myDikarretjes & trekschuiten op zand- & waterwegen


myDiwegen & schepen ~ verkeer & vervoer over land/water & door de tragikomische kluchtluchten à la Piggelmee & Tureluur, JanKlaaszn & z'n Katrijn, Jut & Jul door Dik & Dun? Vertrek per postkoets uit Groningen om 3 uur 's nachts, rond 11 uur overstappen @ Beilen, vandaar dan weer verder door naar Hasselt & vervolgens per trekschuit naar Kampen, daar om middernacht per koets & om half vier 's middags ~ zo'n 36 uur na vertrek uit Groningen ~ in Amersfoort? Dàt was nog eens reizen met het openbaar vervoer, zo omstreeks 1650! Andere tijden: alleen 'n ruiter te paard of een belangrijk & rijk reiziger in een eigen karos met zes paarden reisde nòg schneller, zij het net echt veel comfortabeler!

Iemand als Johan de Witt kon op die manier in ongeveer vijf uur van Dordrecht naar Den Haeg reizen, waarbij hin dan nog tweemaal een ri~ vier moest oversteken. Dat was voor die tijd nog 'n buitengewoon snelle reis: want meestal ging het langzamer & de meeste mensen hadden de keus tussen postkoets, trekschuit of beurtschip, of eenvoudigweg gewoon flink doorlopen 'onderweg'?! 't Schip was 't goedkoopst, veiligst & comfortabelst; de koets ging sneller, maar de reizigers kwamen er geradbraakt uit, gezien de staat van ons toenmalig nationaal wegennet.

Hier en daar was er dan ook eigenlijk nog geen sprake van een echt wegennet!? Wie, uit Groningen reizend, ter hoogte van Tynaarloo niet in de richting van Assen & Beilen reed, maar naar Rolde & Emmen, nam de weg over de grote stille heide ten noorden van Balloo alwaar de her-der met z'n witgewolde kudde ronddwaalde, wijl z'n hond trouw waakte: daar was 'de weg' niet alleen onverhard maar was er zelfs nog geen sprake van een vast tracé; de koets zocht z'n weg door vele tientallen diep in het rulle of modderige zand in- & uitgereden sporen, waarbij de koetsier moest oppassen om zich niet helemaal vast te rijden in stof, plas of klei! Hij kon zich INTUSSCHEN trachten te oriënteren op enkele min of meer vaste herkenningspunten, zoals de macabere Galgenberg, omgeven door geheimzinnige heuveltjes uit de grijze oudheid, en de geruststellende torenspits van Rolde.

Wie nu dat Ballooërveld bezoekt & bij die Galgenberg gaat staan ziet nog die sporen in de heide liggen,
ook al rijdt er niemand meer overheen. Wèl zie je in de verte altijd de kerktoren van Rolde,
net als al die brave voerlieden & passagiers uit vroeger dagen,
toen alles nog heel anders was, of althans grotendeels
leek te zijn in kleding, taal, tekens, symbolen &
onverholen achterdochtig wantrouwen
of grenzeloos
vertrouwen
...
OK!
01 mrt 2013 - bewerkt op 02 mrt 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende