mydimanifestatie {through the lookingglass} ......


@
IN
de mydidroom
van vannacht zat
ik weer in een
trein.
@
Dat
is toch weer
heel wat anders dan 'vliegdromen', maar
komt eigenlijk zo ongeveer op hetzelfde neer.
Het leven is als een voortgaande beweging, zonder
dat je weet waarheen
je op weg
bent.
@
En
onderweg
moet je een paar keer overstappen of van richting
veranderen. Ik weet dat ik onderweg ben, maar niet waarheen: ik
weet wat achter me ligt maar niet wat me te wachten staat
bij de volgende trein, overstap of
vliegbeweging.
@
Het
blijft dus
verrassend en boeiend!
Wanneer ik accepteer wat ik beleef, dan weet ik hoe dat voelt en dan
gaan denken en voelen samen. Als ik eenmaal mijn eigen pijn kan voelen,
dan heb ik de motivatie die ik nodig heb om het conflict in mezelf ten einde te brengen:
hebben we die motivatie dan niet al vanaf het begin?
Helaas luidt het antwoord
op die vraag
'nee'!
@
Als ik
vantevoren geweten had
hoeveel ellende eruit zou gaan voortvloeien
toen ik bijvoorbeeld 'die appel at',
dan zou ik hem nooit gegeten
hebben
...
@
Ik
moest die vrucht
dus wel eten om de pijn te leren kennen?
Om de gevolgen te begrijpen moet ik eerst de oorzaken leren kennen?
Dat wil niet zeggen dat die appel verkeerd was: het betekent zelfs niet dat ellende verkeerd is!
In zekere zin zijn ze allebei noodzakelijk om iets te kunnen beseffen ...
In elk besef, in elk werkelijk weten,
zit een vorm van
'zijn'.
@
Wat
ons leven
anders maakt dan dat
van mucho macho bonobo's als Bokito & Bopikanto
is het besef dat wij hebben over wat we nu eigenlijk aan het doen zijn?
Mensapen hebben dat niet en aapmensen zijn druk doende met het verkrijgen
van die hersenprocessen en bewustwordingen
van 'vermenselijking'
...
@
Daarom
is incarnatie noodzakelijk:
iets waar je los van staat kun je niet echt kennen?
Om iets te beseffen moet je het eerst 'worden'!
We moeten het ervaren
& beleven.
@
En besef
ontstaat door
het zelf 'te zijn'.
Blijkbaar
zijn mensapenhersens
nog niet voldoende geschikt
om dat te beseffen
en aapmensenhersens wel in principe tot 'zoiets' in staat,
maar zijn de hersenaansluitingen nog niet tot stand gekomen in dat onrijpe 'experimentele' brein?!
Veel mensen lijken hun spiritualiteit, religiositeit, filosofie of 'levensbeschouwing' te zoeken
via de 'denkende geest',
maar dat lukt nooit
helemaal!
@
Redeneren
kan ons wel
tot aan de drempel brengen van 'het station',
'de vertrekplaats', maar nog niet door de deur heen?
We hebben als het ware bij wijze van spreken,
vertellen en herschrijven een 'ticket' nodig of een 'vliegbrevet',
de juiste verbinding of connectie om 'op reis te gaan'
en/of 'op te stijgen
ten hemel'
...
@
Wanneer we
het heiligdom willen betreden,
'in willen stappen',
'naar binnen gaan',
om 'on te turnen',
'in te tunen' en 'out te droppen',
dan moeten we onze oude ideeen achter ons kunnen laten:
je kunt niet veranderen
als jij dezelfde
blijft.
@
Naarmate
de stilte van het hart
dieper en dieper wordt,
vallen al die intellectuele vragen gewoon weg?
Het maakt niet meer uit dat jij de antwoorden niet gevonden heb!
Ik kan hem net zo goed opeten en ook die drinkbeker niet aan mij voorbij laten gaan?!
Op die manier maak ik de les af die ik
hier kwam
leren
...
@
blozen
31 mei 2007 - bewerkt op 30 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende