mydifundamenteel!


~*~

GEEN
fundament
is niet hetzelfde als willekeurig.
ZELF in alle vrijheid KIEZEN voor 'goed mensen', het HOEFT niet in de karikatuur uit te monden
van 'als je maar jezelf kunt zijn', om TOCH de wat angstige vraag op te roepen
WAAR 'het' een samenleving brengt.
KAN het eigenlijk wel, DEZE vrijheid, zonder een samenleving uiteen te laten vallen
in pure zelfverzorgers?

De VRAAG is zinnig,
de REPLIEK evenzeer:
IS het alternatief niet, dat we ons WEER aan kerk, staat, de EEN of Andere maffia, of welke andere autoriteit dan ook, moeten onderwerpen?

De ANGST
is misplaatst:
GEEN autoriteit maar BERAAD als bodem staat nog niet gelijk aan volkomen willekeur.
De aansluiting [positief of negatief] bij de gegeven moraaltraditie sluit dat uit.
En we KUNNEN niet anders dan aansluiten,
bij onze geboorte worden we gedropt in een bestaande cultuur, of beperkter:
in een bestaande gemeenschap, of NOG beperkter:
in een bepaald gezin, dat op haar beurt weer
in een groter geheel
past.

Publieke
moraal is ALTIJD,
in meer of mindere mate, een PARASIET op het verleden.
OF iemand nou WIL of niet, je KUNT je alleen maar UITDRUKKEN in termen van BESTAANDE,
op WAARDEN lopende omgangstaal, een ANDERE hebben we [meestal] niet tot onze beschikking?
En ALLEEN in DIE waardetaal kunnen we vervolgens onze positie bepalen ten opzichte van
de 'voorgegeven' publieke moraal!

DAT
betekent redeneren,
moraal - in welke vorm dan ook - moet het van REDENEREN hebben, van REDENEN aanvoeren,
met behulp waarvan iemand zich ten overstaan van anderen REKENSCHAP geeft van ons standpunt.
REDENEN zijn GEEN bevelen, ze staan TER DISCUSSIE,
anders zijn het geen redenen meer.

Ze timmeren
niet dicht met MACHTSWOORDEN,
ze slaan geen deuren in het SLOT,
maar - om nog maar even in dat laatste beeld te blijven - weten WEL dat het bij deuren hoort
om OPEN of DICHT
te kunnen.

Moet
publieke moraal
het van REDENEN hebben
- en dat is mijn punt - DAN is ze in elke geval NIET willekeurig:
VERDER dan DAT ['niet willekeurig'] kan publieke moraal
het niet brengen.

Er zijn
goede redenen aan te voeren
om GEEN racist te zijn,
om homoseksualiteit als VARIANT te zien
en NIET als een aberratie [zoals paedoseksualiteit],
om euthanasie te legaliseren wanneer er absoluut GEEN andere uitweg meer is
om de patient en diens als ondraaglijk ervaren lijden van elkaar LOS te maken
dan door middel van levensbeindiging
enzovoort?

Al
DIE redenen
kan ik hier en nu niet zomaar uit de doeken doen, en dat hoeft ook niet.
Het GAAT erom dat REDENEN de dienst uitmaken en dat het BERAAD erover gaat
OF het wel GOEDE
redenen zijn!

Publieke moraal
- dat ligt opgesloten in BERAAD als BODEM -
heeft dus NIET de stevigheid van bijvoorbeeld Plato's metafysica of de autoriteit waarop RELIGIES zich doorgaans beroepen: met hoeveel RESPECT we de aanhangers ervan ook dienen te bejegenen,
het FUNDAMENT dat ze aanvoeren voor HUN morele inbreng KAN voor de publieke moraal geen FUNDAMENT zijn, net zomin als de Rede [hoofdletter] dat kan zijn.
Er IS geen onweersprekelijke grond
voor de publieke moraal!

DAT
geldt overigens
net zo goed voor wet en regelgeving,
voorzover deze onderscheiden moeten worden van de publieke moraal?
WET en regelgeving bevatten wat per AFSPRAAK [in de vorm van een democratische procedure]
NOODZAKELIJK wordt geacht om een samenleving
DRAAIENDE te houden.

REDENEREN
houdt een keer op,
wetten met hun sancties worden van kracht,
en als zelfs DAT niet helpt DAN kiezen we voor de knoet om onwilligen tot aanpassing te dwingen.
DAARUIT laat zich het belang afleiden dat een samenleving
aan bepaalde regels
TOEKENT.

Laten we zeggen
dat ze SAMEN, publieke moraal PLUS wet & regelgeving,
een soort van praktisch natuurrecht vormen.
NIET om ze daarmee alsnog van een metafysisch fundament te voorzien,
maar omdat BEIDE
- willen ze FUNCTIONEREN -
gebouwd moeten zijn op wat mensen ERVAREN als een natuurlijke noodzakelijkheid in de zin van:
het KAN niet anders dan
ZO.

DAT is geen hoge inzet,
maar publieke moraal MIKT ook niet hoog,
het is GEEN strategie om een ideale samenleving te realiseren,
maar een DRAGELIJKE,
eentje waar mensen elkaar [en zichzelf] het leven niet
AL te zuur maken.

De hemel op aarde
is voor mensen niet weggelegd,
maar VOORKOMEN dat het leven voor sommigen een HEL wordt [of BLIJFT],
DAT kunnen we WEL serieus EN met humor
blijven proberen.

~@~

19 jun 2006 - bewerkt op 25 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende