mydimartelaarstheologie?

Deze 'passie'
is de lijdensgeschiedenis
van een ten dode toe gemartelde
en tegelijk de hartstocht van iemand die niet bij zinnen is,
die de liefde tot het leven in al zijn volheid voor allen
niet kon opgeven?

"IN
jouw handen leg ik mijn geest"
volgens Lucky Luke 23:46
zijn in het evangelie van Lucas
zijn laatste woorden!

De overlevering van Yochanan
laat Yesjoea sterven met de woorden "Het is volbracht" in YOH 19:30;
kort daarvoor zeg de gemartelde:
"Ik heb dorst",
een aspect van het lijden dat hoort bij deze wijze van martelen,
en dat ook in de andere verslagen aanwezig is, maar dan zonder woorden,
alleen zichtbaar en voelbaar
voor de omstanders ...

Bij het 'volbrengen'
behoort ook de zorg voor de nabestaanden,
zoals die blijkt ten aanzien van de moeder van Yesjoe en
de favoriete leerling Yochanan.

De vrouw onder het kruis erft een zoon,
de zoon erft een moeder.
Meer heeft de stervende niet
te vergeven ...

Yesj vererft
de mensen aan elkaar,
niemand hoeft zichzelf te warmen, niemand hoeft
voor zichzelf te zorgen.

Ieder is
Moeder voor de Ander, Ieder is
de Getrooste.

De Yehosjoea,
die ZO omging met de zijnen,
is OOK de Yesjoea die mensen in staat stelt
om in andere mensen, in de ogen van de straatkinderen in Bogota
of de eenzamen drinker
in onze steden,
"Christos"
te zien wonen ...

Het kruis omarmen
is een christelijk gebaar,
dat kiest voor het
Leven!

Het betekent
dat je het kruis, de moeilijkheden,
de vergeefsheid, de angst om alleen te staan, op de koop toe neemt.
De traditie heeft ons nooit een rozentuin beloofd:
'het kruis omarmen' betekent vandaag
'groeien in het verzet' ...
En het kruis zal groenen en bloeien!
Wij overleven het kruis door de liefde en groeien in het lijden:
WIJ zijn de boom van het leven ~
de 'levensboom'?

DEZE
visie op het kruis
brengt ons ook tot een diep verstaan
van het voor velen vaak vreemde spreken over 'de opstanding'!
Er is nauwelijks een geloofsuitspraak waarmee de mydimensen van vandaag
groter problemen hebben dan met
'de opstanding'?

En TOCH
beginnen mensen opstanding te ervaren
als ze nadenken over de kruisiging toen en nu.
Daarvoor zijn twee redenen:
de eerste is het kruis, dat je niet meer mag
of kunt losmaken van de opstanding,
als je wilt vasthouden aan de betekenis van de zaak
waarom 'het gaat'!

Het 'geloof in de opstanding'
verwortelt ons in de oude geschiedenis en in die van onszelf ...
Het z.g. 'paasfeest' viert niet alleen meer de uittocht in de nu eindelijk bereikte
'post-geschiedenis',
ergens iets voorbij het historisch lijden,
het voert de geschiedenis zelf,
dit uitgaan uit de onvrijheid voor ieder mens telkens weer!
ZONDER de oermydigeschiedenis uit de Hebreeuwse bijbel over
de uittocht van 'de kinderen Israels'
uit het slavenhuis in Egypte van ongeveer 3210 {?}
[t.t.v. Thera/Santorini?] jaar geleden,
kun je OOK de uittocht van 'onze'
Yehosjoea ha Natsri haMasjiach
'uit het dodenhuis'
niet begrijpen?

DE ANDERE reden
is ons eigen leven,
dat we niet willen losmaken
van de dood en het leven van deze Yesjoea:
OOK niet van de nederlaag en de overwinning
van het 'leven van g d' ...
Paasfeest is OF existentieel,
OF het zegt volstrekt NIETS en wordt dan ook met recht
vercommercialiseerd!

Of schijndood,
reanimatie, doorbreking van de natuurwetten
een redelijke basis vormen voor wat zo'm tweeduizend jaar geleden
in Palestina is gebeurd,
weten we niet ...

VAST staat WEL
dat een discussie op DIT niveau
gemakkelijk afleidt van iets anders,
namelijk van de gerechtelijke MOORD,
die aan die arme stumperd uit Natseret is begaan!
Wat wij objectief WETEN is dat hij - zoals zovelen voor en na hem -
langzaam en op gruwelijke wijze gemarteld is
tot de dood toe!

Dat hij HAD kunnen vermijden
door te vluchten, zich terug te trekken in zijn prive-leven, door transcendentale meditatie
of allerlei andere vluchtwegen & 'dooddoeners', die een mens UIT de werkelijkheid
kunnen leiden?

In plaats daarvan
bleef hij staan voor de zaak,
de liefde tot degenen die rechteloos en bezitloos zijn gemaakt,
hij bleef trouw aan de 'laatsten', zoals hij ze graag noemde:
voor deze laatsten, die werden beschouwd als vuilnis,
ontwikkelde hij met vrienden en vriendinnen
een nieuwe manier
van Leven!