'humankind: human mind human hindsight'
De opstanding van Avraham i/d bijbel is geen uitzondering: alle mydibijbelverhaaltjes zijn verhalen van opstanding, geschreven vanuit de op-standingservaringen van Israel! Nog enkele voorbeelden? Het verhaal van de zondvloed en de ark van Noach ontleenden de bijbelschrijvers aan het toenmaals bij vele volkeren bekende verhaal van Gilgamesj. De algemene strekking daarvan was om de mens berusting te leren, zeker ten aanzien van onze sterfelijkheid. De bijbelschrijvers konden met deze opvatting nog niets: dit uit twaalf hoofdstukken bestaande epos strookte niet met de ervaring van de opstanding en het overleven van Israel: maar EEN hoofdstukje in het Gilgamesj epos vormde daarop een uitzondering,
namelijk het verhaal van de zondvloed en redding met behulp van een ark. DIT verhaal spoorde met de ervaring van Israel! Daarom konden de bijbelschrijvers juist dit hoofdstuk goed gebruiken en namen het vrijwel in z'n geheel over & op in hun reeks van bijbelverhalen ter Lering ende
Vermaeck & de overige elf hoofdstukken lieten ze verder maar liggen: je gebruikt wat van pas komt & laat de rest voorlopig maar verder rusten.
Deze selectie van de bijbelschrijvers (meer dan 2500 jaar geleden?) bewijst de onlosmakelijke verbondenheid van het bijbelse zondvloedverhaal
metbde exoduservaringen. Ook de scheppingsverhalen, aan het begin van de bijbel, krijgen pas echt 'zin' & dieper betekenis in relatie met de exoduservaring van Israel: dit uitnverschillende mythen opgebouwde verhaal vertelt over een schepping die in zes dagen tot stand kwam en vol-tooid was op de zevende dag. Die zevende dag (yom sjabbat: sjabbatdag) was voor Israel DE dag waarop Israel opstond uit de dood tegen 't
Slavenhuis van Egypte: die dag begon 's avonds, gevolgd door een nacht vol met verschrikkingen, met in de vroege ochtend de uittocht uit de slavernij. DAAROM werd het scheppingsverhaal in de bijbel dan ook altijd weer verteld in het ritme van:
"'t werd avond & 't werd mor-gen, de eerste dag. Het werd avond en het werd morgen, de tweede dag", enzovoorts. De schepping werd dus in de bijbelboeken gezien vanuit de Exodus, de uittocht, verlossing, bevrijding, 'op weg gaan' a.h.w. Gehoorzamend aan 'n Hoger Roeping: rust & beweging ...
Daarmee bracht Israel tot uitdrukking dat OOK die scheppingsverhalen al deelhebben aan deze zo bijzondere dag: de dag van de opstanding!
De opstanding van Israel speelt i/d bijbel een cruciale rol: overal werd i/d bijbel DIT gegeven juist betrokken bij 'de verhalen', maar verder ook bij de vele wetten & liederen, psalmen en gezangen die in de bijbelboeken voorkomen. De zg. Tien Geboden beginnen met:
IK
BEN yahweh/YHWH, jouw G d, die je uit Egypte, uit de slavernij, heeft bevrijd! [EX 20:2-17]
Ook verschillende psalmen zijn er die uitbundig over de uittocht uit Egypte zingen, juichen, jubelen & dansen zoals bv. 78, 80, 81, 105, 106, 114, 135 & 136 ...