*
.
DE
puntjes op
de myDi~i!
Diverse 'myDiMensen'
vragen zich nogal eens af
waarom zich bepaalde omstandigheden
of toestanden voordoen
in hun leven?
DAT
kan zijn
doordat we bewust
om die toestand gevraagd hebben,
maar dat komt
maar zelden
voor.
EN
hoewel,
naar men zegt,
gebed, meditatie, overweging,
bevestiging of bekrachtiging en allerlei andere vormen
van geestelijke concentratie soms, schijnbaar of blijkbaar, resultaten afwerpen,
gebeurt dat over het algemeen alleen maar wanneer er achter die mentale inspanningen
een sterk verlangen schuilgaat:
het is niet voldoende om iets
mentaal te willen,
als het goed is
dan moeten we het
met ons hele wezen willen!
Je brengt voort wat je verlangt.
Je krijgt wat je verdient [of niet!]?
Datgene wat jij het allerliefste wilt,
propageer je zonder enige aarzeling:
je [ver]werft de middelen ervoor
en krijgt [als je een beetje geluk hebt]
ook nog eens de steun en
het enthousiasme van
anderen
...
ELKE
vorm van
menselijke manifestatie
is gebaseerd op verlangen:
zonder verlangen is er slechts sprake van minimale uitingen?
Wanneer jij dan ook probeert om iets voort te brengen wat je eigenlijk maar heel halfhartig wilt,
dan slaag je daar meestal ook maar slechts half in.
Maar wat we energiek en doelgericht nastreven,
waarbij ik alle obstakels overwin,
zal gebeuren!
DIE
dingen
die ik verlang
en waar je voortdurend aan denkt,
zijn als zaden die we zaaien:
en wat je zaait zul je
oogsten?
DAAR
waar ik energie in steek,
dat bepaalt de loop van mijn leven!
Zoals ook Yehosjoea al zei [en niet alleen hij]:
"Waar je hart ligt, ligt jouw schat
aan rijkdom!"
HET
enige
wat ervoor nodig is,
dat is onze eigen
toewijding.
WANNEER
ik ambivalent ben,
onzeker & vol met twijfel,
beschroomd in mijn overtuigingen en wensen,
dan zullen ze zich dan ook over het algemeen niet duidelijk of krachtig manifesteren!
Wat zich dan ook krachtig 'voordoet'
kan ons ofwel
vooruithelpen
OF
voor een probleem
stellen?
MEESTAL
is het een
mengeling van beide!
De meeste dingen die zich voordoen
en manifesteren komen voort uit de verlangens van ons Ego
en brengen in die hoedanigheid allerlei lessen en strijd met zich mee,
wat ons dan ook helpt om ons onechte ik
beter te kunnen doorzien
en los te
laten.
SOMS
krijgen we
het gevoel dat
we ons [lucht]Kasteel
op zand hebben gebouwd?
We maken allerhande uitgebreide bouwwerken,
ongelooflijk gedetailleerd,
en steken er heel
wat tijd, energie
en aandacht
in.
EN
dan komt
de Vloed van het Leven op
en neemt wat we gemaakt hebben
[al dan niet] helemaal
met zich
mee.
IETS
dergelijks gold
natuurlijk ook voor de priesterstand
onder de Grieks/Romeinse bezetting van het
"Beloofde {'geroofde'} Land"
rond 2000 jaar geleden?
De Romeinse keizers waren in Yehosjoea's tijd dan ook de eigenlijk machthebbers in 'hun' Palestina!
Dat neemt niet weg dat ze veel overlieten aan inheemse
gezagsdragers zolang het Romeinse gezag
maar werd erkend en de vereiste
belastingen werden
opgebracht
...
EEN
duidelijk voorbeeld
hiervan was Herodos de Grote,
die 'in naam' koning van Israel was?
Maar ook toen hun 'koninklijk gezag' werd vervangen
door direct bestuur van een 'stadhouder',
BLEEF
de figuur
van de hogepriester en zijn familie
van uebervet en
groot politiek
belang!
DE
stadhouder, prefect,
procureur generaal zoals ook
Pontius Pilatus er een van de vele was
zetelde in het gloednieuwe schitterende Caesarea@Mare,
de joodse hogepriester in de hoofdstad
alsvanouds Yeroesjalayiem!
Veel
INTERNE
zaken werden dan ook
aan de laatste en zijn Sanhedrin of Hoge Raad overgelaten?
Niet alleen betreffende religie, huwelijk, offers, geloften en geboden, maar ook aangaande het algemeen
burgerlijk bestuur, rechtspraak en handhaving van de talloze wetten
en regels volgens de
Tien Woorden!
ELKE
Jood, in en buiten de 'heilige stad', werd geacht de tempelbelasting op te brengen en inderdaad kwamen dan ook
ELK
jaar weer ontelbare pelgrims
van heinde en verre uit de landen rondom die Middellandse Zee {de hogere, min of meer 'collaborerende', priesterklasse
was puissant rijk en machtig!}, om niet alleen maar offers te brengen
{Yeroesjalayiem dreef econonimsch vooral op de Tempel!}
en de diverse feesten te vieren, maar ook
om de tempelbelasting regelmatig
af te dragen ter
bestemder
plaatse
...
BOVENDIEN
fungeerde in
de oudheid de
Tempel voor veel mensen
ook als
DE
Bank: nergens was jouw geld veiliger
dan juist
DAAR,
want niet gauw zouden dieven de toorn
van 'de goden' riskeren en daar proberen te roven en te stelen:
we moeten ons in ieder geval het Yeroesjalayiem van
VOOR
66nC vooral ook voorstellen
als een oppermachtig financieel centrum,
waar de hogepriesterlijke familie
DE opperbeheerder
van was!
DAT
betekende dat
'de gewone man' [met zijn vrouw{en}!]
een dubbele 'verhouding' had tot die hogere priesterklasse?
Het bleef natuurlijk waar dat de priesters de behoeders van het Heiligdom waren
en de Offerdienst uitvoerden: daarmee waren ze in het toenmalig religieus opzicht onmisbaar!
TEGELIJK
was het waar dat ze [zoals gewoonlijk?] zeer hebzuchtig en volkomen corrupt waren?
In de ogen van sommigen {de Velen en de 'gewone man' zullen dus inderdaad ook
DE
voornaamste collaborateurs zijn geweest met
DE
vijand!
Die hogepriester cum suis had er alle belang bij
om hun bestaande posities te laten voortbestaan!
De Romeinse bezetting garandeerde hun
een religieuze onmisbaarheid,
een relatieve machtspositie
EN
uebervette
rijkdom.
HANDHAVING
van de status quo
was helemaal in hun eigenbelang:
dat ze vooral DIT scherp zagen blijkt wel overduidelijk uit de geschiedenis?
NA
70 nC, het jaar van
DE
val van Stad en Tempel na de Opstand,
is
HUN
rol dan ook volkomen uitgespeeld en nemen
de z.g. Farizeeeen de leiding
van de Sadduceeen
over!
DE
kritiek op
die hogere priesterstand
komt van verschillende kanten.
De gemeenschap van Qumran had zich allang afgescheiden,
juist vanweg die vele misstanden in de clerus: in een van de vele geschriften uit Qumran {CD 4.15vv} worden [minstens] drie valstrikken van Belial {de duivel} genoemd!
ONTUCHT, RIJKDOM
&
VERONTREINIGING
van het heiligdom
...
Het tweede punt wijst dus op sociale kritiek?!
In de boeken van Flavius Josephus
kunnen we genoeg vinden om te
concluderen dat de hoge-
priesterlijke familie erg
gehaat was bij het
'gewone volk' en
nog veel meer
bij de [vele]
rebellen!
GEWAPENDE
sicarii [messentrekkers],
zoals Josephus ze noemt,
vermoordden in de vijftiger jaren van die 'eerste' eeuw de hogepriester Yonatan
[ZIE OOK:
Josefus Oudheden 20.160-164; 20.208-210,
& Oorlogen 2.426 &
2.441!}
...
ONDER
de stadhouder Albinus
{62~64nC} werden hooggeplaatsten
uit de kring van de hogepriester gekidnapt en gegijzeld
om ze tegen gevangen medestrijders
te kunnen ruilen!
ANANIAS,
de hogepriester
zelf, werd vermoord!
In het Nieuwe Testament
is het duidelijk dat de Tsadduceeen,
de stroming van de heersende priesterklasse,
DE
allerduidelijkste tegenstanders van Yehosjoea zijn?!
In al die mydibijbelverhalen over Yesjoea's lijdensweg
van ongeveer drie jaar {?}
spelen
ZIJ
dan ook
[naast koninklijke familie Herodos
& de Romeinen]
een veel belangrijker rol
dan de Farizeeen
...
DIE
spanningen zijn
hier nog het meest
voelbaar en dat zal te maken hebben
gehad met Yesjoe's kritiek op de
corrupte Tempelcultus en de
plek die de priesters in de
toenmalige samenleving
innamen
...
@