mydimalpietjestiefbeenswiebertflierefluitpipoensow

We
waren in
die jaren zestig
nog wel erg onervaren
maar vonden evengoed
dat we de plicht hadden
om ons in te zetten voor
sociale verandering en 'gelijkheid':
alleen dacht niet iedereen
daar hetzelfde
over!

Het
'leven'
draaide ook wel
om meer dan alleen maar
religie en politiek, kunst
en vakantie ...

Ik
was gek
op lopen en fietsen,
zingen en lezen, tekenen en schrijven
en ik ontdekte dat ik steeds maar weer op zoek bleef naar 'iets anders':
niet naar 'geld verdienen' en 'in dienst gaan'
of 'mijn plicht
doen'.

Ik
werkte wel
met plezier in
alles wat 'voor de hand lag',
maar zonder toekomstplan of -verwachting.
Alles wat ik las en besprak had een grote invloed op mijn denkwereld,
en al had ik dan geen plannen, ik had wel ontzag voor mensen
die omwille van een 'hoger' doel
bepaalde 'offers'
brachten?

In mijn
'vaderloze' opvoeding
vol 'moederliefde' en 'bijbellezen'
werd een grote, en misschien wel te grote, nadruk gelegd
op onafhankelijkheid: achteraf gezien ben ik misschien wel wat TE individualistisch
geweest en ben daardoor nooit echt een deel geworden van een groter geheel,
omdat ik juist heel erg op mezelf gericht was en niet op een loopbaan,
vaderschap, geld verdienen, sport bedrijven
en feestvieren.

Misschien
vormde ik ook wel
een afspiegeling van de groeiende
en onoverbrugbare kloof dus tussen mij
en 'mijn verleden' begon te ontstaan: mijn hele jeugd leek, achteraf gezien,
wel helemaal doortrokken met het wrede leven dat mijn ouders hadden moeten ondergaan
in de crisisjaren aan het begin van de vorige eeuw
en die onuitwisbare oorlogsjaren met illegaliteit,
onderduiken, strafkamp
en Duitse
kogel!

"IK"
werd dan ook
een echte 'copycat':
ik imiteerde alles wat ik tegenkwam,
maar dan wel zonder me vast te willen liggen op if in een bepaalde richting?
Ik las alles wat maar los of vast zat met 'protestantse' ogen,
maar met een haast katholieke of communistische belangstelling over verre landen
en woeste kusten, onverkende bergen en dalen, jungles, oerwouden en woestijnen,
en vele jaren later vroeg ik me soms af,
'aan de andere kant van de wereld':
wat ben ik hier nu toch
eigenlijk 'aan het
doen'?

Ik
had er
op den duur
[na een jaar of zestien?]
ook wel heel andere ideeen over
dan de omgeving waarin ik voordien
was opgegroeid midden op
de stoffige Vale
Ouwe!

En
ik was
niet de enige
"Willem" die niet
met alle geweld van
"Oranje", "Holtrop" of "Van Malsen" was?
Zonder het per se te 'willen', sloeg ik een heel andere 'koers' in
dan mijn neefjes en nichtjes, buurkinderen en schoolkameraadjes, studiegenoten en 'medekampbewoners'
van Vledder
e.d.

Ik
geloof dat
ik 'gewoon' mijn
eigen geestelijke ontwikkeling
heb doorgemaakt en een eigen levensovertuiging heb gevormd
zonder me verder iets aan te trekken van wat 'behoorde', 'moest' of misschien wel 'wenselijk' was:
ook het 'vader worden' ging net zo 'vanzelfsprekend' & 'bewust/onbewust' als al
die andere 'levensonderdelen', afwisselende bezigheden,
zwerftochten en "Israel/bijbel ~
& Bijlmer/PSP~
jaren"
...

Ik
moest dus
wel al op zeer jonge
leeftijd zien om te gaan
met de verschillen en spanningen
tussen 'mijn leven' en dat van 'de anderen':
en ik probeerde me dus zo min mogelijk aan te trekken van
"ZO HOORT HET"
['en niet anders'] en deed m'in uiterste best
om 'dat alles' emotioneel op 'een afstand te houden' ~
ik was blijkbaar
'voorbestemd'
{ofsowiets?}
om vanuit
DIE
achtergrond
'iets
heel anders'
te gaan
doen
...

Vandaar ook
dat ik nu in myDi zit te schrijven
inplaats van 'iets anders'
te doen?

~@~