mydigeslachts- & karakterkenmerk aller leeftijden



Soms
lijkt het
wel alsof mensen
op alle tijden en plaatsen
ongeveer hetzelfde toneelspel blijven herhalen
dat zich altijd al heeft afgespeeld:
de basisgegevens zijn dezelfde
op 'n iets andere
manier?

Iets
dergelijks speelde
[en speelt] zich immers
ook af met andere planten en dieren [en mensen]
als we de wisselwerkingen zien tussen bepaalde veranderende milieus
in flora, fauna & sociale menselijke
mydi-dimensies!

Vanaf
het allereerste
begin tot en met
't allerlaatste 'einde'
vult het wereldtoneel op aarde zich
met eenzelfde variabel spel van oorsprong,
invloed, gevolgen: 'n intense combinatie van mineralen,
rotssteen, lucht, water, regen, wind & de daaruit
voortspruitende levensvormen
die op elkaar
in blijven
werken!

Tegen
de achtergrond van zo'n toneel
spelen planten, dieren en mensen
hun samenspel van aantrekken & afstoten,
ontstaan & vergaan, lagere & hogere regionen van wat we ooit eens
ook wel geesten, goden & godinnen
plachten te noemen.

Zo
heeft elk
tijdperk eigen kenmerken
maar herhaalt hetzelfde spel!
Zo was er vele eeuwen geleden 'n andere leerling
van voornoemde Akiva, de proseliet Aquila, van wie bekend is
dat hij 'n Griekse bijbelvertaling tot stand gebracht heeft. De Septuagint
was langzamerhand de erkende bijbel der christenen geworden
waaruit dezen 'de waarheid' van hun leer "bewezen".
Deze vertaling raakte daarom in oneer & onbruik
bij de joden. Vandaar de noodzakelijkheid
van 'n "nieuwe vertaling", die zich dan
ook natuurlijk dicht bij de joodse,
Hebreeuwse bijbel
moest houden.

Aquila
heeft in
zijn werk de
hermeneutische regels
van z'n grote leermeester zorgvuldig toegepast.
't Meest treffende voorbeeld van die "getrouwe" vertaling,
waarin de woordelijke weergave van de oorspronkelijke tekst zelfs ad absurdum
doorgevoerd werd, is dat Aquila de Hebreeuwse nota accusativi {et} bijna steeds weergeeft
met sun {"met"}, alsof de Hebreeuwse tekst
het voorzetsel et
["met"] bevatte.

We
hebben hier
dus uit de 2de eeuw
twee getuigenissen van het streven naar
nauwere aansluiting aan de Hebreeuwse bijbeltekst,
EEN met betrekking tot de synagogale vertaling
in Aramees ['de volkstaal'] & EEN
met betrekking tot de vertaling
in Grieks?!

Wanneer we nu
bedenken dat de traditie
later 'n verband heeft
gelegd tussen Aquila
& Onkelos, dan
mogen we
voorlopig
concluderen
dat hetzelfde streven
dat voerde tot de geciteerde
uitspraak van Rabbi Yehoedah &
tot de Griekse vertaling van Akiva's andere leerling
ook heeft geleid tot de fixering van targoem Onkelos
(eindredactie waarschijnlijk 5de eeuw).

Maar wat gold voor de targums
van die bijbelboeken die in
de synagogale eredienst
gelezen werden ~ aan-
vankelijke breedheid,
dan nog uitbreiding
& tenslotte 't
breidelen
daarvan
~ geldt
niet zonder meer
van alle targums. Weliswaar komt het
gangbare vertalingsproces overal tot uiting,
maar dat gebeurt tich in zeer verschillende mate. 't Hangt dus
mede af v/d aard v/h te vertalen boek: de targum van Spreuken is 'n tamelijk woordelijke vertaling
& we moeten ook 't doel waartoe 'n Aramese vertaling opgeschreven respectievelijk gemaakt werd
in rekening brengen: fixering van 'n i/d synagogale voordracht gegroeide weergave
dan wel vertaling voor lezing in de
prive-kring of nog
anderszins?!

Maken
we vervolgens
'n sprongetje naar
de tijd van onze eigen brave Cock
in 't voorjaar van 1654, toen Coccejus in 'n begrafenisrede
'n interessante vergelijking maakte tussen het leven v/d overledene {JT}
& dat v/d remonstrant SE: beiden waren in 't zelfde jaar {1583} geboren, maar
hoe verschillend waren hun wegen! SE stamde oorspronkelijk van goed gereformeerde huize,
maar was van 't geloof van z'n ouders afgeweken. Bij de van oorsprong rooms-katholieke JT was hetzelfde in 'n omgekeerde richting gebeurd. HIJ had
door 't geloof van z'n familie op te geven
de weg naar de waarheid en
'de ware kerk'
gevonden.

Cock
typeerde 't
onderwijs van JT
als graviter, cordate, libere, solide accurateque
oftewel ernstig, kordaat, vrij, solide & nauwkeurig. Hij zag in JT's persoonlijkheid
'n combinatie v/d eigenschappen van 'n Martin Luther & 'n Philipp Melanchthon. 't Overlijden van JT betekende tevens dat de onderwijsopdracht v/d andere hoogleraren @ Leyden
moest worden herzien. Kortom, om niet te ver door te blijven zeuren
over 'n bepaalde tijd & plaats: in al die gevallen [voor & na
't "jaar nul", al 'n paar eeuwen voor & na "bepaalde
gebeurtenissen", ten tijde van Akiva & Aquila,
kerkvaders & reformatoren, onze eigen
nationale 'helden' & 'heidenen',
'goeden/slechten' e.d.]
komen ongeveer
dezelfde
botsingen voor
tussen bepaalde 'onverenigbare'
menselijke karakters, conflicterende persoonlijkheden
& 'ervaringsgebieden'? De behoudende & progressieve stromingen,
't letterlijke & 't figuurlijke 'vertalen' & interpreteren, de 'vrije' & 'onvrije' benaderingen
van allerhande 'heilige teksten', opgehemelde "Grote Mannen" [& Vrouwen!]
met al hun kenmerkende
voor & tegen
'iets' zijn!

M.a.w.,
planten, dieren &
mensen blijken zich te
ontplooien tot elkanders lotgenoten &
tegenvoeters, behoeftigen & bestrijders,
wedijveraars voor & tegen de ene of
andere benadering. We zijn zo dus
tegelijkertijd bezig met liefhebben
& haten, waarderen & ver-
afschuwen, aantrekken
& afstoten als betrof 't
noord- & zuidpool,
plus & min, man
& vrouw, kind &
volwassene,
pro & contra
whatever pops up
out of nowhere.
We lijken elkaar te kunnen missen
als kiespijn en kunnen
tegelijkertijd niet
meer zonder
elkaar.

't
Lijkt waratje
& warempel mydi
wel! Dus slaap zacht &
droom maar zoet [of niet]:
you can tell us all about it tomorrow
if you really want to do so? Ik
mag ze wel al die toneel-
spelers. verschillende
liedjeszangers
& fluitspelers
...
knipoog
blozen
engel
cool!
20 feb 2010 - bewerkt op 20 feb 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende