myDiGrandTheftAuto&GedrildeHartelustPuntenSystemen


~*~

VAN
tussen de
grote rivieren die
traag door oneindig laagland
stromen en Amazone, Congo, Maas,
Mississippi, Nijl, Po, Rijn, Yardeen, Eufraat,
Tigris, Indus, Ganges, Gele Rivier en dergelijke ~~~~~~~
Als het goedgelovige gulphulpje van de go{e}dheiligman
kocht ik onlangs zelf Grand Theft Auto ...
"Het is meer dan
alleen maar
schieten,
je
krijgt interessante
missies en veel vrijheid,"
zei de slome, zachtaardige verkoper.
Het was onthullend om te zien met wie hij zich zo enthousiast identificeerde:
een zwarte, breedgeschouderde crimineel. Het volstrekte tegendeel van zichzelf. Hij had trouwens gelijk:
in Grand Theft Auto hoef je niemand te doden, je kunt ook alleen maar wat rondtoeren!
Maar als je missies wilt doen en punten wilt scoren, dan heb je geld nodig
en zit er dus blijkbaar niets anders op dan mensen dood te slaan
[net als in Star Trek, Ben Hur, Space Shield & Bloed Diamanten f.i.];
de optie kranten bezorgen, vakken vullen, vuilnis ophalen,
autoramen wassen of heitje voor een karweitje is er niet ...
Eigenlijk bijna net zoals in het 'echte leven':
geweld komt pas aan de orde
als jij jezelf wilt opwerken
ten koste van anderen om zo
"Iemand" te worden of te 'zijn'?
En dat moorden valt nog
helemaal niet
mee.

De
slachtoffers zijn
dan ook meestal
totaal willekeurige voorbijgangers en
toevallige aanwezigen:
mannen in pak, joggers, sexy vrouwen, oude,
kromme vrouwtjes [spelende kinderen?] en allerlei collegacriminelen. Ze vechten terug, schreeuwen, vallen, staan weer op, vallen nog eens en houden uiteindelijk op met bewegen [speelde iets dergelijks eigenlijk ook al niet in onze muchomachobonobonale oertijden met legioenen geesten, goden & godinnen, afgodsbeelden,
torenbouwers & sloop- & sleepsyndicaten?] ...
Een plas bloed en wat bloedsporen
als je er doorheen loopt,
en dat is het dan weer
[tot de volgende keer]
dan maar weer
[alweer?]!

Zoveel
mensen zag
ik al in "Amerikaanse Films"
overhoop geschoten worden,
maar digitale poppetjes doden is heel wat pijnlijker?
Misschien wel even pijnlijk als een pluchen beer een poot uit- of afdraaien!
ANDERS dan films spelen games in op het vermogen van mensen om wat niet leeft te bezielen en erom te geven, er zorg voor te dragen; en dus ook op de drift om uit de weg te ruimen en te vernietigen.
En juist het inspelen op dat vermogen maakt ze zo effectief ...
OOK de stad beleef je zoveel indringender in Grand Theft
dan in films: de stad van Auto is geinspireerd op Los
Angelos ~ je rijdt er rond in auto's die je steelt door
de bestuurder eruit te werken. En ALTIJD staat
de radio aan en klinkt er dreunende 'muziek'
in de rode oortjes en andere poortjes:
heavy metal, hiphop, country &
[wild] western?

En
DAN zijn
er ook nog
vooral de boulevards & freeways,
warehouses, parking lots, shopping malls & the strip,
met de hookers langs de weg en de stedelijke leegte die zich
ogenschijnlijk dan ook eindeloos blijft uitspreiden en zo afschuwelijk typerend is voor steden
die ten gerieve van automobiliteit zijn gebouwd [gesloopt en herbouwd]?
DIE leegte is zowel vreselijk verlammend als bevrijdend.
Het maakt niet meer uit waar je heengaat want
die leegte is overal, net als in het echte
Miami. Los Angelos & New York?
Myriaden films spelen zich af
in Los Angelos, maar niet
EEN verschaft een
ervaring
die ZO
nauw raakt aan
het daadwerkelijk cruisen
in DIE stad als juist
Grand Theft
Auto.

NET
als in
het ECHT zie
je de stad gefragmenteerd
en heb je geen overzicht:
je moet "ZELF" beslissen en handelen
en je maar zien te redden met dat gebrek aan overzicht ~ je kunt het
NU niet meer overlaten aan acteurs, gelijkenissen, filmhelden, stripfiguren & 'make~believe'?
DIE ervaring van het spelen van Grand Theft Auto is INTENS en overtuigend ...
Het is dan ook geen wonder dat mensen eindeloos in games kunnen vertoeven!
Ze kunnen er bovendien alle mogeljke rollen spelen.
Rollen spelen is altijd al een wezenlijke stedelijke
kwaliteit geweest, al van het begin af aan ...
EERST was er de kleine gemeenschap,
de dorpsgemeenschap.
Daarin viel je samen
met je rol:
je WAS
smid,
bakker of
priester, boer, slager?
Maar toen de eerste steden
groeiden, werd het OOK mogelijk om
anoniem in de openbare ruimte te verkeren
en de rol aan te nemen die jijzelf verkoos: er was slechts
EEN belangrijke beperking: jouw eigen lichaam!
Je kon alle mogelijke kleren aantrekken,
hoeden en petjes opzetten, sjaals
omslaan en afdoen, maar het
lichaam liet zich moeilijk
veranderen en BLEEF
de ietwat stugge,
onplooibare
grondvorm van
die maffe MASKERADE!
Met chatten en online zijn,
allerlei verschillende videogames & -scemes
is dat klaarblijkelijk nu [eindelijk] veranderd: want
wie je bent en hoe jij eruit ziet, wat jouw geslacht, leeftijd en huidskleur [of wat dan ook] zijn,
hoeft nu eigenlijk niemand meer te weten: JIJ stuurt een 'personage' het digitale {s}ne{r}twerk in
en verhoudt je VIA DIE SCHIJNGESTALTE tot allerlei andere schijngestalten?
Het lichaam zit als het ware voorovergebogen, drukt op toetsen,
zwengelt aan de hengels en g{n}ots{s}tengels, en DIE
schijngestalte verleidt en
vernietigt naar
hartelust
...

HET
mydimasker heeft
zich geemancipeerd, de
scheiding tussen masker en
lichaam is [bijna]
volkomen!

ARM,
verweesd lichaam,
denk ik wel eens:
wanhopig wordt het getuchtigd
in allerhande fitnesscentra en met
dieten en correctieve operaties, en DAN
mag het amper nog wat doen en
wordt het in het bleke licht
van 't computerscherm
aan zijn/haar/het
inerte, vegetatieve LOT
overgelaten [als al reeds
in de kist]: till the next
'game'
...

~@~
26 jan 2007 - bewerkt op 27 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende