mydikabbala merkava sfirot g d {& what not} ......

We
hebben dus
vanaf het allereerste
begin af aan allerlei
bestaande ideetjes uitgewerkt via mydiverhalen.

Dat er zoals gewoonlijk meerdere leerlingen bij betrokken waren
[net zoiets als in het geval van Yesjoea, Sjapo & de evangelisten die van alles & nog wat
hoorden van de discipelen, volgelingen, ooggetuigen e.d.]!

Achteraf blijkt dan dat we er bijna tweeduizend jaar over doen
om hen allen te kunnen herkennen & te leren waarderen?! Het lukte ons steeds beter
om bepaalde delen te definieren die zich onderscheiden in stijl, eigen vocabulaire
& 'agenda'.

Er zijn dan ook telkens weer delen
met een acute messianistische agenda:
"Nog eventjes en de Masjiach verschijnt: hij is er al en het wachten is totdat hij zich ook echt toont!"
In weer andere delen van onze verzamelingen vol wijsheden, terugblikken, voorspellingen enzo, komt hij helemaal niet voor als bevrijder, verlosser,
zoon van g d, redder v/d wereld,
heiland v/h heelal?!

Men waagt zich zelfs
zo nu en dan telkens weer aan wat in onze ogen eruitziet als magie,
kwaadheid, ziels-pijn, angst en vrezen, boosheid, exclusiviteit, hooghartigheid, betweterigheid, minachting & duivels gedoe!

Wat blijft opvallen
in al die constructies & deducties was
dat alle delen discussies blijven vormen: voor en tegen de magie,
het messianisme, de werkelijkheid & de talloze daaruit voorspruitende religieuze
en ook zeer filosofische imaginaties, fantasietjes, overwegingen
en voortschrijdende wetenschappelijke invloeden.

Interessant genoeg blijven ze soms elkaars teksten citeren,
niet eens zozeer als gezaghebbende bron, maar vooral als deel van een voortgaande debat [door de eeuwen heen!] en/of om iets totaal anders te kunnen beweren dan ooit wel was gedacht & bedacht?!

Als je ze zo leest
[al die teksten, heilige schriften en fantastische speculaties, wijsheidswoorden in schone taal & verzamelingen van gelijkenissen & mydisto-ries], dan wordt dit alles ineens
een zeer levendige & hoogst dynamische tekst.

Dan zie je dat er allerlei vroege schrijvers & bronnen zijn,
die inthousiast vertellen dat ze de wereld van [bijvoorbeeld] de kabbala hebben ontdekt.
Daarna ontwikkelt zich een hele nieuwe generatie ideetjes over de ziel en het kwaad ...

En dan volgt weer een derde generatie
die opnieuw het messianisme inbrengt: je ziet ondertussen hoe ze
ook alsmeer steeds fantastischer worden en soms ook veel fanatieker,
met vreemde zonderlingen die in 't midden van de nacht op merkwaardige plaatsen
rare geheime bijeenkomsten houden waar ze bevende
van angst en vrezen bijeenzitten
of zich te buiten gaan aan drank
& drugs, hope & dope?

Dansfestijnen
& eet~ & drankgelagen
na tijden van uiterste eenvoud,
grote armoede, verwoestende ziekten, wereldoorlogen & banverdrukkingen ...
Ze spreken & preken over G d die zo nu en dan door de geschiedenis heen menselijke gedaantes blijft aannemen, beschrijven als 't ware bij wijze van spreken, vertellen & herschrijven
elke haar van hun baard en pretenderen in 't paradijs met G d
[of de duivel i/d hel?!] te praten: vreemde mengsels
vol gissingen!

En dan verschijnt er plotseling
weer een heel ander mydiverhaaltje, dat, als je het goed leest, al die freaks
weer eens volkomen belachelijk maakt.

Het vertelt bijvoorbeeld
over een groep die ronddoolt i/d woestijn,
en ploep, in een diepe put valt! Dat blijkt dan het paradijs [of de hel!?] te zijn:
zeven dagen zitten we er te huilen dat ze er nooit meer uit zullen kunnen komen.
Absurd natuurlijk, dat je bang bent dat je in het paradijs moet blijven ten eeuwigen dagen?
Maar dan zendt G d zijn afgezanten, om ze te leren
dat ze na elke zegening
[en vervloeking?] 'amen'
{"ZO ZIJ HET"}
moeten zeggen.

Dat is grotesk:
ieder joods kind van twee weet dat al,
daar heb je geen geheime bijeenkomsten
in de wilde natuur voor nodig?

Mijn punt is
dat al die teksten zelfs niet echt door bepaalde auteurs
in 'n bepaalde periode zijn geschreven, maar dat ze vooral reageren op elkaar
en door de eeuwen heen zijn opgeschreven en herschreven als commentaar op elkaar
zonder begin of einde!

Hadden alle voorgaande
'moderne' onderzoekers zich tot nu toe beperkt
tot het analyseren van het gedrukte boek als van kaft tot kaft geinspireerd door g ds heilige geest
letter voor letter, woord voor woord & zin tot zin:
NU
gaan we eindelijk weer een paar stapjes verder
dan dat
...

Ook de Zohar is
en blijft vooral een verzameling
van in de zestiende eeuw bijeengebrachte manuscripten!
Het weerspiegelt de keuze van schrijvers & drukkers die [met alle middelen die in hun vermogen liggen] de komst v/d messias zouden willen bespoedigen: de uiteindelijke verlossing van alle kwaad & ellende!?!
Zo blijven we ons dus storten op die honderden oude manuscripten die uit de hele wereld bijeengebracht!
Universiteitsbibliotheken blijken barstensvol te zitten met 't monnikenwerk
van veel te dicht op elkaar geschreven, volkomen onleesbare teksten
& brokstukken om nader te ontcijferen &
uit te gaan puzzelen
...

Elk manuscript
& ieder fragment van een boekrol uit 't land van mydi~{n}ooit
bevat weer andere zaken, waarvan soms delen ook i/d Zohar voorkwamen en andere delen weer niet,
net als bij Bijbel & Qumranrollen ...

Manuscripten bleken
verschillende versies van dezelfde mydiverhalen te bevatten
uit verschillende tijden & plaatsen: oudere versies werden soms
volkomen 'gemoderniseerd', qua taal & inhoud!

Stel
er was 'n mooi
mydiverhaal, dan voegden ze er rustig
diverse messianistische aspecten aan toe:
dat was heel
gewoon
...

We stuitten ook
op manuscripten die nog van voor de dertiende eeuw moesten zijn, zoals 'n mydiverhaal
dat [ook] 't einde der dagen voorspelde in 1068! Maar we vonden ook teksten die spijtig opmerkten dat die elfde eeuw alweer verstreken is en dat de Messias er nog altijd niet is?!

Je ziet dus als het ware al die
onderwerpen, veronderstellingen, gissingen, speculaties,
ontwerpen van 'luchtkastelen' voor je eigen ogen veranderen,
omdat weer een andere theologie iets dominanter is geworden & associaties blijft inbrengen?!
In vroegere periodes werd 't g dsbeeld uitgelegd via de
MERKAVA
['t 'goddelijke' vehikel
dat door alle dimensies van tijd en ruimte heenreist]!
In de kabbala staat ook het idee van de z.g.
SFIROT,
de tien karakteristieken van
"G D"
of 'krachten' van de 'godheid',
centraal!

Dat begint meestal eind twaalfde eeuw:
ik beweer dus dat er een overgangsperiode is geweest, waarin er al geen
sprake meer is van de
MERKAVAH,
maar [ook] nog niet v/d
SFIROT
en juist in
DIE
periode spreekt men over een soort van kosmische hierarchie
met tien mannelijke & vrouwelijke engelen, ingedeeld volgens links en rechts:
de rechtse engelen voor alle goede en linkse engelen voor de kwade zaken, zoals straffen, vervloekingen, verdoemingen & uitbanningen?

Die tien vormen dan weer de basis voor die latere tien eigenschappen van G d!

Hoe dan ook: al dit werk wordt nu ook al der en
der geciteerd in diverse religieuze kringen [en daar zijn er nogal wat van ter linker & rechter zijde?!] ........
Lang niet iedereen is even ingenomen met al dit werk dat alle voorbije tijden en plaatsen bereikt
voor zo ver maar enigszins mogelijk & doenlijk is: het kan immers tot discussies leiden
die niet zo heel snel meer zullen overwaaien en in 't stoffige
'volkomen' niets
verdwijnen zoals vroeger nogal eens
het geval schijnt te zijn geweest met allerlei personen,
'onwelgevallige' manuscripten, visies & versies
van deze op gene 'rare'
theologie/filosofie
...

Maar
ik denk
dat we uiteindelijk
best wel sterk in onze schoenen
[en sandalen!] staan met al die talloze
duizenden 'pagina's' virtuele
cyberspeciale mydimomenten
die dienen net als
de 'sfirot' v/d
'merkavah'
van g d &
what not
...
~~~