mydimessage in a bottle with ABC~poisongasses e.d.

~*~

ABC
VAN DE
PIJNLIJKE
PESTPUNTEN:
de ver[der]gaande
veramerikanisering van de wereld;
tv~nachten vol met debiele seksadvertententies
op de kommersjelen: stompzinnige belspelletjes & telsellprogramma's;
walgelijke bnn~vertrossing & eindeloze reeksen vs~geweldsthrillersshit ...
big brothers & their little sisters: pim fortunisme, harry [on]menselijkheid, talpatamponismes & nickelodeonidiotie, themusicfactory, mtvisme,
anglosaxonwalgculturen & de wereldwijde
duplicatie van de bovenstaande
besmettelijke ziekte~
verschijnselen ...
DAT lucht
op!

~*~

"DE VLOEK
van het alles opgedrongen krijgen wat je hart
NIET BEGEERT"

~*~

Ik heb
ook nog
even nagedacht
over de gebruikelijke
identificatie van de PRED met Sjlomo,
de 'auteur' van veel van deze 'spreuken':
veel 'geleerden' twijfelen onderhand eraan
OF Salomo echt wel de auteur is [het boek zelf noemt GEEN auteur,
EN er zijn verscheidene aanwijzingen voor een LATERE ontstaansdatum?!].
TOCH is het duidelijk dat het boek oorspronkelijk werd geschreven in het culturele klimaat van de 'derde koning' [zie: 1:1,12,16;
2:4-9; 7:26-29 &
12:9].

ALS
een toneelschrijver
vandaag de dag een stuk zou schrijven over een door schandalen geplaagde president die moest aftreden onder bedreiging van afzetting,
dan zou het niet nodig zijn om de naam van Richard NIXON te noemen
om het publiek duidelijk te maken waar het over gaat {!} [hoewel Kennedy
en Clinton ook goede kansen maakten?] ...
ZO weerspiegelt de toon van PRED de teneur van de tijd van koning SALO,
toen Israel zijn "Gouden Eeuw" beleefde
zo'n 3000 jaar
geleden!

EN
DAAR
zit nou net de moeilijkheid?
HOE is het in Tricky Dickeys Name mogelijk
dat de zwarte wanhoop van PRED is ontsproten in een tijd
dat alles 'zo goed
ging'?

JE
ZOU
verwachten dat ZO'N somber geschrift zou zijn ontstaan
tijdens de slavernij in Egypte, maar niet in de 'glorierijke dagen'
van Salomo en zijn opvolgers?
Maar door het lezen van 'moderne literatuur'
waarin ik maar al te vaak een ondertoon van PRED beluisterde,
moest ik mijn 'verwachtingen'
wat bijstellen!

Ik had
het altijd al
vreemd gevonden
dat de moderne existentialistische
filosofie van de wanhoop is ontstaan in
een van de mooiste steden van de wereld, Parijs,
en wel in een periode van toenemende
welvaart ...
Ik kwam erachter dat,
tegen alle verwachtingen in, existentiele wanhoop,
of die nu al komt van Prediker of van Camus, de neiging heeft om te
ontspruiten op de bodem van de overvloed!
WAAROM?

Een
verzamelbundel van essays,
The Message in the Bottle,
begint met een aantal voorbeelden van deze ongerijmdheid.
Walker Percy stelt een stortvloed aan vragen,
waaronder de volgende:

WAAROM
plegen MEER mensen
zelfmoord in San Francisco,
de mooiste stad van Amerika, dan in enige andere stad?
In Europa is Salzburg in Oostenrijk de 'zelfmoordhoofdstad'!
HOE kwam het dat Jean-Paul Sartre, in een Frans cafe zijn La nausee
{WALGING!} schreef, dat gaat over de dwaasheid van het menselijk bestaan en het walgelijke leven met kolonialisme, wereldoorlogen en al die andere vormen van slavernij in de
twintigste eeuw, terwijl hij destijds
de 'gelukkigste' man van
Frankrijk
was?

HOE
komt het
dat een man in
een comfortabele
forensentrein van Larchmont
naar New York, die het aan NIETS
ontbreekt, die een mooi huis heeft,
een liefhebbende vrouw en kinderen,
een goede baan, die van cultuur en recreatie
kan genieten als NOOIT tevoren,
zich TOCH doodongelukkig
voelt ZONDER te weten
WAAROM?

P. legt
vervolgens uit
dat wanhoop eerder
opbloeit in tijden van
overvloed dan in tijden
van gebrek!

Ik bespeurde
inderdaad GEEN
vervreemding & wanhoop
in Soltsenitsyn's aangrijpende
Goelag Archipel ...
WEL trof ik daarin WOEDE aan,
naast een hartstochtelijk VERLANGEN
naar GERECHTIGHEID en een onverzettelijke
WIL om te overleven ...
In Man's Search for Meaning
legt Viktor Frankl uit dat de slachtoffers van de concentratiekampen,
waaryoe ook hij behoorde, het niet waagden om zich te laten meeslepen
door een gevoel van zinloosheid, want ALLEEN MAAR een vasthoudend
geloof in de zin van het leven hield hen staande!
Existentiele wanhoop ontkiemde NIET in de hel
van Auschwitz of Siberia, maar veel meer
in de Parijse cafes, de koffiehuizen van
Kopenhagen, de luxe paleizen van
Beverly Hills a.s.o.
NA EEN REIS
naar Oost-Europa
tijdens de Koude Oorlog
rapporteerde de schrijver Philip Roth:
"In het Westen werkt alles en is niet belangrijk,
terwijl in het Oosten niets werkt
en alles belangrijk
is!"

*

EEN
pessimistisch
boek als Prediker
zal dus ook wel voldoen
aan deze paradox en opduiken
in een Gouden Eeuw: kijk maar eens
naar het contrast tussen PRED & JOB.
Ze gaan VAAK over dezelfde thema's - onrechtvaardigheid, het waarom van het lijden, waarom het slechte mensen goed gaat en goede mensen moeten lijden - maar wat een verschil van TOON!
PRED zwelgt in zinloosheid en doelloosheid,
terwijl JOB weergalmt van verraad,
hartstocht en een schreeuw om
RECHT!
JOB
schudt
de vuist tegen "G D",
roept "HEM" ter verantwoording:
EIST ANTWOORD!
De PRED haalt z'n schouders op
en mompelt: "Nou, en?", en reikt naar de zoveelste bokaal wijn?
De twee boeken bestrijken dus
ALLE facetten van wanhoop,
van hevig lijden tot de
verveelde decadentie
van de duffe
overvloed.

De
toon
van Prediker
treft precies de filosofie
van de welvarende westerse wereld,
terwijl de media vol staan met
mydiverhalen
over
vluchtelingenstromen,
zich alsmaar verder uitbreidende oorlogen,
natuurrampen, hongersnoden,
moordpartijen,
straatkinderen,
seksuele afwijkingen,
zinloos geweld, vreugdeloosheid,
volgevreten bevolkingsgroepen en uitstervende
primitieve volkeren, zelfmoordbomaanslagen,
krankzinnige misdaden,
grenzeloze verveling en stijgende
uitzichtsloosheid
op een aardbol
die op z'n
laatste
benen
loopt.