mydimiljeukperikelen en gnotsverschijnselen rondom


DE
vraag is
dus in hoeverre
ook mydiertjes & mydimenschjes robotniks
zijn [of misschien
juist wel
niet]?

Je kunt op van alles en nog wat 'boos' worden of hen loven, aanprijzen, negeren, volgen en/of frustreren!

De avond tevoren
kun je jouw eigen robot~computer e.d.
nu ook al programmeren om je op 'n bepaalde tijd te wekken,
koffie of thee te zetten, 'n broodje te roosteren, muziek te maken, de radio te beluisteren
en/of de televisie of iets dergelijks aan te zetten compleet met lichtshows & aanverwante irritatie- & gnots-verschijnselen. Of iets dergelijks samen met elkaar te doen
aangaande muzieksmaken
& reactieniveaus.

Je kunt er zowel warme als ijskoude gevoelens bij krijgen, interesse, verveling & bewustzijnsbeinvloeding?

En onze computers kunnen tegenwoordig ook zelf nog gaan 'leren', jou lesgeven & wederzijds betoveren!!

Hij/zij kan zich realiseren
dat we boos zijn door de klank van de stem, hartkloppingen & bloedbaangedoe
of wat voor lichamelijke & geestelijke verschijnselen dan ook:
zij zijn deel van ons &
wij ook deel
van hen.

Zodat je via aangepaste programmeringen
ander gedrag tevoorschijn kunt roepen: interactie alsof we al 'n
chip hebben ingeplant gekregen & in 'n soort van 'intensive care' verkeren. Tegelijk kom je dus ook 't te-genovergestelde tegen: ongewenst lichamelijk/geestelijk contact,
zwangerschap, ziekte, abortus
& 'operaties'
...

Allemaal
'menselijke' [plantaardige/dierlijke/machinale]
interactie vol verrassingen in de uitersten van ons
bestaan: 't ongewenste leven van gebrek, honger, dorst, haat, nijd, destructie
& 'collateral damages' en 't genotzuchtige moderne leven
der toenemende aantallen miljo-
& biljonairs der playboys &
-girls & fashion.

Verdwijnt daarmee
dan ook automatisch 't verschil
tussen mens & machine, rebel &
robot, 'g d' &
duivels?

Groeien we echt
meer naar elkaar toe of juist uit elkaar?
Wie kon zich tientallen jaren geleden al voorstellen dat nu iedereen
overal altijd bereikbaar is? Of tegelijk de vanzelfsprekendheid
van 't gebrek
daaraan?

We
zijn voortdurend
in interactie met onze omgeving
en met elkaar en zitten nog steeds met de handen in het haar
als het erom gaat hoe we een en ander werkelijk 'nuttig'
kunnen gebruiken zonder nog meer ellende
te veroorzaken!

Kortom:
onze basispositie
is i/d grond v/d zaak 't zelfde gebleven
als altijd al & ons geweten is nog steeds
onze achilleshiel die zowel koppen
vermorzelen kan als ook
kan helen, genezen,
herstellen, bekeren
e.d.
blozen
engel
cool!
20 aug 2008 - bewerkt op 20 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende