~*~
DEZE
nieuwe mydiharmonie,
het nieuwe
EENZIJN
van mens en natuur,
wordt in de profetische en
rabbijnse literatuur 'het einde van de
dagen' of 'de messiaanse tijd' genoemd ...
Het messianisme is voor het bestaan van de mens niet iets bijkomstigs,
maar het eraan inherente antwoord erop ~
HET
alternatief voor zelfvernietiging van de mens?
De messiaanse tijd is de
VOLGENDE
stap in de mydigeschiedenis,
NIET
haar afschaffing!
De messiaanse tijd is de tijd waarin de mydimens
GEHEEL
geboren zal zijn
[niet meer 'halfbakken'!] ...
Toen de mens uit het paradijs werd verdreven, hadden we ons vorige thuis verloren;
in de messiaanse tijd zullen we ons weer thuisvoelen ~ op de wereld
[of in de ruimte?] ...
Daarom is [zo gezien]
de Messias ook geen 'heiland', geen 'redder' [buiten onszelf], maar
'het symbool van een nieuwe periode in de mydigeschiedenis'?
Naar traditionele opvatting mogen we het einde niet 'afdwingen',
maar we moeten wel op
ELK
moment
de Masjiach 'verwachten'!
WE
mogen geen
ontstuimige hoop koesteren
en geen passieve houding
aannemen, maar moeten een houding
aannemen van 'dynamisch hopen': dat wil
zeggen dat we ons door geen enkele
teleurstelling, door geen enkele terugslag moeten laten ontmoedigen?
DIT
is de mydiles die we uit die lange voorgeschiedenis
van al die pseude-messiassen en mega-paljassen
moeten trekken!
HET
tegenover~gestelde,
de verplaatsing van
de hoop naar de toekomst, leidt tot vervreemding ...
Voorbeelden zijn bv. die joodse kringen
die in HUN tijd in relatieve welstand leefden,
zoals in Germania/Duitsland in het begin van de twintigste eeuw;
de christelijke verwachting van de wederkomst van Christus
die naar de verre toekomst wordt verschoven;
en ontwikkelingen binnen het marxisme waarbij,
zoals in het geval van Stal{k}in{g},
de wetten van de geschiedenis worden verwisseld met messiaanse ideeen,
met als gevolg dat
ELKE
fascistische/[inter]nationalistische misdaad
kan worden verheerlijkt?
Op de harmonie
en vrede van de messiaanse tijd
wordt wekelijks daar de sjabbat vooruitgegrepen.
Het verbod op arbeid brengt weer verzoening met de natuur tot stand.
De messiaanse tijd is de tijd die geheel en al sjabbat zal zijn!
DAAROM ook betekent de sjabbatsrust niet alleen maar dat er niet wordt gewerkt,
evenmin als de bijbelse vrede alleen maar de afwezigheid van oorlog betekent ...
Het gaat
VOORAL om HEELHEID
en 'harmonie': om het
VOLKOMEN
'menszijn' via 'menswording'!
De 'eeuwige strijd om het bestaan', om 'de noodzaak tot overleven',
is ten minste op
DEZE DAG
opgeschort?
WIJ
waren van
mening dat onze
toekomst [die van de
'menswordende mydimens'] een vreedzame zal
zijn omdat dank zij de voortschrijdende
techniek de mensen eindelijk geen oorlog meer
met elkaar hoeven te voeren en elkaar niet
meer hoeven uit te buiten. De oorlog IS dus
al eigenlijk helemaal volkomen verouderd en heeft geen enkele zin
meer ook al valt een dergelijke optimistische kijk op de mens
waarschijnlijk NU al niet meer te handhaven? Rond 1968 waren we er
ook nog lang niet zo zeker van of de mydimens
deze door ons getoonde
weg naar verlossing
ECHT
zou
gaan
...
De
mydimens
KAN
echter zelf wel kiezen:
ten goede of ten kwade,
en
DAT
betekent:
VOOR HET LEVEN
of voor de dood.
"Menszijn" [en 'mensworden']
BETEKENT:
deze keuze hebben,
en de hoop blijft dat de mens JUIST zal kiezen?
Dat was ook de overtuiging van alle grote messiaanse figuren:
dat de mens[en] het archaische denken, dat ons steeds weer [alweer] terug wilde trekken
naar een
TE
simpelvormig 'natuurlijk' stadium, achter ons zouden laten!
ZIJ
wilden ons ervoor beheden om [telkens weer]
terug te keren naar de chaos van het niet~bewuste zijn,
en zij wilden in ons de krachten van het creatieve,
het rationele en het levende
meer opwekken
en bevorderen
...
IK
zeg je
dat we met
BEIDE
mogelijkheden rekening moeten
houden, want
DAT
is de
menselijke vrijheid: ons hele 'levenswerk' was
er dan ook op gericht om het
'menselijke in ons' te voorschijn te brengen omdat
dat het normale is in tegenstelling tot het zieke
en destructieve! Het is dus in wezen allemaal een kwestie van geloof,
want wij leven met die paradox van verwachting en uitstel.
Alleen als het geloof sterk is, zullen we kunnen blijven hopen en ons niet verder nog overgeven aan wanhoop of aan een nagenoeg volkoen passief en uiteindelijk tot helemaal niets leidend afwachten ...
In de dertien geloofsartikelen van Maimonides staat ook de uitspraak:
"IK
geloof met een volkomen geloof dat de masjiach komt,
en ook al aarzelt 'hij/zij/het' nog,
TOCH
geloof ik in
DIE
komst!"
DIT
is dan ook
~ zij het voor ieder van ons op eigen manier ~
volgen mij de messiaanse
ZEKERHEID.
~@~