mydiliefde & ~vriendschap {dwars door de eeuwen}

DUS
om maar WEER eens
op het vorige mydiverhaaltje terug te komen:
WIE was zijn broer
eigenlijk?

HET
is OOK het mydiverhaal
van deze reeds begraven Alexander
en zijn vriend Chaim,
die met een vriendengroep
dat luxe huis bewoonden,
en DAARBIJ sluit dan weer HET verhaal
van NOG een Alexander:
Alexander de Grote en DIENS vriend
& doldrieste minnaar Hefaistion,
bijna naadloos
aan
...
-
En ZO
kan ik nog meer paren
naast elkaar zetten, tweetallen telkens,
bestaande uit mensen [man en/of vrouw]
wier leven in liefde en vriendschap zich aan elkaar heeft gekoppeld.
Het boek heeft dus verschillende lagen en laagjes [net als ons eigen mydileventje],
vertel- en betekenislagen, ze lopen gemakkelijk in elkaar over,
zonder ook maar uit te vloeien in iets
ONHERKENBAARS
...
-
DE
figuur van de tweede man
dient als een interpretament van het menselijk bestaan:
twee mensen lopen [als voor een tijdje een plaats van g d] samen op,
maar EEN wordt altijd 'de tweede man' [of vrouw],
weggedrukt door de Ander,
die er met zijn inbreng
vandoor
gaat
...
-
Alexander
[de Grotes] relatie tot Hefaistion:
via de vondst van een koperen rol
in de grotten van Qumran is die relatie voor Robert
tot een intrigerend drame uitgegroeid:
HIJ heeft het plan om over DAT tweetal een roman te schrijven, een levenswerk.
HOE het die beiden is vergaan, DAARAAN laat zich prachtig illustreren
HOE weinig een ideale twee-eenheid
bestand is tegen het WERKELIJKE
mydileven
...
-
Tot
zijn moeder
zegt Alexander de Grote,
op het toppunt van zijn macht en tijdens een piek in hun relatie:
"geeft niet moeder [als Hefaistion een faux pas lijkt te maken],
HIJ is OOK Alexander!" ...
Volstrekte gelijkwaardigheid
tussen beiden, mooier, eerlijker
KAN een tweetal zich niet presenteren.
Maar Alexander de Grote verraadt zijn vriend Hefaistion,
dwingt hem tot de proskynese, een letterlijke EN figuurlijke knieval,
en reduceert hem DAARMEE van minnaar en levenspartner tot bediende,
een vernedering waaraan niet alleen Hefaistion ten onder gaat, maar OOK Alexander:
ZONDER Hefaistion is Alexander GEEN Alexander meer.
Gelijkwaardigheid, 'HIJ is OOK Alexander, moeder',
blijkt een leugen.
Eigenlijk
altijd.
-
Robert Martin,
de verteller, ondergaat ook
ZELF het lot van de tweede man.
ZIJN beste vriend, Isaak Conrad, gaat er met ZIJN IDEE vandoor,
en schrijft het boek dat HIJ [Martin] ZELF had willen schrijven.
Alleen, DAT boek ziet er HEEL ANDERS uit,
het heeft een ANDER tweetal tot thema
dan Alexander en
Hefaistion.
-
En DAARMEE
ben ik weer waar je mij wilt hebben,
op het punt waar de auteur de aap uit haar mouw laat komen:
Jezus van Nazareth [aka Yehosjoea haNatsri haMasjiach],
als 'tweede man' weggedrukt door PAUL,
en tenslotte door de christelijke kerk,
die een 'goddelijke' Christos van hem heeft
gemaakt
...
-
En in het
verlengde DAARVAN
weer het jodendom,
'wegge[d]rukt' door het christendom.
De tweede man als sleutel om het slot op de
geschiedschrijving van het christendom
OPEN te maken.
-
Meijsing
vindt HAAR brandstof
voor DAT thema in de Qumranrollen
[ontdekt in 1947], die laten zien dat "Y",
de EERSTE man van 'het christendom',
in de schaduw kwam te staan van de TWEEDE:
Ya'akov [Jacobus], de 'broeder des Heren',
die als "Leraar der gerechtigheid' ZIJN leven eraan besteedde
het gedachtegoed van "Yehosjoea" LEVEND te houden in Yeroesjalayim.
NA zijn marteldood wordt "Jacobus",
inclusief ZIJN vorm van 'christendom',
weer opzijgezet door 'de grote bedrieger', ShaulPaul,
die Yesjoea toegankelijk[er] maakt voor de hellenistische wereld,
door HEM "G D", "Zoon van G D" te maken,
waarmee hij zijn EIGEN
joodse oorsprong
'verraadt'?
-
De auteur {Meijsing} is slim,
ze stelt het hele 'mydiverhaal'
zoals ik dat met deze paar sleutelwoorden aanduid voor,
als DE inhoud van dat boek dat Isaak Conrad, de vriend van de verteller,
heeft geschreven (1) EN voegt er bovendien aan paar keer, veiligheidshalve, aan toe
dat het boek zich als een mengeling van feit
EN fictie aandient (2)
...
-
Kortom:
bijna een perfecte persiflage van hoe WIJ
met ONZE mydigegevens OOK vaak omgaan ~
vanuit ons 'eigen' leven doen we allerhande indrukken en ervaringen op
die we met horten en stoten in stukjes en beetjes weergeven in de taal waarin we opgroeien
en in de beeldvormingen die we ons eigen hebben gemaakt met schade en schande
in de loop van 1001 dagen en nachten via lucide dromen
en holle hallucinaties en noemen dat onze
'werkelijkheid'!
-
Het
motregent,
de tuin is groen en de hemel grijs:
wat kunnen we anders doen dan spelen met woorden
'insane in the brain'
as we are?