mydiochtenderecties & -avondwijdingen ...

Seks & voortplanting, genot & overbevolking, abortus & kinderbijslag (of -boete), euthanasie & wereldwijde migratiegolven van/naar her & der ...
Religieuze bewegingen hebben duidelijk grote invloed gehad op geboortebevordering & -beperking, -stimulering & -ontmoediging in detail overal!!
Het 'indole sue naturali'/uit haar natuurlijke aard dat de RKK-wetgever gebruikt, roept het door SP tot tweemaal toe herhaalde (Romeinen 1:26 & 27) 'ten phusiken chresin' op. 't Is 'n overeenkomst & 'n verschil tegelijk: - de overeenkomst is de gedachte dat de betrekking tussen 'n man en 'n vrouw op iets gericht is 'uit haar natuurlijke AARD': indolis (Latijn) & chresis (Grieks) verwijzen naar een functie of doel; - het verschil is de gerichtheid: bij Sjapochapeau lijkt de 'functie' alleen nog maar procreatie te zijn (SP denkt bij 'phusiken chresis' behalve aan procreatie vooral ook aan 'zelfbeheersing' in verband met het toenmaals verwachte 'einde der tijden': de grote wereldwijde veranderingen die snel op komstbwaren ...)
terwijl die wetgever van 1983 naast de procreatie OOK het welzijn van de beide partners als zodanig kent (beider controle, genot, bevrediging?!).

Tot het welzijn van de partners behoort ondermeer het ordenen, controleren &/of bevredigen van het verlangen, de instinctieve begeerte. Ook bij
SP is dit een huwelijksdoel, maar hij koppelt de twee doelstellingen: huwelijk is de juridische ordening van het verlangen, dat de basis is voor de
Menselijke Procreatie. De rkk-wetgever van 1917 heeft zich laten inspireren door Sjapo's advies uit 1 Korinte 7:36 ~ '... wanneer 't ver-langen TE HEFTIG wordt (...) Laten zij dan (in 'g dsnaam' maar liever trouwen!'? Dit is twee-in-EEN! De begeerte en de procreatie zijn nu voortaan in EEN enkele ordening (het huwelijk) ondergebracht. Waar die twee-in-EEN-formule van het huwelijk wordt losgelaten - dat wil zeggen: waar de seksuele daad niet gericht is op voortplanting -, daar is zij in de Joodse ogen van SP 'afdwaling'. Ziehier het belang van de ont-koppeling van begeerte & procreatie in 1983. Belangrijker dan het ordenen van de begeerte is vervolgens het WELZIJN vam de partners. Aan die seksuele daden staat nu niet langer alleen maar begeertebeperking & het voortbrengen van kinderen ten "DOEL" (finis), maar zij dient vooral nu ook het WELZIJN van de ander. Het nastreven van het welzijn van de ander is een teken van respect. Belangrijk voor dit idee van seksueel res-pectine is dat er nog een bepaling uit de Codex van 1917 verdwenen is, die (ook) op Paulos teruggaat, namelijk dat de beide echtgenote 'recht hebben op elkaars lichaam' ('ius in corpus'! De formulering van dit 'recht' blokkeerde ondermeer de erkenning van verkrachting in het huwelijk ...

1 Korinte 7:4 ~ niet de vrouw heeft de beschikking over haar lichaam, maar haar man; evenmin heeft de man te beschikken over haar lichaam,
maar zijn vrouw! Blijkbaar verstoort & herstelt de natuur telkens weer & keer op keer een bepaald tijdelijk evenwicht ter onzer levensbevordering
...