mydifitnageitenneukers in verleden, heden&toekomst

Hoe
moeten we
en kunnen we
het verbaal geweld in
mydiary & in het nieuwe testament verklaren
en waarderen?

In
mijn mydiverhaaltjes
ga ik ervan uit dat geweld op zich goed noch slecht is:
de morele beoordeling is afhankelijk van het doel waartoe & de wijze waarop
't geweld wordt aangewend en dat geldt in principe ook
voor verbaal
geweld.

Hoe
beoordelen we
dit verbaal geweld in 't N{O}T?
Woordmisbruik in myDi laat ik graag aan alle andere mydiertjes over.
Hier & nu is het 'n vraag die met name onze verhouding tot 't jodendom raakt
& ik heb in Israel sinds '67 de nodige vergissingen gemaakt & ervaren door mijn onkunde en zorgeloosheid zoals 'n ieder
kan lezen.

In
de bijbel
is het verbale geweld van het NT
meestal tegen de vertegenwoordigers van de Joodse macht-
hebbers & de Joodse 'theologen'
gericht.

Ten
aanzien van
Sjapo's brieven is
daarbij nog te verdedigen dat het helemaal
om een intern Joods conflicht gaat, terwijl in 't evangelie van Yochanan/Johannes
de scheiding tussen de Tempel/synagoge & de 'kerk' zich in feite al
in principe heeft voltrokken
na de Opstand naar
't schijnt?

In
{Velo} Korinthias
liep ik ik december '66
na een bezoek aan de Grieks-orthodoxe kerk
hun gezangen imiterend door de dorpsstraatjes & in Petra zong ik de haTiqva
op de avond voorafgaande
aan de Zesdaagse.

'n Piepjong
Israelisch meisje
gebruikte Arabische 'vloeken'
uit gangbare puberteiterigheid
en ik deed haar na.
Dom dus al met al
om liedjes & woorden
zomaar na te doen in
'vijandige' landen & rare oorlogs-
omstandigheden.

Net zoiets
als scheldwoorden gebruiken
of vloeken & schreeuwen, slaan, dreigen, belachelijk maken
& dus ook zomaar iets doen uit baldadigheid, onkunde, onverschilligheid
of wat voor malle reden
dan ook!

Om
het verschil te weten
tussen wat wel of niet kan in de ene of andere taal
& cultuur moet je echt wel wat beter op de hoogte zijn.
De Amerikanen spannen wereldwijd de kroon tegenwoordig met fuck, shit a.s.o?!
Complete onwetende volksstammen apen het na: mensen, talen, volken
verschillen in alle opzichten
wat dat soort zaken
betreft.

En
het is
nog steeds niet
raadzaam of verstandig
om wildvreemden te gaan uitschelden voor honden,
varkens, kaffers/ongelovigen, ezels, idioten, met stinkende
geslachtsdelen & heel veel poep, pis
& gedonder
...

We
hebben het
hier al eerder
& vaker gehad over
een tendens in de nieuwtestamentische wetenschap
om het geweld vooral bij 'de kerk' {ekklesia} neer te leggen,
namelijk als verbaal geweld, en dit dan ook im- of expliciet te veroordelen.
Je moet wel tegen een stootje kunnen
maar het liever niet al
te gek blijven
maken
...

In
mijn mydiverhaaltjes
heb ik het verbale geweld van het nieuwe testament
over het algemeen gerelateerd aan het fysieke geweld
dat die beginnende ekklesia van de zijde van de Joodse autoriteiten ondervond:
we kunnen niet spreken over een systematische vervolging van Yehosjoea's aanhangers,
maar wel over de terechtstelling van een aantal belangrijke voormannen van die pas ontstane beweging, allereerst Yesjoea, maar iets later ook Stefanus & Ya'akov/Jacobus, broer van Yesjoe.
Ook de berichten uit diverse brieven van Sjapo enzo & de Handelingen der apostelen
maken duidelijk dat ook 'eenvoudige gelovigen'
door deze vervolging
werden getroffen.

Tot
de competentie
van de Joodse autoriteiten
behoorde waarschijnlijk niet het uitspreken
en [laten] uitvoeren van doodvonnissen. Dat recht hielden de Romeinen aan zich. Dat wordt overduidelijk in het z.g. proces van yehosjoea. Dat de Joodese autoriteiten hun boekje wel eens te buiten gingen, laat ook Flavius Josephus in zijn mydiverhaaltje
over de dood van Ya'akov, Yesjoea's
broer, zien.

Doorgaans zal de taak
van de Joodse autoriteiten in die tijd hebben bestaan uit het opsporen, arresteren en aanklagen van de eventuele 'verdachten' zoals inbrekers, dieven, rovers,
godslasteraars en allerlei
andere wetsovertreders.

Wie waren deze Joodse autoriteiten?
De hogepriester en het z.g. Sanhedrin. Er is reden om aan te nemen
dat de grootste vijandschap tegen de "Yesjoe~groep" [net zoals ook tegen Essenen, Qumranieten e.d.?],
met name bij de aristocratische rijke en met de Romeinen collaborerende Sadducese priesterklasse lag, en dat de farizese groepering en ook de farizese leden van het Sangedrin {"De Hoge Raad"}
doorgaans 'n veel mildere en minder agressieve houding
hebben aangenomen.

Wat niet wegneemt
dat er ook wel Farizeeen waren als bijvoorbeeld Sjaoel van Tarsen
{Mersin in Zuid Klein Asia 't huidige Turkije}, die in een hechte samenwerking met de hogepriester {?} cum suis, aanhangers van Yesjoea vervolgde totdat hij 'voor de poorten van Damascus' Yesjoe's stem hoorde en/of hem 'zag' in 'n hallucinerend visioen en zich
weldra na zijn 'bekering/ommekeer'
Paulus ging noemen met alle
gevolgen vandien:
HEFTIG!

Eerst
dus maar
wat aardappels
chillen.