mydimensen doen het met woorden [telkens opnieuw]?



'onder mydiwoorden brengen'


~!@!~



een
aantal
jaren geleden
werd
ons hoogstmerkwaardige landje
geteisterd
mag je wel zeggen
door een even flauwe als
gelukkig kortstondige rage
om als beroepsgroep
op te scheppen
over de manier
waarop je
seks bedreef
&
'het deed':

fysiotherapeuten
doet het
met hun handen

surfers doen het
staande

verpleegkundigen
leggen je op bedden
en
zovoorts
et
cetera:

de reeks is
eindeloos
te verlengen

maar
nooit
las je eens
een keer:
mensen doen
het met
woorden ...?


terwijl
DAT
juist mensen
tot mensen maakt:
woorden
tot elk ander
richten ...!


seks
hebben alle levende
wezens
met elkaar gemeen
van fruitvlieg
tot olifant & walvis
en van orang oetan tot
krokodillen
&
kakkerlakken?

dat is dus
niet echt zo
bijzonder!



Maar onder woorden
brengen kunnen alleen
maar mensen?



WAT doen mensen als ze
onder woorden brengen?



Het
meest bijzondere
wat we
kunnen bedenken:
ze scheppen
een wereld!



De beste illustratie
van DIT
wonder
levert het begin van
het mydibijbelboek GENESIS
[hoofdstuk 1] ...



Daar
kun je lezen
dat g d
sprak en
'het was er' ...



Over
g d kunnen we het altijd
wel weer hebben,
net zo vaak
en uitvoerig als we willen:
'hij'
"bestaat" immers
toch niet omdat wij 'dat'
"onzichtbare"
niet onder woorden
kunnen brengen,
[maar alleen maar
"DOEN"
{of laten?}]!



NU
beperk ik me
tot de
vaststelling
dat volgens het
mydibijbelboek GEN
G D
'het model' is,
en mensen
"tegenmodel":
zij {WIJ}
'doen het'
net zoals
hun {ONZE}
schepper{s} ...



In werkelijkheid
is 'het'
"natuurlijk"
net '"andersom"':
de mydiverteller/schrijver
[om
'hem' zo maar even
te noemen]
denkt zich g d in
zoals 'hij' zich
mensen "indenkt",
zij het dan
uitvergroot tot
g d ...



HIJ
komt op het idee
van de
met WOORDEN
'scheppende' G D:
omdat hem is opgevallen
dat mensen
"IETS" [bijna praktisch alles?] "DOEN"
met
WOORDEN ~:
~ 'iets
[ver]wonderlijks' ... ~



-
EVEN een tussenstop?!
-



Voor vele 'gelovige'
'joden'/christenen/'moslims' {?}
is de omkering die we hier even
voltrekken bijna een vorm van
'blasfemie'?



Dat komt
omdat ze opgevoed werden
bij de [bijbel]mydiverhalen
als zou het
gaan om een historische gang van
zaken:
'de wereld' is begonnen
bij g d
die spreekt en
'het is er';
daarna
komt Adam [en Eva], dan
Avraham/Abraham/Ibrahim, en nog
weer heel veel later
'het' volk van de 'g d' van
Israel, en tenslotte de Babylonische
ballingschap voor dat volkje, en
- zoveel weten we dan
toch WEL -
in die tijd van de ballingschap
schrijft een gewijde
mydischrijver
het allemaal op
'zoals het gegaan is'
al of niet
volgens 'bepaalde' oeroude
'overleveringen'
[enzovoorts] ...




We komen
daar blijkbaar telkens toch
weer op de EEN of Andere manier
of wijze op terug,
maar ZO [letterlijk] is
'het' natuurlijk
niet ECHT gegaan:
het is een reconstructie
van 'het'
verleden in de termen
& de vorm
van een
'mydiverhaal' ...



DEZE VERHALEN
hebben altijd en ook
telkens weer
de vorm van ["DE"]
een geschiedenis,
en dat brengt dus
de suggestie mee van
'echt gebeurd'?



Niet dus!



Maar
zoals gezegd:
we blijven toch wel
telkens weer
terugkomen
op de ene of de andere
manier op de mydibijbelverhalen
&
'hoe
"HET" was
in "HET"
begin'!



WAT
doen
mensen
met
woorden?



Volgen we nog even 'het' verhaal!



In GEN 1
is het spreken van G D
een 'tot aanzijn
roepen',
een soort van
'scheppen' ...



Een soort van,
zeg ik met opzet,
want helemaal scheppen
is het niet?



ER
WAS AL IETS,
voordat deze
'buiksprekende' g d
het woord nam:
de aarde was woest en ledig, en
duisternis heerste
over de afgrond van
'het heelal &
de eeuwigheid'?



CHAOS, zou je kunnen zeggen!



In 'den' beginne
was 'er' chaos,
oersoep,
waar verder niets over
gezegd wordt,
behalve dan dat
'de' geest g ds
'erover'
zweefde?



Een
veel betekenende notitie
van een veel
veroorzakende
notie!



MAAR DAN
'spreekt' de schepper,
hij/zij
'brengt onder woorden',
zes 'dagen' lang
[van miljarden &
miljoenen jaren]
en DAARMEE wordt
elke keer weer
een stukje chaos
'chaos' AF,
want het wordt onder
woorden gebracht
en ZO krijgen wij
er 'macht' over,
'grip op' en 't
gevolg daarvan is weer
dat we dit
in ons mydi schrijven
op 'eigen'
wijze ...?



HOE KOMT de schrijver ERBIJ?



Omdat hij
best weet van chaos EN
'oersoep',
maar hem tegelijk OOK
duidelijk is geworden,
dat chaos
en oersoep 'verdwijnen'
daar
waar mensen 'onder woorden
brengen' ...



DAAR
ontstaat pas
een wereld
van
'betekenis'?!




SPREKEN
is
DE
grote acte:
een soort van scheppen,
spreken
dan als wat we
telkens weer
'onder woorden
brengen'
hebben
genoemd!



"In
den beginne
was het woord',
wil niet alleen
maar zeggen dat alles met
'het woord' is begonnen
[dus met mensen
die het woord namen],
maar vooral ook
dat 'het woord'
[onder woorden brengen]
het begin
van 'alles' is
[voor ONS]:
scheppende macht,
waardoor er
[nu & HIER ook weer?!]
een wereld
'van betekenis'
aan
de chaos
wordt
ontrukt.
~verliefd~
engel
01 sep 2005 - bewerkt op 22 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende