mydigeluidsexplosies in stilte

In de verschillende bijbelboeken klinken allerlei geluiden die elkaar zowel kunnen aanvullen en tegenspreken: het is zoals ons levende geweten ...
't OT geeft niet zomaar 'n simpel eenduidig getuigenis over 'g d': stem & tegenstem klinken door elkaar heen omdat profeten, psalmdichters, wet-teksten & wijsheidsliteratuur getuigen van heel verschillende manieren van omgang met het begrip van de eeuwige net als in het NOT. Ook daar staan meerdere getuigenissen over Yehosjoea naast elkaar die niet alleen maar veel parallellen kennen, maar ook flinke verschillen in tijdruimte.
Wie de eerste drie euangelies vergelijkt met Yochanan & teksten van Sjapo & Ya'akov, die ontdekt al gauw hele werelden van verschil in eenheid.
Alle schrijvers, lezers, herschrijvers & herlezers hebben zo dan ook hun eigen kijk op de persoon & de betekenis van Yesjoea & ieder van ons ...
't Mooiste v/d bijbelboeken is dus eigenlijk ook vooral dat al die reflecties van mensen op g d doodgewoon naast elkaar staan net als in onszelf?!
Zonder dat je een keuze kan worden opgedrongen door een ander: dat is dan ook het meest kenmerkende aan ieder van ons. Niet 't monomane
& fanatieke, 't extreme en/of gewelddadige, maar veeleer vooral 't veelzijdige van de zachte krachten, 't begripvolle & verzoenende v/d Mens ...
Geen wonder: we bestaan immers ook allemaal uit de verschillende elementen van natuur & cultuur? We zijn stuk voor stuk opgebouwd uit lucht & water, vuur & geest, mineralen & geestvermogens. Wat wel vaak opvalt is de chaos die velen ten deel valt via onzekerheid, angst & afgunst ...
Deskundigen zeggen ook wel dat we bij gebrek aan liefde, aandacht, geduld & vertrouwen verloren raken in allerlei onbeduidendheden. We zijn nu eenmaal niet zo goed bestand tegen angst & beven: dat gebrek aan echt vertrouwen wreekt zich door middel van jaloezie, wanen & agressie ......
Zelfkennis komt ons daarom ook meestal niet zomaar voor niks aanwaaien, maar heeft vooral ook te maken met nieuwsgierigheid: samen willen ontdekken wat er eigenlijk aan de hand is op aarde, tussen bergen & dalen, beken, rivieren, zeeën, oceanen in alle dimensies van grote hoogte & diepte, alle kleurschakeringen, geluidsexplosies & nijvere composities van liefde & haat, aantrekking & afstoting, echtheid & wanstaltigheid ..........
Dat is dan ook de mooiste kant aan myDi: het laat ons alle kanten & zijden zien van ons bestaan via mannelijk & vrouwelijk, jonger & ouder als
kleine babies, peuters, kleuters, schoolkinderen, pubers, adolescenten & volwassenen als we maar lang genoeg blijven leven tot zelfs in onze grote ouderdom. We hebben elkaar nodig om alleen te kunnen zijn, & we moeten weet hebben van eenzaamheid om gezelschap te kunnen waarderen.
Leven is pas echt interessant, boeiend, levendig, veelzijdig & vruchtbaar als we onszelf aan elkaar kunnen geven & eerlijk afstand kunnen nemen.