mydikiekeboe [hetzelfde anders zien] ad infinitum?


~*~

"DE
mydisacramenten
als mydispel"
~@~


WIL
iemand een
schoolvoorbeeld van 'hetzelfde
anders zien' dan moet
je naar de rituelen gaan
die in de kerk de sacramenten
worden genoemd!

Eenmaal onder
de noemer van
'hetzelfde anders zien' lijkt
het bjna een onbegrijpelijkheid dat
mensen nog drie tot vier eeuwen
terug elkaar elkaar vanwege hun geschillen erover
de brandstapel opjoegen, of op z'n minst het
gevang insmeten?

Vandaag de mydidag
lijken het vooral de
soenni's en de sjia's te
zijn die elkaar [en de rest
van de wereld] proberen uit te roeien
om soortgelijke duistere redenen of iets dergelijks ...
En natuurlijk verandert brood
en wijn niet in het
lichaam en bloed van Jezus Christus,
niet echt!

We worden
geen menseneters,
zei Zwingli, maar wat dan wel?
Calvijn beet er zijn tanden op stuk met het introduceren van geestelijk eten of geestelijke spijze.
Roma bleef hardnekkig bij verandering, transsubstantiatie: brood en wijn worden door de spreuk van de priester, de consecratie. lichaam en bloed van Christos: al blijven de uiterlijke tekenen dezelfde,
werd er dan altijd achteraan
gezegd.


Allicht.
Hetzelfde blijft hetzelfde,
maar je kunt het WEL anders zien.
DAT is wat de viering van een sacrament tot een zo bijzonder spel maakt!
Ja, een spel, zo valt het nog het beste te typeren, een soort van mysteriespel [alweer alsvanouds],
zoals er door heel Europa spelen worden gehouden, waarin de kruisiging van Jezus
wordt opgevoerd.

Als spel nagespeeld.

Iets vergelijkbaars
gebeurt [gebeurde] in de sacramenten,
laten we het voorlopig nog maar even houden bij Avondmaal en Dope.
Bij het Avondmaal [eucharistie en misoffer] spelen de gelovigen dat ze aan een offermaal deelnemen,
en dat het offer dat gebracht is hun [en onze?] Jezus Christus is.
Althans, wie daar behoefte aan heeft speelt het mee, het ritueel is enigszins uitgewerkt en uitgehold.
Net als het Avondmaal bij de protestanten, allang niet meer gevierd als gedachtenis aan het verbroken lichaam en vergoten bloed van Jezus Christus, maar als 'gemeenschapsmaal'.
Alleen de 'leer' houdt alles nog
bij het oude.

Ook de Dope
is zo'n ritueel spel!
Of het nu met druppels water gebeurt dan wel met totale onderdompeling,
of het water nu uit de rivier de Yardeen komt dan wel uit de Nederlandse kraan,
het spel van dood en leven wordt gespeeld: ondergedompeld in het water, om gewassen en gereinigd
van alle zonden er weer uit op te komen in een nieuw leven.
Hetzelfde blijft hetzelfde: het mydispel
is verbeelding.


Rituelen werken
door het herhalen van de handeling ervan,
de herhaling maakt het ritueel, maakt dat het 'spreekt'. En wat zegt het dan?
[Krijgt het baasje of vrouwtje een pootje?]
DAT hangt ervan af, rituelen hoeven namelijk niets te zeggen om toch aan te spreken.
Wie hele diepe gedachten koestert bij de viering van de eucharistie, zal waarschijnlijk denken aan de kruisdood van Jezus Christus. Maar wie een kruisje slaat, doet die dat ook?
Dat hoeft niet, laten we maar eerlijk zeggen:
meestal niet!


Het is een ritueel
dat het geloof waaruit het opkwam heeft afgestroopt en nu zelfstandig verder gaat
[tot aan de uiteinden der wereld en het einde der dagen], als geruststellend gebaar,
als bezwering van een ontsteltenis: zoals een kaarsje branden voor de heilige Maagd [forever & ever]:
de heilige maagd mag er onderhand wel af na bijna tweeduizend jaar, maar het kaarsje blijft over;
we steken het aan als teken van bereidheid voor een meditatief moment, of zomaar,
omdat het een goed gevoel geeft
ofzoiets.


Als alle geloof is uitgehold,
blijven de rituelen nog over.
Zelfs als we niets te zeggen hebben maken we een entry in myDi: als levensteken,
we zijn er nog, vraag niet hoe of wat, maar we leven nog,
en zeggen tegen de ander{en} ~
kiekeboe!


ZO
seculariseert religie,
zou je kunnen zeggen, zonder [nog] helemaal te vergaan.
Via haar rituelen overleeft ze, helpt ze mensen die het geloof ontgroeid zijn.
De christelijke kerk zou wel heel dom zijn, als ze [nu al of alweer] haar rituelen allemaal bij het oud vuil zou zetten: dan rapen anderen ze wel schielijk op, en gaan ermee aan de haal!
Als elementen van verbeelding zijn ze niet duur en toch effectief?
En wij, wij spelen mee in het mysteriespel dat
myDi heet
...

engel
blozencool!knipoog
sneakygaap!huilen
verliefdliefdesverdrietverliefd
~@~

10 aug 2006 - bewerkt op 04 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende