mydimomentopname van de eeuwigheid


@

Vreselijk
boeiende dromen zoals
gewoonlijk.

Met het onderhand
o zo bekende verschijnsel van het teksten schrijven
en dan bedenken dat het alleen maar een droom was en dat niets daarvan is opgeschreven
zodat het drukken op 'opslaan'
geen zin heeft.

Blijkbaar is het brein
met de geest zo druk bezig
met 'wat dan ook', dat het daar kond van wil doen
en er dan in slaagt om het lichaam op te wekken en ook daadwerkelijk
achter dit scherm te gaan zitten.

En de 'ik' die dit beleeft
is slechts het topje van die gedachten- en gevoelensijsberg:
het grootste deel ligt onzichtbaar verborgen onder de golven van de oceaan der werkelijkheden.
Ik ben een illusie
...

De droom
bevond zich dus alweer
in 'neverneverland'.

Maar pretendeerde wel
de enig echte toestand te zijn
waarin deze geest in dit lichaam
zich bevond.

Eenmaal wakker geworden
blijft er dan ook meestal maar een klein stukje
begane {begaanbare} grond over.

Enkele flarden
blijven 'voor eeuwig' bestaan
en komen ook na jaren nog wel 'terug'
als land van 'ooit'?

Waarschijnlijk
zijn er dus ook al restanten
van voor de geboorte aanwezig als basis
voor dit beleven!

Bijna twee en zestig jaar aanwezigheid
in een ogenschijnlijke wereld vol van geluiden,
gezichten, gevoelens en gedachten die zich via deze schrijvende zintuigen vastlegt
in deze vuistgrote grijze massa
...

De bij hoog
en laag overvliegende
militaire vliegtuigen vanaf
september 1944.

Tot en met het
vierde kabinet Balkenende:
alles ligt vast voorlopig op de kerfstok
van mijn verleden.

In dit brein
moeten er dus zenuwcellen zijn
die tegen alle wil en dank getuige zijn
van dat [dit] leven.

@

Hetzelfde principe
is natuurlijk dan ook geldig
voor alle andere planten
en dieren?

"IETS"
legt vast
wat blijkbaar de moeite
van het bewaren waard is:
deze omstandigheden van deze tijden
zijn de voorwaarden om te kunnen overleven,
en bij tijd en wijle is er een ogenschijnlijk bewustworden
van datgene wat zich hier en nu afspeelt.
Voor de planten de seizoenen,
voor de dieren hun instinct
en voor de mens
ons geweten
...

Je zou dus
met een beetje goede wil
dat allereerste 'oerknalbegin' g d kunnen noemen
bij gebrek aan een beter woord
of sluitende definitie?

En dat "Levensprincipe"
zet zich blijkbaar door tot het bittere {?} einde
van de 'oerkrimp'
...

We weten het niet!
En bij gebrek aan beter 'verzinnen' we oplossingen
voor dat soort vraagstukken?

OF,
zo zou je kunnen zeggen:
"HET" {whatever 'it' is} wil 'zichzelf' leren kennen,
en 'gebruikt' daartoe de genetische codes van al wat leeft ~
cellen, planten, dieren en mensen zijn de onderdelen van datgene wat men ook wel g d pleegt te noemen
bij gebrek aan een betere
omschrijving
...

In alle
tijden en plaatsen
doet zich het verschijnsel 'leven' voor
dat door de eeuwigheid van het heelal reist?
Via alles wat er 'is' of wat tijdelijk zich voordoet als deel van het geheel geeft 'deze Persoon' blijk van aanwezigheid, en wij noemen dat 'de Code', 'het Evolutionaire Spel' oftewel: "Trust ME", I AM your "Father"
& "Mother", 'brother & sister' ~ allemaal deelgenoten op onze reis
door de "Eeuwigheid".

Misschien straks
of later nog iets meer [of iets Anders]
daarover: we zullen
zien

@
08 feb 2007 - bewerkt op 02 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende