myDiomschrijvingen, ~duidingen & ~ontwikkelingen.

Ook wet- & handboeken lijken in die zin op elkaar dat beide genres bestaan uit compilaties: in 't eerste geval van juridische/technische zaken, & in 't laatste geval van allerlei voortekens, symptomen, formules, medicijnen & dergelijke rustgevende "blijde boodschappen" ...

Mensen hebben nu eenmaal de neiging om zo nu en dan bij tijd en wijle met de handen in 't haar te zitten, zowel eigen als andermans haardos: 'n groter brein, verfijnder bedrading & groter capaciteiten hebben natuurlijk telkens weer zowel allerhande voor- als nadelen?!

Bijbelboeken zoals LEVITICUS, Psalmen & Spreuken hebben 'n vergelijkbare structuur: 't zijn compilaties van respectievelijk voorschriften en rituelen, lofzangen en gebeden & kernachtige gezegden. Je mag er rustig vanuit gaan dat zoiets onze innerlijke structuur blootlegt tot in de allerfijnste details, althans pogingen daartoe, als mens kun je niet meer toe 'op z'n aaps', je wilt meer zekerheid, gerechtigheid en wijsheid om 't leven vorm te geven, te bestendigen & te kunnen aanpassen als veranderingen noodzakelijk blijken op weg in time/space.

Die afzonderlijke literaire eenheden zijn zodoende dan ook verbonden met elkander als kleurige kralen op de draden van 'geliefd' genre, doelstelling, hoofdpersonage & eventueel veronderstelde auteur(s) v/d tekst. De 'historische' boeken v/d bijbel zijn ahw collecties van epi-soden, terwijl de profetische boeken verzamelingen zijn van orakels & allerlei bijbehorende verhalen. Hoewel 't hier dan niet om bloem-lezingen gaat zoals in Spreuken, Psalmen of wetboeken met morele regels & waardevolle rituele voorschriften, vormen ook deze boeken 'n zeer bont geheel van samengesteld materiaal! Men zegt wel eens 'je bent wat je eet en drinkt' of 'de appel valt niet ver van de boom',
& in grote lijnen is dat natuurlijk ook zo: we zitten meestal vast aan 'n bepaald dieet, leefregels, gewoonten, tradities & 'eigen inzicht' ...

Anyway, dit alles roept vragen op bij de idee dat nboeke'md~boeken van de bijbel bv. moeten/kunnen zien als zorgvuldig gecomponeerde eenheden met 'n structuur die in alle verwante onderdelen doorwerkt? Bijbelboeken werden niet geschreven om als eenheid te worden gelezen: ze lijken veel meer op archieven! Bijbelboeken zijn ahw dozen (kruiken/containers) waarin allerhande materiaal is verzameld op grond v/d veronderstelling van gedeeld auteurschap, overeenkomst in thematiek &/of verwante chronologie. Literaire eenheid werd in al deze gevallen door diverse redacteurs aan de tekst opgelegd: ze is dus duidelijke in zekere zin kunstmatig (& willekeurig). Oorspronkelijke eenheden werden in dit redactieproces zodanig gerangschikt & herschikt, aangevuld & verbonden, dat de illusie van 'n enkel boek met 'n eenvoudige(r) boodschap ontstond. Iets dergelijks met ons 'myDibrein': verschillende onderdelen vatten we samen met 't woordje "ik" ...