mydihandeling: voorbereiding oorzaak gevolg ......


'relativeer je handeling:
let it be & let it go,
ook in onze voorbereidingen'

Een onmiddellijk gevolg
van al deze beschouwingen
over het eeuwige "Zelf"
[in Israel, India or elsewhere]
is dat Arjuna
[you, me or anyone]
de waarde van onze handelingen moet relativeren.
Het volgende,
vaak geciteerde vers uit de Gita
moet dan ook in het licht van deze onsterfelijke ziel worden begrepen:
Handel met een evenwichtige innerlijke kalmte.
Geef alle gehechtheid op.
Blijf dezelfde in succes en misluking:
DAT evenwicht wordt yoga genoemd.
De wijzen
die EEN zijn met de wijsheid,
doen afstand van de vruchten van handeling.
ZO zijn we bevrijd van de wedergeboorte der eindeloze herhaling
en bereiken we een staat van gelukzaligheid
Deze uitspraken
kunnen er de aanleiding toe zijn
om een ethisch probleem verkeerd aan te pakken;
ze worden echter duidelijker
als we ze proberen te begrijpen
volgens de context van het "Zelf" in de Gita.
Immers:
Alle handelingen
worden slechts verricht door de drie basiseigenschappen
[guna].
Het 'zelf',
misleid door egoisme,
denkt:
"Ik handel!"
Als je weet
dat je 'zelf' niet handelt,
dan ben je ook niet gehecht
aan de gevolgen van jouw handelen ...
Zolang de mydimens
dan ook in de wereld blijft
moeten wij handelen,
al was het maar om in leven te kunnen blijven!
Volgens ons handelen
zal immers onze volgende 'wedergeboorte' ook bepaald zijn?
DAN komt de vraag:
ALS je moet handelen,
maar door jouw handelen voortdurend bevestigd wordt in die cyclus van herhaalde wedergeboorten,
HOE kan je dan OOIT aan die kringloop & gevangenis ontsnappen?
Het antwoord is eenvoudig:
door onthechting.
Zoals g d
moet ook de mydimens streven
naar eeuwige rust en naar onthecht handelen.
G d heeft de menselijke samenleving ooit op gang gebracht
[daar gaan we voor het gemak van uit]
en de regels vastgesteld om het geheel in goede orde te houden.
{We moeten ergens vanuit gaan om er ook min of meer zeker van te zijn?}.
Hij/zij/het verwacht dat de mydimens daaraan meewerkt.
{DAAROM
zijn we hier en nu dan ook 'aanwezig'!} ...
In DIE context vinden we de sociale,
moraliserende dimensie van onze mydiGita voor dit moment.
Aangezien de meeste mensen
NIET gedomineerd worden door het "Zelf"
maar door hun zelfgenoegzaamheid ('zelf'knipoog,
moet de wijze man/vrouw een voorbeeld geven van onthecht handelen.
En ZO
[rak kach:
tat tvam asi!]
krijgt ook het valse dilemma over handelen en niet-handelen een oplossing:
je moet handelen, onthecht ~ niet alleen alleen aan de resultaten van jouw handelen,
maar ook aan elk zelfgenoegzaam motief.
Op DIE manier spoort Krishna [g d] zijn vriend[in] Arjuna [ons] aan
om toch maar de strijd te beginnen.
Kort samengevat
is DIT dan de les van de Gita over het handelen:
elke handeling compromitteert je,
dus blijf eraan onthecht.
DOE wat g d verlangt dat jij ZOU doen ~
die nadruk op de persoonlijke "G D" is typisch voor de Gita ~
en aanvaard succes en mislukking met een gelijk gemoed,
onverschillig voor de gevolgen.
Handelingen
[ook die der discipelen,
volgelingen, apostelen en mensen aller tijden
als 'ex-mucho-machobonobonalen'] gaan DOOR jou heen,
ze behoren jou 'zelf' niet toe!
Een soortgelijke mentaliteit probeert dan dus ook de wekelijkse feestdag
[en eigenlijk ELKE dag] zo feestelijk mogelijk te vieren?
Tijdens de week bereidt men zich thuis al voor op de sjabbat [zevende dag]:
het bakken, koken en schoonmaken begint al ruim VOOR vrijdag [op de zesde dag]!
De voorbereidingen bereiken hun hoogtepunt op vrijdag:
DIE dag heet dan ook niet alleen maar 'zesde dag' maar ook erev sjabbat ['avond van de sjabbat']! In MARK 15:42-47 wordt ze voorsjabbat genoemd:
Toen de avond al gevallen was
[het was de 'voorbereidingsdag', dat wil zeggen de dag voor de sjabbat],
kwam Yoseef van Arimatea, een vooraanstand raadsheer,
die zelf ook de komst van het koninkrijk van G d verwachtte.
Hij raapte al zijn moed bijeen en ging naar Pontius Pilatus, die hij om het lichaam van Yesjoea vroeg.
Het bevreemdde Pilatus dat hij al dood zou zijn en hij riep de centurio bij zich,
aan wie hij vroeg of Yehosjeoa al gestorven was, en toen de centurio dat bevestigd had,
gaf hij het lijk aan Yoseef.
Yoseef kocht een stuk linnen,
haalde Yesjoe van het kruis en wikkelde hem in het linnen.
Daarna legde hij hem in een graf dat in de rots was uitgehouwen en rolde een steen voor de ingang. Miryam uit Migdal en Miryam de moeder van Yosj keken toe in welk graf hij werd gelegd ...
MAT 15:42 spreekt van [dag der] voorbereiding:
De volgende dag, dus na de voorbereidingsdag,
gingen de hogepriesters en de Farizeeen samen naar Pilatus.
Ze zeiden tegen hem:
'Heer, het schoot ons te binnen dat die bedrieger, toen hij nog leefde, gezegd heeft: "Na drie dagen zal ik uit de dood opstaan!"
Geeft u alstublieft bevel om het graf tot de derde dag te bewaken,
anders komen zijn leerlingen hem heimelijk weghalen en zullen ze tegen het [goedgelovige] volk zeggen: "Hij is opgestaan uit de dood,"
en die laatste leugen zal nog erger zijn
dan de eerste?"
Pilatus antwoordde:
'U kunt bewaking krijgen.
Ga nu en regel het
zo goed als u kunt!'
Ze gingen
erheen en beveiligden het graf
door het te verzegelen
en er bewakers
voor te
zetten.

OOK
in LUCA 23:54
wordt hetzelfde woord gebruikt:
Het was de voorbereidingsdag,
de sjabbat was bijna aangebroken.
De vrouwen die met Yehosjoea waren meegereisd uit Galilea,
volgden Yoseef [afkomstig uit de Joodse stad Arimatea] naar het graf
om het te bekijken en om te zien
hoe Yesjoea's lichaam er werd neergelegd.
Daarna gingen ze naar huis en
bereidden ze geurige olie en
balsem: op sjabbat namen
ze de voorgeschreven
rust in
acht.
~@~
engel
23 jan 2007 - bewerkt op 27 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende