat ervan uit
dat de bijbel relevant is voor het geloof.
Was ze dat niet, dan was er uitlegkundig
ook geen probleem.

Want dat interpretatie- en verklaringsprobleem
is niets anders dan de vraag HOE oeroude, vreemde teksten nog voor ONS van belang kunnen zijn!
Voor de natuurwetenschap is het van geen enkel belang hoe Aristoteles over de zwaartekracht dacht;
dat is alleen nog maar historisch van belang?

Maar voor het geloof
- en dus ook voor de theologie - is het van groot belang hoe SjaulPaul over de opstanding dacht, ongeacht de wetenschap dat in de evolutie sterven noodzakelijk is
en opstanding onmogelijk ...

Ons lichaam vergaat
en onze geest wordt uitgeblust!
Wat WEL bewaard blijft en aan de volgende generatie wordt doorgegeven
is de GENETISCHE info die ligt opgeslagen in onze genen.
Wie DAARMEE rekening houdt kan niet ontkomen aan de vraag WAT 'opstanding'
in de christelijke bijbelm betekent EN hoe je er wetenschappelijk over kunt spreken?
Wie gelooft dat Yesjoe lichamelijk is opgestaan gelooft waarschijnlijk OOK
dat er 'aan het einde der tijden' een 'lichamelijke opstanding der doden' zal zijn
[een misverstand dat bijvoorbeeld door gezang 300 uit het Liedboek voor de Kerken
nog steeds hardnekkig in leven wordt gehouden]?
Wie NIET kan geloven dat er ooit een lichamelijke opstanding zal zijn,
gelooft OOK NIET dat Yehosjoea lichamelijk
is opgestaan 'uit zijn dood'!

"Opstanding" moet dan 'iets anders' betekenen?

Frei laat zien
dat in de beantwoording van dit soort vragen de theologie over de volle breedte
van orthodoxie tot vrijzinnigheid het schema hanteert dat HK typeerde
als de verschuiving van 'betekenis' naar
'van betekenis zijn'.

Op dit punt
is de situatie in de premoderniteit en de moderniteit gelijk [zegt Frei].
Het verschil is gelegen in de volgorde.

In de premoderniteit
werd geredeneerd van de LETTERLIJKE betekenis naar de EIGENLIJKE [geestelijke] betekenis,
zoals in het mydischoolvoorbeeld van de genezing van Na'aman duidelijk werd?
In de moderniteit is de volgorde precies andersom:
'van betekenis voor MIJ'
is de eigenlijke betekenis!
Maar NIET andersom!

Met een voorbeeld KAN dat worden verduidelijkt.

De orthodoxie zegt
dat de verlossing uit zonde en dood alleen maar door "Jezus Christos" geschiedt
en dat DIT de betekenis van die teksten is?

De vrijzinnigheid bestrijdt dat
en zegt dat DIE betekenis IN de teksten wordt GELEGD en er daarna
weer wordt UITGEHAALD!

Echter,
de vrijzinnigheid stopt er IETS ANDERS IN en haalt DAT er vervolgens weer uit op eigen wijze?
Wat voor iemand van betekenis is, blijkt dus de EIGENLIJKE betekenis
van die tekst te zijn!

Hoezeer
orthodoxie en vrijzinnigheid ook verschillen,
op DIT punt zijn ze het roerend met elkaar EENS:
de betekenis van de tekst wordt bepaald door wat de tekst VOOR ONS betekent
en niet omgekeerd ...

DIT is
de consequentie
van het verlies aan narrativiteit waardoor uit elkaar wordt getrokken wat narrativiteit bijeenhield:
traditie, mythe, sociale gewoonte
en 'zede'?

Voor de orthodoxie
moet het bijbelverhaal over Yehosjoea's 'zoendood' GEZAGHEBBEND zijn
en DUS ligt DIE betekenis van DIE teksten voor altijd [voor hen] vast;
maar voor de vrijzinnigheid KAN Yesjoea niet 'voor onze zonden gestorven zijn' en DUS hoeven die teksten die dat zeggen NIET 'gezaghebbend' te zijn!

In het eerste geval
bepaalt 'de belijdenis' wat 'de bijbeltekst' betekent;
in het tweede geval het 'moderne
levensgevoel'.

De OORSPRONKELIJKE betekenis
komt in BEIDE gevallen in het gedrang.
Frei noemt die oorspronkelijke betekenis
de letterlijke betekenis.

engel
31 dec 2006 - bewerkt op 22 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende