Volgens de oude geschriften ...
Wat de oudheid betreft zijn 'r maar slechts enkele auteurs die iets over de zg. 'essenen' vermelden.
De belangrijkste is Flavius Josephus (37-100?). Andere auteurs zijn Plinius de Oudere (23-79) & Philo (tot rond 50 n.Chr.). In de 2de eeuw spreekt Hippolytus (170-235) nog over deze mysterieuze groep(en), maar zijn uitspraken zijn gebaseerd op die v/d al eerder & vaker genoemden. Uit de min of meer pro-pagandistische notities van FJ krijgen we ongeveer 't volgend beeld: de 'essenen' vormden 'n 3de groep, naast de bekender zg. Farizeeën & Sadduceeën. 't Zijn joden die 'in 'n gemeenschap leven', ongehuwd zijn & zich niet door populistische hartstochten laten beheersen
...
Vrouwen hebben (ook) bij hen 'n geringe(r) positie: zij worden beschouwd als verleidsters. Men wil niet van rijkdom leven, maar 'in ge-meenschap van goederen', niemand heeft nog 'eigen bezit'; vandaar dat 'n ieder die intreedt z'n bezittingen afstaat a/d gemeenschap
...
De leden lopen als regel in 't wit gekleed & de gemeenschap werd geleid door 'n gekozen bestuur, dat bepaalde wat 'r moest gebeuren & de leden zijn daar gehoorzaamheid aan verschuldigd.
Iedereen moest bepaalde plichten doen tot onderhoud v/d groep, terwijl er geen slaven of knechten op na werden gehouden.
Er waren ongeveer zo'n 4000 Essenen verspreid over heel Palestina (& ommelanden?), vnl. in dorpen.
Als 'n Esseen op reis ging, dan hoefde hij amper iets mee te nemen, want hij kon altijd wel bij EEN der andere groepjes of bij groepsgenoten in 't (buiten)land terecht.
Men spreekt niets overbodigs/onheiligs: elke ochtend wordt 'r gebeden dat 'de zon moge opgaan'
& na 'n gemeenschappelijk ochtendgebed gaat men aan 't werk, veelal boeren/landarbeid & handwerk (nooit handel!) & omstreeks 't 5de uur gaat men naar de gezamenlijke maaltijd. EERST wast men zich met koud (liefst stromend) water, DAN trekt men speciale kleren aan
& begeeft zich vervolgens naar de bijzondere, alleen voor de leden toegankelijke ruimte, om dan, nadat de priester de zegen erover heeft uitgesproken, samen de maaltijd te gebruiken. DIE werd genuttigd in stilte terwijl men niet MEER eet dan men nodig heeft; ook dit werd
gezien als 'n soort van 'offer aan G d'. NA de maaltijd legt men z'n gewaad af & gaat weer aan 't werk. Tegen de avond volgt dan 'n 2de maaltijd, waar ook eventuele gasten welkom zijn. De leden zijn als regel vriendelijk, sterk in (onderling) hulpbetoon & 'erbarmen' terwijl men 'toorn' mijdt & nadrukkelijk 'de vrede dient': men is als regel niet bewapend & naast hun werkzaamheden zijn ze intensief bezig met de bestudering v/d 'oude' (& nieuwe) geschriften:
ze leren daarin hoe zieken te genezen,
welke kruiden & stenen
geneeskrachtig zijn
e.d.!
'n Goede 'overlevingsstrategie'? We'll see (or we won't): sleep tight, dream soft & tell us all about it
IF
you really want to
(do so)
.........
Mijn oeroude bejaarde oogjes vallen alweer als vanzelf toe.
Misschien tot straks
of later.


