mydioerbronnen gespletenheden & gemeenschappen ...


Wat
opvalt aan
myDi de laatste
tijd is vooral ook
de gespletenheid: de m/v/k-pubertjes
hebben 't telkens maar weer over hun geslachtsdelen,
om de haverklap vliegen de kutten & penissen hier in 't rond in alle verschillende toonaarden, afmetingen, geuren & kleuren
samen met alles wat
er verder nog
aan vastzit
...

Het
zullen wel
voor 't grootste
deel leeftijdsverschijnselen zijn, iets
wat vroeger of later wel weer overgaat.
Rond het twaalfde levensjaar lijkt de kindertijd zo'n beetje voorbij te zijn
& gaat men op verkenning via 't boeiende onderlichaam onder invloed van hormonen, alcohol, medicijntjes, drugs, mode & groepsgedrag!

Men moet zich blijven bewijzen als individu,
mee blijven doen met leeftijdsgroepen op school, sport en de vriendenkringen,
maakt zich wat losser van ouders & ouderen & beseft dat ze geen klein kind meer zijn?
En dat alles samen met lichamelijke, geestelijke, sociale & economische veranderingen, zelfbeelden e.d.
Prinses Irene denkt en zegt er het hare van op rijper leeftijd:
"Ik ben de eenheid van alle zijn nu steeds duidelijker gaan voelen, in meditatie en in het dagelijks leven en heb me spiritueel ontwikkeld. De stilte heeft zich in mij verdiept.
Ik ben daardoor veel sterker geworden. Ik wil 'n leerling blijven,
maar wel eentje die ontzettend nieuwsgierig is naar de oerbron.
Het valt niet mee om het te verwoorden.
Trans-cendentie, spiritualiteit ~ wie het probeert te benoemen blijkt de subtiele wereld niet te raken? Maar toch doen we er onze pogingen toe: eenheid van het leven,
waarin de natuur een duidelijke plaats inneemt, verbondenheid met mijn eigen kern,
met mijn medemens en met al die andere prachtige levende wezens waar we de aarde mee delen!"
Haar dialoog met de natuur is vaak verkeerd begrepen, zegt ze. Ze praat niet met bomen, nooit gedaan ook, maar tegenwoordig nodigt ze mensen uit om, zoals op haar Zuid~Afrikaanse landgoed,
de "Spirit of the Wild" te ervaren onder leiding van een 'intuitieve gids'.

Dan verbinden mensen hun eigen innerlijke natuur met hun omgeving.

In Zuid~Afrika loop je tussen stenen van driehonderd miljoen jaar oud. Die hebben de geschiedenis van de aarde in zich. Je kunt daar stil bij gaan zitten, en voelen. Er gebeurt dan iets met je.
Ze reiken je iets aan."

Wat dat precies is, valt niet zo goed uit te drukken,
maar vergelijk het met een mooie gele bloem in je tuin die helemaal openstaat.

"Je ziet haar en vindt haar prachtig. Deze bloem kan je eraan herinneren herinneren hoe fijn het is om ook zelf open te staan, en doet je bijvoorbeeld beseffen dat je jezelf afgesloten hebt."

In die zin is er een dialoog met de bloem. Die spreekt je aan, metaforisch, en 'dat is de kern'.

Door de beleving van contact weet ik dat ik in verbondenheid leef en niet van de eenheid afgesneden ben."

Heeft de bloem zelf een intentie of is communicatie alleen maar beeldspraak?

"Dat weet ik niet, maar wel is bewezen dat bloemen reageren op hun omgeving.
Een kamerplant die aandacht krijgt, groeit beter dan zijn minderbedeelde zusje: dat verpietert!"

Kortom:
ik mag dat wel,
die contrastwerking tussen al die uitersten die we ongetwijfeld allemaal wel zullen tegenkomen
zo nu en dan in ons leven! Al die verschillende mensen, dieren, dingen tussen sprookjesprinsessen en het echte leven?

De wereld die mensen hebben geschapen op aarde bestaat nu eenmaal niet voor niets uit alles
wat we erop tegenkomen tussen ons verschijnen en verdwijnen: alles wat we horen, zien, voelen, denken,
opmerken en verontachtzamen maakt deel uit van dat geheel & niets valt daarbuiten.

Ook onze eenheid daarmee is net zogoed als onze afgescheidenheid een kant van ons bestaan
die min of meer verweven is met 'al het andere'.

De mate waarin we ons dat realiseren is zowel een kwestie van eigen keus als een geschenk.

Het komt en gaat net zoals eb & vloed, regen, wind, zonneschijn & alle seizoenen van ons eigen leven.

Genoeg voor nu?!

Sleep well,
dream sweet
&
tell
us all
about
it if you
want and
can!

Ik
ga naar
bed.

blozencool!
engel
OK!
verliefd
liefdesverdriet
knipoog
23 nov 2007 - bewerkt op 26 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende