mydiobsessies

ZO'N
vijfhonderd jaar
geleden stonden enorme
massa's tot de tanden gewapende
Turken te wachten op de juiste gelegenheid
om het westelijk deel van het Middellandse-Zeegebied
binnen te vallen en ons allen
tot de islam te bekeren
en sindsdien zijn het eeuwen
vol veranderingen gebleven op bijna
alle levensgebieden?
Een tijdsgewricht
van vijf eeuwen dus
waarin de wereld dagelijks zijn grenzen verlegde
en het uiterste van ons aanpassingsvermogen vergde.
Alsof de aarde met de mydidag groter werd
en we voortdurend werden gedwongen
onze geografische kennis
bij te stellen.
Een wereld bevolkt
door toenemende aantallen van miljoenen zielen
en voorspellingen van nog grotere chaos met nieuwe horden heidenen en goedgelovigen
van diverse aard en afkomst.
Opwindende jaren.
Toenemende eenzaamheid, pestilenties en vervolging ...
En ook al kan vluchten al niet meer:
iedereen is nu op zoek naar een toevlucht,
een uitweg uit die ellende!
Paleisintriges,
sluipmoorden & massaal geweld,
gifmoorden en familieverraad.
Ketters, geheime orden en permanente felle godsdienstige
onderzoekscommissies naar regeringsaangelegenheden
en acties van talrijke vijanden
overal rondom.
Ongeregeldheden,
samenzweringen en bedreigingen tegen 'het' geloof,
spionagenetwerken en belangen.
Heilige amuletten en afgodsbeelden,
astrologische voorspellingen, magische kunst
en allerlei charlatans.
Aartsengelen,
heiligen, duivels en reine zielen,
jodenvervolgingen, kettermoord en allerlei mysterieuze doelstellingen
en goedgelovigheid rond de 'ontdekking
van Amerika' ...
De muchomachabonobofirma
van leugen en bedrog uitdijende over bijna alle wereldelen,
volkeren en andere diersoorten op zoek naar heilzame planten,
vernieuwende uitvindingen, ontdekkingen en
[mis]interpretaties van al wat maar bestond
of leek te bestaan.
Je zou bijna zeggen
dat er niet zo bar veel is veranderd
in die afgelopen eeuwen?
Wel
aan de buitenkant:
maar van binnen?
Alle mydi'ertjes hebben toch
minstens tien of twintig jaar school achter de rug,
maar wat we daar verder van brouwen
lijkt meer op een poppenkast met figuren in afwisselende klederdrachten,
truukjes en kunstjes op basis van een paar duizend jaar spraakverwarring
dan op iets wat zin en hoop geeft
aan het bestaan?
Zolang mensen maar vertoeven
in een eigen kleine omgeving, beschermd en verzorgd,
verwend en begoocheld,
lijkt er 'niets' aan de hand,
men moddert wat voort op de oude voet
van aanpappen en nathouden, opslobberen, aflikken,
verzamelen en vernietigen,
maar of er ook echt 'van binnen'
iets [ten goede] verandert
is nog maar de vraag!
Wat mij betreft
richt ik me meer op de binnenkant
dan op de uiterlijke
verschijningen.
De menselijke
kameleontische activiteit schijnt practisch eindeloos,
maar het netto resultaat van al die verkleedpartijen en drukke bezigheden
is een open einde dat een ieder lijkt op te vullen
door toevalligheden of doelbewust,
bijna wanhopig,
streven naar mogelijkheden
voor iets betrouwbaars dichtbij
of veraf.
Ik leg er
maar weer even het virtuele
mydicyberpennetje bij neer:
we hebben het in die afgelopen jaren
al gehad over bijna alle geloven en politieke idealen
vol fantasie, begerigheid, verdwazing
en pogingen tot ontdekking en evaluatie,
dus nu maar weer wachten op een nieuwe aanval
van inspiratie en 'exhibitonisme'
of iets dergelijks.

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende