mydiontrouw, erkenning/gebrek & je tuintje wieden!
een
overspelige verhouding
is slechts het betreurenswaardige gevolg van een gebrek aan intimiteit tussen de partners: ze is het symptoom van een probleem, niet het probleem
zelf
geen
enkele partner
is altijd vrolijk en gelukkig
laat je geluk niet afhangen van het geluk van je partner
daar word je alleen maar allebei gedeprimeerd van
wied je eigen tuintje maar
en geef je partner een geurende roos
als je weigert om je eigen tuintje te wieden
en klaagt dat je partner je nooit rozen geeft
gaan jullie je daar geen van beiden
beter door
voelen
als
de een
chagrijnig of verdrietig is
dan moet de ander diep in zichzelf graven
om de Bron van liefde te ontdekken
en als ze dat licht in zichzelf gevonden heeft
dan moet zij het een poosje dragen voor hen allebei
zo vergeet de ander niet dat het licht er is
ook al ziet hij het niet meer
in zichzelf
dat
wil niet zeggen
dat een van beiden altijd de steunende partij moet zijn
een relatie vereist geven en nemen
het betekent echter wel dat elk van beide partners
ertegen opgewassen moet zijn
dat hij of zij bij tijd en wijle
de verbinding met de Bron handhaaft in de confrontatie
met de angst en het wantrouwen van de ander
dat is nooit makkelijk
maar het is in de loop van een vaste relatie
wel vaak
noodzakelijk
~!@!~
zodra
jij en je partner het gevoel hebben
dat je elkaar niet kunt bereiken
moet dat worden
rechtgezet
dan
is het tijd om stil te staan
diep adem te halen
een stap achteruit te doen en te kijken
wat er aan de hand
is
maak
jezelf of de ander
geen verwijten
ga niet proberen gelijk te krijgen of het ongelijk
van de ander te
bewijzen
erken
gewoon
dat jullie naar jouw gevoel niet op EEN lijn zitten
en zorg dat je het erover eens bent dat je die onenigheid
niet kunt overbruggen wanneer EEN van beiden of allebei
zich door angst laten
leiden
neem
de tijd
om even alleen te zijn
en duidelijk voor ogen te krijgen waar je bang voor bent
wat je denkt te moeten verdedigen
waar je gekwetstheid of woede
mee te maken
heeft
en
probeer erachter te komen
welke vorm van teleurstelling
of bevestiging je van je partner
zou willen
krijgen
wend
je pas dan
als je allebei rustig bent
om de beurt tot de ander en vraag elkaar rechtstreeks
om de verlangde erkenning
en waardering
bijna
elke vorm van angst
woede en gekwetstheid komt voort uit het gevoel
dat je niet bemind of
gewaardeerd
wordt
als
iemand
zich zodanig gedraagt dat jouw zwakke plekken geraakt worden
interpreteer je dat gedrag meestal
als een teken dat de ander zich niet
om jou
bekommert
wanneer je
daar boos of gekwetst op reageert
dan voelt de ander zich
door jou
miskend
zij/hij
krijgt
het gevoel dat het ook jou niets meer
kan schelen
wanneer jij
en je partner het moeilijk vinden
om elkaar erkenning en waardering te geven
dan raakt de relatie
in een
crisis
dan
worden er
negatieve patronen in gang gezet
waarmee het vertrouwen kapot wordt gemaakt
en de liefde
die jullie voor elkaar voelen
geblokkeerd
wordt
~!@!~
die neerwaartse spiraal
moet je ondervangen voordat het
uit de hand loopt:
neem de tijd om
- buiten de relatie -
je evenwicht te hervinden
en zicht te krijgen
op wat de relatie voor je
betekent
keer terug
naar je hart
en ga
vervolgens
naar de
ander
maak
je partner
geen
verwijten
vraag
slechts
respectvol om de erkenning
die je nodig
hebt
ga
jezelf niet
verdedigen
geef
je partner slechts
de erkenning die zij/hij
nodig heeft
~!@!~
ALS
een relatie
liefde kent
dan luidt de vraag
altijd:
"Wat gaan we doen?"
en niet
"Wat ga ik doen?"
Je wilt allebei
wat het beste is voor de relatie,
wat de liefdesband in stand
houdt.
Elke
vaste relatie
kent de uitdaging en de belofte van dat zoeken
naar die gemeenschappelijke
werkelijkheid.
Al doende
stijgen beiden
boven hun bekrompen eigenbelang uit
en leren ze om zich
in dienst te stellen
van het hogere doel van
hun samenzijn.

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende