mydiisme tussen ontstaan & vergaan: terror & gnot!
Men
dacht dus
al naar gelang
van status, opvoeding &
ervaring dat men vrij was
om te kiezen &
te willen?
't Hangt natuurlijk ook weer voor 'n groot deel af
van woorden, begrippen, definities & interpretaties of je
voelt, denkt, schrijft, doet & laat wat je wilt, kunt, moet
of welke verbanden je legt tussen ons ontstaan & vergaan,
't opkomen & verdwijnen van actieve neuronen
& hun lichamelijke/geestelijke/sociale gevolg!
'n Fysioneuroloog
deed een v/d belangrijkste experimenten,
zegt men, die ooit zijn gedaan in de psychologie.
Hij baseerde zich op eerder onderzoek waaruit via elektro-encefalografie [EEG] was gebleken
dat al ruim voordat proefpersonen bewust 'n beweging uitvoeren. zoals 't buigen van 'n vinger,
al op de bijbehorende plek i/d hersens neuronen actief werden.
Bijna 'n seconde voordat men een vinger [o.i.d.] bewoog,
bereidden de hersens die beweging onbewust al voor.
Men deed de proef over & mat nog iets, namelijk 't
moment waarop de proefpersonen bewust besloten
om die beweging te maken.
Dat werd onderzocht door
een wijzer te laten ronddraaien op 'n klokje;
de proefpersonen moesten dan onthouden waar die wijzer nu
stond op 't moment dat ze besloten om hun vinger [e.d.] te buigen!
En wat bleek?
Die beslissing kwam 'r
steevast pas
NA
't onbewuste begin van de beweging.
De bewuste beslissing is dus niet [veel] meer dan 'n
schijnbeslissing: 't lichaam [of wat dan ook] produceert de wil tot iets
dat al daarvoor 'ergens' besloten is?
Met andere woorden:
'n hoop interessantdoenerij,
o.a. hormonale opgeblazenheid & paranoide verdenkingen
als het er al helemaal niet meer toe doet!
De mens loopt achter z'n eigen neus [o.i.d.] aan & fantaseert!
Je kunt je dus ook wel voorstellen
dat zo'n onderzoek veel tumult veroorzaakte:
het is eigenlijk 'n wetenschappelijke demonstratie die 't hele idee van 'n zogenaamde vrije wil
in twijfel trekt omdat ons gedrag nu
eenmaal onbewust begint & bewust genomen beslissingen
eigenlijk dus ook maar schijn zijn:
trots gedoe.
't Zijn & blijven grotendeels illusies,
die pas ontstaan terwijl 't gedrag al 'n tijdje werd voorbereid!
Hoe serieus sommige wetenschappers & andere grapjassen dit soort onderzoek nemen,
blijkt ook wel uit 't voorbeeld van Susan Blackmore die onlangs verklaarde
al twintig jaar zonder de illusie van 'n vrije wil te leven:
als zij 'n beslissing moet nemen, zei ze, dan wacht ze rustig af wat haar brein zal doen.
Onder de illusies van de vrije wil liggen dus in feite ook zeer mechanische processen
die doen [& laten] wat ze onvermijdelijk 'moeten' doen.
In feite is 't dan ook 't zelfde mechanisme
dat ten grondslag ligt aan de 'wijsheid' van elk andere organisme,
plant, dier, hoger zoogdier, mensaap, aapmensen &
'homobonobomuchomacho's'!
Al moet je natuurlijk telkens weer
grote vraagtekens blijven zetten bij experimenten zoals deze kunstgrepen,
metingen, gewenste doelstellingen & resultaten:
men ziet heel vaak wat men graag zou willen zien!
Wat zijn er voor ethische & juridische aspecten
a/d gevolgen van dit soort van hersenwetenschap en aanverwante neurotechnologie,
eventuele implantaten, drugs, voedseltoevoegingen, kleurstoffen & hypnose?
Je kunt wel te pas en te onpas van alles en nog wat gaan aanhalen
en 'bewijzen', maar als je er zelf ook 'n film van ziet dan blijkt 't toch niet allemaal
zo eenduidig als men 't allemaal wel zou willen voorstellen!
Die proefpersonen raakten steeds meer gespannen
naardat de wijzer voortschreed: mensen raken nogal 's [zeer] gespannen in zo'n onderzoek
of in vergelijkbare situaties vol stress, bijbedoelingen & invloeden.
Het is dan ook best wel logisch
dat je dan vantevoren iets ziet in de hersenen &
van alles kunt opmeten?
Uit zo'n onderzoek &
uit vergelijkbare onderzoekingen blijkt alleen maar
dat de hersens meestal langere tijd nodig hebben om tot 'n [voorlopige/definitieve]
beslissing te komen dan je aanvankelijk zou denken!
'n Beslissing kost gewoon tijd & 't is maar zeer de vraag wie of wat voor iets anders uitgaat:
daad, wil, het woord & begrip en/of de beschrijving van deze processen.
En onbewuste beslissingen zijn niet zo bar veel anders dan bewuste:
die kosten nu eenmaal ook tijd [& energie]!
We zijn nu eenmaal in staat als mens
om tegelijk in meerdere tegengestelde zaken te geloven & gelijktijdig zowel 't ene als 't andere te willen
bewijzen door middel van argumenten, experimenten, voorlopige conclusies & allerlei bijstellingen achter-af?!
Stel je bent verliefd ~
dan zegt zo'n hersenwetenschapper dat 't gewoon
'n kwestie van hormonen is.
Wat hersenwetenschappen ergens over zeggen
is helemaal niet v/h allergrootste belang & zo is 't dus nu ook met de vrije wil, goddelijke/natuurlijk 'almacht',
determinaties, probleemstellingen
& onze conclusies.
In onze hersens
is er eigenlijk helemaal niets te vinden
net zomin als in elk ander
willekeurig organisme.
Je kunt vrije wil
of wat dan ook wel aan de kant willen zetten
net als alle kritiek, methodes & conclusies?!
Er schijnt 'n uitgebreide stroming i/d huidige filosofie te zijn op heden
die probeert om chocola te maken
van de vrije wil en men komt dan ook subiet op de proppen met een heel scala van soorten van 'wil'
& je hoeft ze niet allemaal te willen hebben: 't soort vrije wil waarin neurofysici niet geloven
is niet de moeite van 't aan vast klampen & geloven waard.
Die hersenonderzoeken gaan namelijk niet over vrije wil, maar
over
bewuste wil!
Dat weet men ook wel
concludeert Daniel Wegner in
The illusion of conscious will:
onze bewuste wil is 'n illusie, maar dat is nog niet hetzelfde als vrije wil ~ natuurlijk niet
omdat vrij handelen eigenlijk een redelijk eenvoudig begrip is ~
dat is als je iets kunt doen
wat je wilt
...
Maar als dat vrij handelen is,
dan is vrij willen dus dat je ook werkelijk wilt wat je wilt. Neem iemand die nu
probeert te stoppen met roken, drinken, gokken, geweld, frustraties, drugs, medicijnen,
'leven' & dergelijke
mogelijkheden:
hij wil een sigaret,
alcohol, geld, sensatie,
ontlasting, bevrediging, genezing, verlossing &
hij wil dat niet willen ~ je hebt dus blijkbaar een wil ten aanzien van je wil
& je kunt onvrij zijn in die wil, bij
voorbeeld in je verlangen naar tabak/nicotine,
bedwelming, macht, aandacht, gnot, seks of 't 'niets', maar
dat heeft niets te maken met determinisme
of 't feit dat wij van onze hersens
afhankelijk zijn?
Bestaat er zoiets als een onbewuste wil?
Dat lijkt een v/d hamvragen nu:
is de instantie die kiest of met wie jij je identificeert,
per se een bewustzijn, of kunnen we ons ook identificeren
met 'n heleboel onbewustheid?
IS
ons 'zelf' wel zo 'bewust'?
't Onderzoek wijst uit dat we eigenlijk voor een groot deel onbewuste wezens zijn
maar dat dat ons nog niet meteen ook minder onszelf maakt!
Het is per slot van rekeing mogelijk om bijvoorbeeld in 'n therapie wat meer licht te werpen
op ons eigen onbewuste, waardoor het ietwat minder onbewust wordt,
& we ons dan ook steeds iets vrijer kunnen voelen.
Er is tegenwoordig veel meer belangstelling voor t onbeuste
& we hebben 't dan wel over 't 'nieuwe' onbewuste ~ dat is iets anders
dan het ouderwetse freudiaanse onbewuste vol met drieste driften
en geile begeerten.
We zijn voor 'n groot deel onbekend met onszelf, maar we
ZIJN
'het'
WEL,
'het'
is wel
'onszelf'.
Je kunt zo dus een heel andere kijk krijgen
op de functie v/h bewustzijn: ons bewustzijn valt niet [helemaal] samen met ons.
Dat wil zeggen: bewustzijn is de instantie die ons zelf interpreteert,
die een verhaal vertelt over onszelf.
En daar heb je dan ook
precies de kerngedachte te pakken achter myDi:
we moeten natuurlijk
[vanzelfsprekend & al ~schrijvend]
ook altijd telkens openstaan voor de noodzaak of de mogelijkheid
om dat mydiverhaal van de mydimens die we [ook] zijn
te herformuleren & te
herinterpreteren.
Daar
doet de bijbel ook zo'n 1690 pagina's
over.
Het enige
wat wij doen is
daar bladzijden aan toevoegen:
verscheuren, verbannen
& verbranden
is zinloos
geworden
...



Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende