mydifundamenteel:elementairedeeltjesinsanei/dbrain

ZO
heeft elke
leeftijd dus z'n
eigen vormen van gezondheid & waanzinnigheden
of saaie ver-
veling.

HET
aantal zaken
dat er mis kan gaan tussen conceptie en crematie
is absoluut einde-
loos.

EN
mydi lijkt
de laatste tijd {?}
wel wat heel erg te blijven steken
in een bepaald soort van leeftijdsgroepjes?
Ook dat zal z'n redenen hebben!
Weet ik
veel?

ALS
die nicknames
qua vorm & inhoud teveel op elkaar gaan lijken
dan lees ik het al niet eens meer: waarom
zou je je ergeren aan truttigheid
met taal-
fouten
...

GOEDE
kwaliteit behoeft
geen krans en wat interessant is
spreekt voor zichzelf & blijft apart
& boeiend!

ER
is allemaal
natuurlijk al eeuwen over nagedacht
op allerlei plaatsen en tijden door jan en alleman?
Puberteit en dementie zijn van altijd en overal, net als kinderachtigheden & kindsheid
of wat daar ook nog verder allemaal tussenin zit:
het komt je niet van buitenaf aanwaaien,
maar komt van
binnenuit!

EN
onze woorden,
begrippen en hun zingeving
spelen zich niet buiten de persoon en de geest af
maar het zijn als het ware spiegels bij wijze van spreken, vertellen en [her]schrijven:
men was er ooit stellig van overtuigd dat baby Set of Papa Chai er toch niks van merkte,
dat het allemaal langs ons heen zou gaan en/of er
niets toe
deed?

ZE
zouden gelukkig
zijn in hun eigen baby-
of dementerende bejaardenwereldje,
'zwakzinnigheid of debiliteit' en 'de familie' zou meer lijden dan 'de patient',
behalve wanneer het echt helemaal totaal en telkens weer
[al huilend & jammerend]
de spuigaten
uitliep?

DAT
daaronder vooral
ook de familie
lijdt, staat buiten kijf!
Ook al die mydibijbelverhalen
en 'de tegenwoordige tijd' staan er bol van?
Maar verder is ook hier de wens de vader/moeder
van de gedachte: dat de puberende
& demente[rende]
"MEDEMENS"
niet echt zou lijden, moet
WEL
betwist worden,
ze staan alleen aan het 'begin'
en 'aan het
einde'!

VEEL
wijst erop
dat de zwakzinnige
en de demente persoon
tijdens het proces van 'groei, bloei & snoei',
tijdens 'het proces van kinderproblemen en bejaardendementeringen' eerder en langer
dan we over het algemeen geneigd zijn om te denken,
wel degelijk betrokken zijn en blijven
bij wat hen over~
komt?

ER
zijn onderhand
voldoende aanwijzingen
dat niet alleen maar bij terminale patienten
of bij mensen met allerlei andere ziektebeelden,
maar ook bij demente personen gesproken kan worden van een bepaalde 'besefscontext'.
Hiermee wordt in dit verband bedoeld:
weten en/of voelen dat er 'vreemde
dingen gebeuren'.

HET
[bijna] 'dement'
worden is ook voor mij &
mydimensen als Papa Chai een zeer
problematische ervaring:
daarom schrijf ik er
ook over zo nu
en dan!

DEMENT
of chronisch
ziek worden is
dus eigenlijk een hele
opgave [net als kinderverwaarlozing &
~mishandeling, puberproblemen en/of adolescentenverdriet]
die als verre van gemakkelijk dienen te worden beschouwd,
te worden verontachtzaamd of afgedaan met
dooddoeners, flauwe grapjes
& truttenbollerij in wat
voor maffe vorm
dan ook?!

DEMENTE
mensen reageren
ook op wat zij meemaken en voelen.
Dat gedrag, zeker een deel daarvan, noemen we hier
in mydi dus ook maar voorlopig 'gehechtheidsgedrag':
dit kan wellicht wat beter worden begrepen
als uiting van een door de ziekte [e.d.]
aangewakkerde behoefte
aan veiligheid.

WE
hebben al
eerder en vaker
kunnen zien dat we de stoornissen
die bijvoorbeeld bij dementie [e.d.] kunnen optreden
in drie groepen kunnen verdelen: de verschijnselen, de gevolgen ervan en de affectieve reacties erop?
De 'demente[rende] persoon' reageert met zijn
HELE
'hebben en houwen' op wat hem/haar 'overkomt'!
Hij/zij/'het' doet dat met
HOOFD
en met
HART
en voorheen hebben we ons dan ook
VIA
de zeven [of tien?] veronderstellingen over het
{ONS!}
geheugen trachten
te vormen van deze gevolgen van hun 'geheugenstoornissen'.
We kwamen daarin tot de voorlopige conclusie dat die
tot gevolg hebben dat o.a. 'demente[rende]n'
voortdurend naar houvast blijven zoeken.
Het gaat er dan dus ook telkens weer
om
HOE
we dat [die binding,
'religie' of houvast] kunnen
bieden aan elk ander
en onszelf
...

WAAR
dit alles
dus in feite
opneerkomt is dat we
moeten zien uit te vinden
hoe diezelfde 'geheugenstoornissen'
[zoals eveneens in allerlei andere leeftijdsproblemen & chronische 'aandoeningen']
tevens ook tot gevolg hebben dat demente 'mydimensen'
en 'aangedane betroffenen' op zoek zijn naar
veiligheid, geborgenheid, behandeling
en houvast?

Elementary,
my dear doctor
Watson!

Writing
and reading
is mydifunda~
mental!