mydikey


WAAR
het ons
dus om gaat
voor ieder van ons
is de ontdekking en herkenning
van onszelf en daardoor ook van elk ander:
het geheim van het 'mensenleven' is zelfkennis ~
het begin van alle ware wijsheid, mededogen
en barmhartigheid ~
kern van elke
echte/ware
'religie'.



Deze
religieuze wijsheid
van het menselijk lichaam,
voortkomend uit dierlijk & plantaardig leven,
vormt een organische basis voor een gezonde structurele uitbouw van de religie,
waardoor deze tot een zinvol menselijk fenomeen kan worden: dat is onze strijd in kindertijd &
puberteit ~ die weg naar mogelijke toekomstige volwassenheid
om onze potenties te
kennen en uit
te gaan
werken.


Een religie
die deze organische basis ontkent
of verkracht [en ook daar zijn legio voorbeelden van],
gaat voorbij aan de meest essentiele aspecten van ons mens~zijn
['mens~wording']
en vervalt dan ook meestal al zeer snel in dogmatische abstracties en moraliserende vervreemding: wanneer we geen waar contact hebben met onszelf leven we langs elkaar heen
& lijden onder dit gemis
van echtheid met
als gevolg
afgoderij!


Religie
snijdt zichzelf
af van haar diepste bronnen,
wanneer ze niet meer in staat is om te luisteren
naar de lichamelijke signalen van lust & onlust,
die in ons menselijk lichaam zelf
blijven zoeken naar
evenwicht en
harmonie.


In
onze westerse
traditie wordt door talloze religieuze bewegingen
het lustprincipe van de 'mydimens' immers vaak eerder
als een remmende dan als
bevrijdende kracht
afgeschilderd?

Onthouding,
versterving, en
soms zelfs pijniging
worden nogal eens hoger geschat
dat geluksgevoelens, genieting & lustbeleving:
het lichaam werd bestempeld als last, als verleiding,
als een te onderdrukken geheel van
bijna onstuitbare driften,
verlangens &
verleidingen.


Op
deze wijze
kweekte de religie in haar eigen structuur
de directe oorzaken van relimisgroei op sociaal
& individueel vlak
a.h.w. 'a la
patrice'.


Alleen
in die mate
dat religie de positieve waarden
van de lichamelijkheid bevestigt en ontplooit,
zal zij voor de mens bevrijding kunnen brengen:
want dan kan religie immers de structuren kunnen realiseren,
waarin mensen vorm kunnen geven aan onze
fundamentele behoefte aan verbondenheid &
uiteindelijke eenwording:
eenheid
...


We
noemen dat
dan ook wel:
de opstanding van het lichaam.
Daarom is het uiterst belangrijk
om binnen de authentiek~religieuze context zelf
opnieuw aandacht te hebben
voor deze 'opstanding
v/h lichaam'!

Ditmaal
NIET MEER
als een soort van vergeestelijkt gebeuren
NA
dit leven als 'ziel' i/d hemel,
maar als een concrete en directe opstanding van onze lichamelijke oerkrachten:
hier & nu.

Hier ligt m.i. dan ook
een belangrijke taak voor therapie en algemeen vormingswerk?
Het is belangrijk om juist ook bij religieuze vragen & problemen mensen thuis te
brengen bij zichzelf en elkaar: dit betekent allereerst bij ons lichaam, zoals
al eerder en vaker in myDi aangeduid
en omschreven
...


Uiteindelijk
gaat het ons dus
om een nieuwe wijze van mens~zijn/'worden':
om een andere verhouding tot het leven zelf!
Opnieuw leren leven op een organische wijze, d.w.z.
op een wijze die overeenstemt met de innerlijke gevoeligheid in ons eigen organisme.
Op deze wijze zullen we ons opnieuw verbonden voelen
{'religio'}
met de werkelijkheid
om ons heen, zodat we daarna meer geengageerd zullen deelnemen
aan de uitbouw van ons eigen leven
en de samenleving.


DAN
is religie
bijgevolg: anders gaan
leven, meer bewust, ons niet langer laten leven,
maar voortaan zelf verantwoordelijkheid
nemen.


Wie
opnieuw thuiskomt
in eigen lichaam met eigen geest,
zal het niet langer meer kunnen verdragen
dat wij als mens vernietigd worden door consumptie en prestatie:
zal niet langer bereid zijn om mee te doen aan vervuiling
en vernietiging van ons leefmilieu wereldwijd,
zal nu niet nog steeds bereid zijn
om mee te willen draaien in
de meedogenloze strijd van
concurrentie en agressieve
tegenstellingen tussen
mensen.


IN
onze lichamen
ligt 'n waarlijk uitzonderlijke kans
om te bouwen aan 'n nieuwe mensheid
{vroeger heette dat ook wel 't 'g dsrijk der hemelen op aarde'},
die over alle tegenstellingen heen wil leven
in ware menselijke verbondenheid?

DIT
is de echte religie
als 'n humanistisch ideaal waarin de mydimens de kracht vindt om
te strijden tegen alle vormen van onderdrukking & verslaving,
uitbuiting & vernedering.

DEZE
strijd moet dan ook beginnen in onze lichamen zelf:
want daarin stroomt onze energie
en groeit dan ook
onze hoop
...


blozen
engel
cool!
knipoog
21 aug 2007 - bewerkt op 27 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende