mydiinformeel!


~*~
ZALIG
is dat
zwerven door tijd
en ruimte? Ik kan
me niets mooiers indenken dan
'dat'! Waarschijnlijk hetzelfde basisgevoel als zweven
in de baarmoeder ...
Of zuigen aan de moederborst.
In een luier poepen.
En verschoond worden.
Leren luisteren, kijken, voelen,
bewegen, kruipen, staan, lopen en alles ontdekken
wat er maar 'is' ...
Oneindig veel geluiden,
visies, emoties, gevoelens,
bewegingen, focussen naar binnen en naar buiten.
Mogelijk kennen we onszelf en elk ander
maar al te vaak nog niet
goed genoeg?
Er is geen begin of eind.
Misschien doen we er wel alles aan
om niet [al te zeer] te laten opvallen
wat we zelf allang doorhebben?
En doen we net alsof er niets aan de hand is,
terwijl 'iets' ons bij tijd en wijle
zelfs wel tot
wanhoop
drijft!
@
"IETS"
maakt ons
soms wel eens
ontzettend boos of verdrietig,
elke keer opnieuw als we in de gaten hebben
dat we vergeten waar het in ons leven om gaat,
waar we naar toe wilden gaan of vandaan kwamen
en eventueel naar terug willen keren
of verder nog zouden willen
ontdekken?
@
SOMS
zou ik
eindeloos zo maar
door willen gaan met 'mijmeren'!
Maar er is altijd wel weer 'iets' dat er een einde aan maakt?
Wat niet wegneemt, dat we allemaal wel een zeker inzicht hebben
in onze eigen [gezamenlijke] situatie.
Er bestaan nauwelijk argumenten om te veronderstellen
dat er 'normale' mensen zijn die niet reageren op wat ons overkomt,
laat staan dat we niet zouden kunnen [aan]voelen
dat er soms 'vreemde' dingen
met ons zullen gaan
gebeuren
...
@
ER
kan dus
gesproken worden van
een zeker besef, net zoals dat bij ons 'het geval was'
toen we werden 'verwekt', toen we 'ontstonden', verder gingen 'groeien' en 'eindeloos ervaren'
en/of weten/voelen dat we ook weer [vroeger of later] gaan sterven!
We hebben allemaal min of meer in zekere zin en mate een 'besefscontext' van 'wat er aan de hand is'?
Meer of minder informatie, het 'op een rijtje hebben' van wat er aan de hand is,
drukt onder welke omstandigheden dan ook een stempel
op ons gedrag in doen
en laten
...
@
DIE
allereerste ervaringen
als zich 'bewustwordend'
menselijk wezen blijven ons
hele verdere leven 'aanwezig' diepbinnenin
ons: baby/peuter/kleuter/kinder/puber~ervaringen
in oneindig afwisselende
'elektrochemische'
reacties.
@
DE
eerste dag
op kleuter- en/of
lagere school en de daarop volgende stages en fasen.
De eerste mydiverhaaltjes die ons verteld & voorgelezen worden:
vertelseltjes, sprookjes,
verbeeldingen.
En het telkens weer
opnieuw onder de loep nemen
van wat er in ons geheugen gebeurt:
die interactieve begripscontexten tussen wat al was,
wat er gebeurt {'aan het gebeuren is'}
en wat er nu nog verder/straks
gaat gebeuren binnenin
en rondom
ons.
@
ZO
komen ook
de consequenties van
ons gedrag en dat van anderen
voor onszelf en 'de anderen'
tot leven.
@
HET
geheugen 'zien'
en uitleggen kan
dan ook op velerlei
verschillende manieren en 'andere' wijzen:
vanuit heel diverse veronderstellingen en met
heel afwisselende beelden, gebaren, gelaatstrekken/mimiek,
woordspelingen, begripsinhouden, definities
en creatieve samenstellingen
van de 'onderdelen' die wij
tot onze beschikking
hebben.
@
EEN
kwestie van
het hanteren van
de aan ons beschikbare
modellen uit de praktijk van
jarenlang ons 'bewustwordend' menselijk individueel/sociaal leven?
We openen telkens weer [alweer?] tot op zekere hoogte ogenen oren die [nog] niet gewend zijn
om 'duidelijker' te kijken en te zien, te luisteren en te horen, te betasten en te voelen, af te tasten en op te slaan in de 'twee-vuisten-grote/kleine' massa van ons brein verborgen in die grijze hersenen!
Al deze woorden bieden overzovele handvatten om 'begripsvaten' aan te kunnen grijpen
die tot onze beschikking staan doordat ze in en uit onszelf en elk anders
zijn ontstaan en met ons 'hun gang gaan'
tussen onze wording/geboorte/groei
en onze onvermijdelijke
eigen dood.
@
WAT
we ook
in mydi en
elders 'aan het doen' zijn:
het blijft 'het uitvoeren van' wat ons geheugen
ons doet ervaren, horen, zien, verwerken
en 'opnieuw doet scheppen' ~
wij zijn 'na onze ouders'
de ontwerpers en
uitvoerders van
ons tijdelijk
bestaan.
~@~
cool!

31 mei 2007 - bewerkt op 30 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende