mydiflikkers ab bonobo ovo et ab mucho machoinitio


~*~

The
mydistory continues
& goes on
without
end.

Daar zowel
P als Y versies
van het scheppingsproces bieden die
elkaar uitsluiten,
is het uiteraard niet de bedoeling dat we ze,
in de moderne zin,
als historisch accuraat
beschouwen?

Beiden
schrijven mythe en fictie!
In onze rationele, 'wetenschappelijke' cultuur,
zijn we nogal eens geneigd om deze wijze van mydiverhalen
met een scheef oog
te bezien
...

Een 'mythe'
is in alledaags taalgebruik iets
wat niet waar is, en 'fictie' wordt meestal geassocieerd met bedrog en pretentie.
Maar in vroeger tijden werd de mythe gezien als een vorm van psychologie
die de innerlijke wereld
in kaart bracht.

Op dezelfde wijze
kan fictie maar al te vaak ook
een waarheid blootleggen die in de verwarring van ons dagelijks leven
onmogelijk nauwkeurig is
te onderscheiden.

We hebben waarschijnlijk
allemaal wel eens romans gelezen die ons nieuw inzicht geven
in de geheimen van menselijk leven
en gedrag.

Soms
laten ze dan ook
de wat meer verborgen aspecten van onze ervaring
wat beter en pregnanter naar voren komen
en stellen ze ons in staat om ons leven daarna
ietwat duidelijker
te overzien.

We komen altijd
in medias res in actie en zien zelden de totale aard of het patroon van gebeurtenissen; indrukken en belevenissen verdringen elkaar om onze aandacht te vragen
en we hebben hoogstzelden een duidelijk beeld van de gebeurtenissen
en hun gevolgen.

Omdat religie zich
temidden van de chaos van ons wereldlijke bestaan
ook bezighoudt met de vraag naar de betekenis, kan fictie juist voor het geestelijk leven heel wat bruikbaarder blijken dan een zuiver
historisch verslag.

Door ons nu
[minstens?!] twee scheppingsverhalen te geven,
gaven de bijbelse mydisamenstellers ook al aan dat zowel P als Y fictie schreven.
Zij boden tijdloze waarheden die niet door kosmologische ontdekkingen
achterhaald konden worden.

Waar P ons wilde tonen
hoe we het universum in relatie tot het goddelijke moeten [kunnen] zien,
was Y blijkbaar wat meer geinteresseerd
in de mensheid.

Hij draaide
'de schijnwerper' van "G d in zijn hemel"
naar 'adam/ewa' in de tuin.
Hij was dan ook vooral geinteresseerd in de afstand
die god van de mensheid
leek te scheiden.

HOE
konden die mydimensen,
die door de 'goddelijke mydiadem' in stand werden gehouden,
g d nu 'in later tijden' als zo
vreselijk 'ver weg'
ervaren?

DAT is
waar het om draait
in myDiary voorzover ik weet
en telkens weer 'opnieuw' ervaar:
de onoverbrugbare afstand tussen waar we [geen] weet van hebben
en de permanente {?} onmiddellijke nabijheid van wat we ontdekken,
ondergaan, beschrijven en verbeelden in ons dagelijks leven ~
de 'onmogelijke' feiten van ons individuele
en sociale 'aanwezig zijn'
for the time
being
...

~@~
engel
13 dec 2006 - bewerkt op 15 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende