myDiliefde & ~leed, ~hope & ~hate onder 't tapijt.

't Religieuze wonderland van weleer is er dus al met al niet echt sprookjesachtiger op geworden? Dat is ook maar net vanuit welke malle hoeken & gaten je zoiets bekijkt! Iedere heug z'n meug, alle apen op hun eigen stokjes & liefst alle zintuigen gebruikt om zowel 't ene als 't andere te bekoekeloeren, beluisteren, besnuiven, betasten, aan te raken & (indien mogelijk) ook uit te testen via verleden, heden & de mogelijke toekomstvisioenen?! Alle mensen mogen dan volgens de deskundigen via hun verste voorouders ooit uit Afrika zijn vertrokken: de sporen die we hebben nagelaten zijn uiterst divers, veelzijdig, dubbelzinnig & beslaan ondertussen de hele wereldgeschiedenis rondom de evenaar & van pool tot pool! De afgelopen maanden hebben wij hier 'n invasie van jonge Polen gezien: dat is ook even wennen .......

Maar goed, alle verstoktheid op 'n hekje met 'n gekje: was Godfried Bomans relaas (te vinden in 'Van dichtbij gezien' nog getekend door 't optimisme v/d ontroering (uit '69/'70), bij de huidige Thomese & Benali overheerst dus nu vooral blijkbaar verbazing van 'n veertig jaar later over zoveel stompzinnig menselijk leed & ogenschijnlijk uitzichtloos wederzijds geweld op zo weinig vierkante kilometertjes 'aldaar'?!

Schreef Godfried nog olijk over z'n ontmoeting met diverse 'echte Arabieren', veertig jaar later is die lol er meestal wel behoorlijk vanaf!?

"Het bouwen van tunnels gebeurt met dezelfde ernst als waarmee in deze regio de piramiden (e.d.) moeten zijn gebouwd", zo constateert AB bij de ontelbare Palestijnse onderaardse gangen in Gaza. PFT schrijft bij 't zien v/d negen meter hoge muur die Beth Lechem scheidt v/h Israëlische territorium: "BAF! MIDDEN IN DE BEBOUWDE KOM. WIE ZOIETS NEERZET, WIL DATGENE WAT DAARACHTER ZIT NOOIT MEER TERUG HOEVEN ZIEN."

De vraag rijst derhalve wat voor (soort van) fellowtravellers zij (dit keer) zijn, & of ze nu nog wel of niet te benoemen zijn? [JP] Maar eerst moet gezegd dat deze beide auteurs verschillende boeken hebben geschreven. AB verbleef voor z'n boek ook in 't gebied waar niet zoveel later de zg. Arabische Lente uitbrak (in diverse omringende landen): zijn reportages zijn er als 't ware 'n voorbode achteraf van. Hij beschrijft met warmte de tekens van hope & bevrijding ter plaatse ~ seks, lingerie, disco, toneel & kunst .......

In ISRAEL & Gaza daarentegen valt zijn oog juist op 't verdriet, niet omdat hij dat zo graag wil, maar omdat er weinig is om mee te sym-pathiseren (wat weer iets anders is dan solidair zijn). PFT bezoekt uitsluitend Israel & de Palestijnse autonome gebieden & heeft nu als 't ware 'n dramatische slapstick geschreven, alsof Kuifje 'n kwade bui heeft? Hoe dan ook: 't blijft me zeer boeien na 45 jaar hope & leed.