mydinudisme i/d praktijk {niet niks}

Interpretatie
stoelt op ervaring &
herinnering.

Het ligt niet
in de aard van de rede om de dingen als toevallig, maar wel om ze als noodzakelijk te zien.
Deze stelling gaat dus duidelijk over de werking
van onze geest.

Stel:
op de savanne {ons waarschijnlijke evolutionaire uitgangspunt} in Africa lopen acht zebra's.
Plotseling hoort de groep een geluid, een geritsel!
Ze zien [nog] niets, maar de noodzaak tot overleven doet hen de oren spitsen: wat vindt daar plaats?
Wat ligt daar? Wat is er
aan de hand?

Die informatie hebben ze nodig,
er kan daar een leeuw liggen die hen zal willen proberen op te vreten!
Die zebra's kunnen niet zeggen:
"Och, dat is niets!"
Verkeerde interpretatie
is dodelijk!

Als
EEN
van die zebra's dat denkt, dan zijn ze zo met z'n zevenen?
Die beesten moeten dan [ook] achterhalen wat dat geluid betekent: ze moeten correcte informatie hebben ~ dat is een noodzakelijkheid.

De zebra's [en wie niet?]
speuren daarom dan ook hun hersenen af naar die informatie ~
voorzover ze hersens hebben
natuurlijk.

Nu
komt de vergelijking
met de mens om de evolutionaire hoek kijken.
Je krijgt telefoon, je hoort een stem.
Wat doe je nu?
Je kunt die stem aanvankelijk nog niet helemaal thuisbrengen ~ dat doet niet ter zake.
Je weet niet wat je doet?
Je denkt misschien wel dat de juiste naam je wel toevallig te binnen zal schieten?
Dat je toevallig ontdekt dat de stem aan de andere kant van de lijn behoort aan een jonge vrouw?
Nee, het ligt niet in de aard der rede de dingen als toevallig te beschouwen.
Wel echter als noodzakelijk.
Je probeert de juiste informatie te vergaren, net als die zebra's & alle andere zoogdieren!
Ik heb een jong iemand aan de lijn, denk je.
Hoe weet je dat?
Omdat je andere jonge stemmen kent, die ook ongeveer zo klinken.
Dat invullen doe je vanuit opgedane ervaringen die in jouw hersens zitten.
Jij doet in principe hetzelfde wat de zebra doet, hij roept herinneringen op,
die hem kunnen vertellen wat er
aan de hand is.

Voor de zebra
is het een kwestie van leven en dood.
Voor ons tegenwoordig misschien wel wat minder?
Maar dat doet niets af aan wat er gebeurt, aan het noodzakelijke proces
dat zich in de geest van elk levend wezen
afspeelt.

Alles
wat we denken
komt uit ons verleden & de opslag daarvan.
Als het niet belangrijk is dan kun je het net zo goed vergeten.
Maar dat weet je vantevoren
nog niet.

Daarom
slaan we voor de zekerheid
maar alles op wat we meemaken.
Door de toepassing van wat we hebben opgeslagen en het gebruik daarvan op creatieve wijze,
vergroten we onze geheugencapaciteit &
veranderen we al doende.

We gaan
rechtop staan en lopen.
Leren in bomen klimmen en hardlopen, verdedigen en vluchten.
Onachtzaamheid is tijdverspilling en verwaarlozing nog steeds levensgevaarlijk.
Des te meer we zodoende opmerken, verwerken, gebruiken en aanpassen, zoveel intenser we leven.
Wie z'n hele leven op
EEN
plaats blijft is beperkter in ervaring dan wie rondreist.
Waar we ook heengaan en wat we ook doen,
dat alles is gebaseerd op wat
eraan voorafging.

Daarom
zijn we geworden
wat we zijn en worden we wat we nu nog niet zijn.
Verwachting komt voort uit de vrijheid om te leren kennen:
vervulling uit het samengaan
van ontdekking en
duiding.

blozenengelcool!
27 dec 2007 - bewerkt op 27 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende