mydifoutje?


~*~

We
willen nu
allemaal wel graag
weten hoe we al
die ondraaglijke daden, gedachten en
gevoelens nog kunnen verwerken! Waarom werden
we geboren en gaan we daarna weer
dood en wat doen we eigenlijk hier
op aarde?

Het enige
wat we kunnen doen
is bij benadering trachten
om antwoorden te vinden.
Heel veel meer zit er voor zover ik weet
echt niet in
...

Allereerst:
mij hoor je niet zeggen
dat Yehosjoea zich vergiste,
hoewel dat mijns inziens misschien wel zo was,
maar we weten het niet precies
en waarschijnlijk net zo min als hij het
echt 'wist'.

Veel
liever zeg ik:
Yesjoea had volkomen gelijk
toen hij zei dat alleen maar de "Vader" wist
wanneer de mensenzoon
komen zou.

Hij wist het niet
en dat bleek dan ook wel ...
De Vader weet het wel en dat blijven wij geloven?
Al is het dan wel handig om te weten wat je met al die woorden nou eigenlijk probeert te zeggen!
En hetzelfde gaat natuurlijk ook op
voor alle andere religies.

Misschien
bedoelen ze wel ongeveer
allemaal hetzelfde te zeggen met verschillende woorden?
Maar je moet wel weten waar je het over hebt!

Wat betekenen
de woorden die je gebruikt?
Wat probeer je ermee uit te beelden, te omschrijven,
aan te duiden, te ontwijken
of te verzwijgen?

We kunnen niet veel anders doen
dan constateren dat het beloofde koninkrijk
na bijna twintig eeuwen nog altijd moet komen
of ook wel 'op komst is'!

En de vraag rijst: waarom?
Het is en blijft een raadsel
net als al die beweringen van al die andere religies,
godsdiensten, filosofische overwegingen, oeroude wijsheid en nieuwe ontdekkingen:
je komt er soms op geen enkele manier echt meer uit:
het is teveel, te groot, te klein,
te ongrijpbaar
...

Tenzij
je verder nog wat nader gaat duiden
of juist afzwakt
al naar gelang van jouw eigen bevattingsvermogen en intelligentie,
voorkeur en afkeer, jeugdige overgevoeligheden of bejaard kritisch vermogen or whatever
may be the case which causes your chase or waste:
it all depends on whatever you make it
depend upon?


Of tenzij je serieus
neemt wat OOK in die tweede brief van Petrus geschreven staat.
Ik bedoel dit:
de apostel voert de lankmoedigheid,
het mededogen, de barmhartigheid en geduld van
"G D"
[de grote onbekende verborgen bondgenoot die in het geheim aanwezig is in ieder van ons]
aan
als argument voor uitstel
van de komst van het 'hemelse koninkrijk' van 'g d':
"De Heer [YaHWeH de Vader van Yehosjoea]
is niet traag met het nakomen van zijn belofte,
zoals sommigen menen;
hij heeft alleen maar geduld met ons,
omdat hij wil dat iedereen tot inkeer komt
en niemand verloren gaat
en dat allen tot bekering
komen!"

Hier
wordt dus eigenlijk
met zoveel woorden toegegeven
dat er sprake is van uitstel!

Het is duidelijk
dat de schrijver van deze brief
zo ongeveer wil zeggen:
INDERDAAD,
het rijk van g d
oftewel het koninkrijk der hemelen
is [nog] niet gekomen op het aanvankelijk door Yesjoea beloofde moment ~
maar ik weet waar dat op vast zit:
NIET op "G ds ontrouw",
maar op zijn lankmoedigheid!


Mededogen,
barmhartigheid en lankmoedigheid?
Medelijden, vergevingsgezindheid,
uithoudingsvermogen
en geduld!

De lange adem
van de Eeuwige die zich een thuis zoekt
in mensen zoals wij?

DE
sleutel
op het slot
van de z.g. termijnteksten
en hoopvolle verwoordingen
van menselijke
potenties ...

Dan is het ineens weer
alsof er een waas voor mijn ogen kan worden weggenomen
door inzicht en
begrip!

IN
ouderwetse sprookjestaal
en fantasierijke gedachtenwerelden
vol van legendarische gevoelens en mythische verbeeldingskracht
kun je het als het ware bij wijze van spreken en schrijven voor je eigen ogen zien gebeuren:
Yesjoe, opgenomen in de 'hemelse heerlijkheid',
eindelijk weer thuis bij zijn Vader
na dat krankzinnig spannende avontuur van zo'n dertig jaar
[plus drie?]
en nog dodelijk vermoeid van al dat tijdreizen per UFFO
[Unidentified Flying Fiery Object
net als de vurige hemelwagen van de profeet Elya{hoe}]:

"KOM
op/in mijn 'troon',
mijn zoon!"

En daar zitten ze dat met z'n allen,
tweeen, drieen en vieren als Vader/Moeder,
Zoon en hun Geest omringd door de heilige engelen
[die hemelse bengels]!

"EN NU, Vader?
Wanneer kan ik weer teruggaan?
Ik heb het aan mijn vriendjes en vriendinnetjes beloofd!"


Ze hadden net zo leuk
en volkomen realistisch, dramatisch, tragedisch, komisch en fatalistisch gespeeld
tussen de kribbe en het kruis:
armen en rijken, blinden en zienden, doven en horenden,
vele gekken en sommige gezonden, binnen- en buitenlanders uit Chaldea,
Charan, Kana'an, Israel, Palestina & Duisterland
en de hele wereld luisterde ademloos mee
met al die wisselende avonturen van poppetjes klei
tot en met wereldburgers en -burgeressen:
kleine kinderen en mensen van alle leeftijden en plaatsen op aarde
in talloze woeste werelden en vredige tuinen aan wilde waterstromen,
flora, fauna & sauna ...

En dan zegt de Vader:
"JAH,
m'n kind,
dat is allemaal waar!
Ik heb het gehoord en gezien,
en voor jouw bereidwilligheid en gedrevenheid
heb ik het grootste respect ~
maar ..."


"WAT 'maar',
Vader?
Wat zou er tegen zijn wanneer ik nu heel binnenkort terug zou gaan
met de heilige helende engelen om de vrede van jouw hemelse koninkrijk eindelijk eens
ten volle op die malle maffe aarde die jij ooit geschapen hebt
tot ontplooiing te brengen?
Dat zou toch alleen maar heerlijk heilig zijn
voor iedereen op
aarde?"


"Nou jah,
alleen maar heerlijk?
Je hebt nota bene linea recta
potverdrie ZELF aangekondigd dat de Zoon des mensen komen zal om te oordelen: levenden EN doden?
Je hebt zelf herhaalde malen verkondigd dat jij de bokken en de schapen
van elkaar scheiden zult en elk verdwaald lammetje op zou sporen?
Je hebt zelf officieel meegedeeld
dat je allen die mijn geboden en raadgevingen in de wind hebben geslagen
en hun naasten niet hebben liefgehad als zichzelf,
naar de allerbuitenste duisternis zult verwijzen
[of minstens een flink pak rammel zult geven]
en gezegd dat het soms zelfs beter was
als ze met een molensteen om hun hals verdronken zouden worden
omdat dat beter zou zijn dan dat ze [nog meer]
kleine kinderen zouden verleiden tot ontucht door walgelijke dwang of sluwe overmacht?
HOE wil je dat doen, mijn Kind?
KUN je dat wel over je hart verkrijgen?
ZOU er niet nog een andere weg zijn?
Een omweg[getje] misschien wel, een veiliger route
die uiteindelijk TOCH NOG naar groter kansen
op vrede kan
leiden?"

~@~
18 feb 2007 - bewerkt op 03 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende