mydiillustraties vertellingen betekenissen & shit!


Ik
had als
klein kind ook
al de neiging om
overal de gek mee te steken,
't zal dus wel 'n soort aangeboren afwijking zijn
die ik nooit meer ben kwijtgeraakt. In Nederland, Italia, Hellas, Israel, Urdunia,
Turkye, Iran, Afghanistan, Pakistan, India, Japan, de voormalige USSR tussen Wladivostok & Odessa kon
ik niet nalaten om mensen op de proef te stellen door grapjes te maken omdat ik van alles de humor in kon zien toen nog niet beseffend dat niet iedereen
zoiets evenzeer op prijs kon stellen,
waarderen of kon
'toestaan'.

Ambtenaren,
geuniformeerden, brave burgers & gezagsgetrouwen vonden 't vaak maar niks: ze sloten me
dan ook van de weeromstuit nogal eens op in 'n politiecel, huis van bewaring of gevangenis & ze sloegen er daarna op los of aan 't deporteren in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Ik was amper twintig en kon
me nog niet goed inhouden als ik iets vreemds of grappigs ontwaarde,
hoorde, zag of ergens
ontdekte?!

Maar 't na-apen,
imiteren, persifleren, omturnen
& net iets anders dien of doen is nooit helemaal van de mentale & fusieke menukaart verdwenen: ik ben gewoon een beetje overgevoelig wat dat betreft, speciaal
in gedichten, liedjes, psalmen & gezangen?
Het lijden van Yehosjoea was ook
zijn kracht naar
men zegt?

Waar je mee omgaat
daar kun je ook mee besmet worden: overal waar je bent steek je wel iets op aan al
die wetenswaardigheden, ervaringen, miskleunen & manier van uitproberen,
uitpluizen & later
herinneren!

Ergens
blijft die nostalgie,
dat heimwee & alle verlangens,
wensen & gebeurtenissen 'n spoor nalaten in je
eigen lichaam & geest: 't is in de loop van de jaren 'n deel van jezelf geworden &
je komt er nu toch nooit meer helemaal vanaf, daarvoor
kwam het te vaak telkens weer opborrelen
in de loop van al die
zestig jaren
'feest'.

Als mens
kom je nu eenmaal in aanraking met alles wat enigszins menselijk is daar kun je nooit aan ontsnappen: het hoort erbij, je doet er verder wat mee & na verloop van tijd
herinner je het je zo nu
en dan.

Uiteindelijk
is heel je leven als het ware bij wijze van doen, spreken, schrijven & min of meer vastleggen 'n
puzzel met ontelbare kleiner & groter stukjes met alle kleine &
patronen van de regenboog,
heelal & tijd!

Je laat ze
langs je koude kleren afglijden
of je past ze in binnen je eigen voorlopige tijdelijke bestaan
en zo worden ze een deel van jezelf [en jij van hen]?!
Het is goed om te lijden als het maar niet te zwaar
is geworden & niet meer te dragen valt
naar lichaam en/of geest: dan staat
't hart stil & geven we
de geest.

Dat soort obsessie
met humor, eenzaamheid & 't verlangen naar een plek waar we die gemoedstoestand
kunnen veranderen, omzetten, verwerken & herscheppen, recre-
eren blijft aanwezig & moeten
we uiten
...

Gaandeweg
realiseren we ons dan
dat die plek [allang] niet meer bestaat net als de Hof van Eden of van
Gethsemanee, het Paradijs, de Hemel, de Hel of 'vagevuren', duivelse krochten e.d.,
maar dat het nu al miljoenen jaren behoort tot ons existentieel & cultureel 'erfgoed':
het ligt verankerd in ons DNA/RNA als 'n genetische code diep verdeeld
over alle cellen van ons lichaam
de vezels van onze geest:
't breinterrein?!

Alles wat we doen & laten
is 'n vorm van weerspiegeling van wat we hebben meegemaakt & zo nu ervaren
en telkens weer op de ene of andere wijzen moeten ondergaan,
doorstaan en verder beleven
in onszelf!

Zolang we leven
blijven we bezig met al
wat deel van ons uitmaakt & waarvan wij zelf deel uitmaken: we
blijven op zoek naar onze wortels, oerroots, plantaardige, dierlijke
& menselijke emoties
die ons vormen.

Het is niet alleen maar
vlees en bloed, maar vooral ook de talen die zich in ons zenuwstelsel hebben gevestigd i/d loop v/d tijd op diverse plaatsen & gedurende die bepaalde
gebeurtenissen &
hun invloeden.

Gelaatsuitdrukkingen,
gebaren, geluiden, liedjes & melodietjes, kleuren & vormen in eindeloze schakering
van alle fantastische kleuren & geuren die samen 't leven vormen. Eeuwenlang hebben onze voorouders er aan bijgedragen zonder 't te beseffen in de meeste gevallen
dat wij nu & hier, zus &
zo zijn geworden.

Alle verschillen
& overeenkomsten maken ons tot wat we zijn
als min of meer echt uniek
menselijk wezen.

Het heeft geen zin
om te gaan smijten met verwijten, opgeheven vingertjes waarschuwend te zwaaien of 'n
knuppel te hanteren om alles in elkaar te slaan, kapot te schieten,
plat te bombarderen of
te vernietigen.

Alleen ons inzicht
kan ons vrijmaken van die handicaps,
invaliditeiten, dooddoeners
& malle huichelarijen.

Dat is dan ook
wat het korte {driejarige?} optreden
van Yesjoea inhield gedurende zijn omzwervingen in 't
Noorden van Israel, 't Zuiden van Levanon & de streken rondom 't Harpmeer van Galilea, aan die beide zijden van de rivier de Yardeen, Samaria &
Judea, Yericho & Yeroesjalayiem:
de hele Yardeenvallie
a.h.w.:
't weerspiegelt
zowel de geest van de tijd
als van 'eeuwigheid' & 'mensheid' gezien door ogen & taal van
die tijd, deze persoon & de omstandigheden waarin zij geraken gedurende de Romeinse bezetting van al die landen rondom de Middellandse Zee: 'n analyse in symbolische taal & genezende daden ~ pogingen tot 't rechtzetten van scheefgegroeide verhoudingen & krankzinnige 'wereldwijde toestanden op aarde': ik ga even wat anders doen, de tijd vliegt voorbij, de zon schijnt & wolkenvelden komen & gaan rondom & nu
ook binnenin ons met de winden die waaien
tussen onze hersensynapsen,
rusteloze vingers & lange
tenen ... Sayonara!
Lehitraot & see
you [maybe]
later
blozen
13 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende