mydigekissebis tussen belangengroepen & handicaps.

In de klassieke liberale positie zijn vrijheid & gelijkheid niet altijd met elkaar in strijd. Mill begrenst de vrijheid door het schadebeginsel & Kant bepleit een maximale vrijheid van elk individu, op zo'n manier dat die zich verdraagt met d maximale vrijheid van elk individu. Zoals Jacques Perk reeds sprak: "De ware vrijheid luistert naar de wetten!" Enkel door regulering, beperking & matiging kan vrijheid werkelijk vrijheid worden & zijn.

Als we vrijheid ZO definiëren, dan kan je niet meer zeggen dat het bevorderen van de vrijheid ten koste gaat van gelijkheid & rechtvaardigheid?!

De meeste problemen in onze samenleving komen dan ook niet eens zozeer voort uit die veronderstelde spanningen tussen gelijkheid & vrijheid, maar door een gebrek aan waarlijke broeder- & zusterschap binnen en buiten de grenzen die we in de loop der eeuwen opgeworpen hebben ...

Alleen zou je broederschap niet meer zozeer moeten verbinden met nationalisme & provincionalisme, maar binden aan internationale solidariteit!?

Het centrale probleem van elke samenleving is de spanning tussen het individu & het algemeen belang.

Solidariteit is nu de deugd van 't individu dat zich inzet voor het gemeenschappelijke: 't geheel dat onszelf overstijgt. De liberaliseringen die onze samenlevingen doormaken, leiden steeds weer tot verdergaande individualisering. Het individu komt dan op de allereerstelaats te staan, op een manier die het gemeenschappelijke belang bedreigt. Daar is niet eens zozeer het liberalisme debet aan, maar het neo~liberalisme ~ het is te betreuren dat het onderscheid tussen die twee nog zo zelden gemaakt wordt: dat onderscheid schuilt in de rol van de staat.

De 19de-eeuwse liberalen, Thorbecke voorop, wisten dat zij voort-kwamen uit de Franse Revolutie, wat betekent dat zij groot belang hechtten aan het scheiden van het publieke & de private sector. Want 't was juist die desastreuze vermenging van deze twee domeinen, die tot de revolutiebhad geleid.in 't ancien regime maakten rijke pachters over 't algemeen de dienst uit & waren lucratieve overheidsambten te koop. In tal van landen herken je dan ook allerlei voorgaande stadia van ons leven terug: die misstanden zien we nu weer terugkomen her en der, kijk maar naar managers in onderwijs & zorg. 't Liberalisme wilde 't publiek & 't privaat scheiden, 't neoloberalisme wilde de staat afschaffen ten gunste van de private sector. 't Geld kom terecht bij mensen die 't toch al veel te bijzonder goed hebben & de ongelijkheid groeit haast 'met de dag'?! En 't vreemde is dat de s ocialisten er niets aan kunnen doen, terwijl die club juist ooit met dat doel ontstaan is! De meeste socialisten @ NL zijn ook door en door neoliberaal geworden & gek op bijbaantjes & bonussen.
Is neoliberalisme alleen nog maar 'n scheldwoord in verschillende betekenissen & zelfkritiek is meestal ver te zoeken onder de vele hebzuchtigen.