mydifeuilleton

Dat KLEOFAS,
& niet PETROS {KEFAS},
dien wy begrijpen de andere
EMMAUSGANGER te zijn geweest,
het woord voere, geve niemant vremd,
want of hy wel geen APOSTEL, & in zo verre,
minder als PETROS ware, ging hy des niet te min,
hem in jaaren verre te boven, & hadde VIER zoonen,
die APOSTELEN waren; namentlijk YA'AKOV de KLEINE,
YOZEE, YEHOEDAH, & SJIM'ON, DE NEEVEN van JC & daarom
zijne BROEDERS genaamt, want KLEOFAS & ALFEUS is, volgens
groote Taalkundigen, een & dezelve, na dat met het Hebreeuwsch,
CHALFI, uitsprak. Want naar den Joodschen tongval, kan men dat woord
KALFI & KLEOFI lezen. Maar zonder ons in taalziftingen in te laten [altijd al
bezwaarlijk geweest voor 't stinkend boeren~ & boerinnenbrein],
ziet, hoe vriendelijk KLEOFAS de vraage
met wedervraage
beantwoorde.

Hy
vergrimt niet,
dat hunne rede
worden afgebroken, door tusschenspraak.
Hy spreekt niet onbesuisd, maar zachtmoedig, en vraagt:
ZIJT GY ALLEEN EEN VREMDELING
TE YEROESJALAYIEM?

Als wilde hy zeggen,
alle YEROESJALAYIEMS inwoonders
zijn bewust van 't geen op dit feest geschied is,
& weet gy alleen
zulks niet?

Of zijt gy daar vremd, & van elders ingekomen?

Veele vremdelingen
waren in die groote stad, die,
of om het feest, of om eigen belang,
of om onderwijs in 't Joodsch geloof, zich daar eenigen tijd ophielden:
maar VREMDELINGEN DER POORTEN, die geen volwettige JOODEN, en alleen
der ZEVEN geboden van NOACH onderworpen waren, vermogten in alle steden,
maar niet te YEROESJALAYIEM zich neder te zetten, of huizen te huren,
om de gewaande heiligheid dier stad: en echter wonen daar nu
SCHRIFTGELEERDEN, FARIZEEN, SADDUCEEN,
en de gantsche bloedraad,
die onreiner zijn,
dan de woeste
HEIDENEN.

De LXX. Overzetters
gebruiken dikwijls 't Grieksch,
proseeluthos. een JOODENGENOOT, of PROSELIJT,
voor 't Hebreeuwsch GOOR {'geer', denk ook
aan "HAGAR" de moeder van Isjmaeel!},
een VREMDELING, een INWOONDER.

Maar wat Joodengenoot
kon 'er op 't Paaschfeest gekomen,
en deezer dingen onkundig zijn, die nu op 't feest gebeurt waren?
Nochtans gelaat zich JC niets te weten,
om hen nader uit te horen,
en zegt:
WELKE?

WAT?
Hoedanig is, 't geen gebeurd is, en gy in 't oog hebt?
Ontdekt uwe meining, en die dingen, die hy zeggen wilt!
KLEOFAS komt daarop volmondiger, en ongeveinsd uit; en toont,
dat JC de handelstoffe, en kommer
hunner harten zy!

Wy spreken,
zegt hy, van YEHOSJOEA den NAZARENER,
die zo gehaat, gehoond, gekruist, en van onzen Raad voor eenen oproermaker,
en G dlasteraar uitgekreten was, maar zich eenen grooten PROFEET bewezen heeft in werken,
en woorden voor G d,
en al het volk.

ZO
veele woorden,
zo veele waarheden en verborgendheden des H.Euangeliums!
YESJOEA was die eernaam, dien den Wonderzoon van MIRYAM in volle kracht droeg,
& zijn aangebragte gerechtigheid aanwees, volgens de taal des H.Engels,
die hem zelf dien naam gaf, om dat hy zijn volk moest ZALIG maken,
en verlossen van hunne zonden!

NAZARENER was hy,
by verachtinge door de JOODEN geheten,
om dat hy in 't gering en versmaad NAZARET {Natseret} was opgevoed,
en dat verwijt was hem in 't kruis-opschrift, nog voor drie dagen gedaan, maar was een bewijs
zijner nedrigheid, en roem der CHRISTENEN.

PROFEET was hy grooter
dan MOSJEH, die alleen de woorden G ds spreken moest, die noit Profeet,
zelf Mosjeh niet, had konnen spreken, en dit was 't eigen
merkteken van den "MESSIAS" {'mosjiach'},
en dat hy de ZOON, en BOUWHEER
van G ds huis was.

Zijn profeetisch ampt
bewijst hy uit de WERKEN en WOORDEN:
want den Profeeten was eigen, G ds wil en wet open te leggen,
en zo had JC gesproken niet als de SCHRIFTGELEERDEN: noch als van der aarde,
maar als van den hemel, en die dingen, die hy in den eeuwigen heilraad gehoord had:
en zijne heil-leer bevestigde hy met ongehoorde wonderdaaden, genezingen,
opwekkingen der dooden, en zo veele, en zo groote wonderen,
dat hy van 't volk googgeacht, en van zommigen
voor den MESSIAS gehouden wierd.

Zijne levenswijze was heilig;
en alle zijne betrschting niet zo zeer, den menschen,
als G de te behagen.

Hy leerde,
als magt hebbende;
en 't geen hy leerde,
beleefde hy.

Geene uitwendige,
maar inwendige G dvrucht,
scherpte hy zijne Leerlingen in,
en was een geslagen vijand van Huichelaaren.
Wonderlijk was zijn ontfankenis, wonderlijk zijn leven,
en wonderlijk zijn lijden en uiteinde: want hoe krachtig hy leerde,
hoe heilig hy leefde, hoe magtig hy was in wonderwerken,
onze OVERPRIESTERS, die de heiligheid en G dvrucht
moeten beminnen en handhaven, onze OUDSTEN,
die op den stoel van MOSJEH zitten {!}, hebben
hem gevangen, veroordeelt, en in handen der
ROMEINEN overgelevert, onder welker gezach
hy den kruisdood geleden heeft: als ware
hy de snoodste der menschen, en op-
roermaker, & G dlasteraar, & valsch
Profeet, & duizend
dooden waardig.

Groote gedachten
en verwachtingen hadden wy
voor de smaadlijke kruisstraf, van hem,
en zijn gedrag, en meinden, dat hy de VERLOSSER Yisraeels ware,
die uit TSION moest komen, en ons bevrijden: maar onze hope [en dope] is beschaamd:
onze verwachting aarselt: en wat ons te geloven, of te verwerpen staat,
is verhandel-stoffe, die ons bezig houd, en zo
volijverig maakt
...

Met de JOODEN
verbeeldden wy ons,
eene licchaamlijke verlossing van 't juk der ROMEINEN,
en zegepraalen, en herstellingen van Yisraeel in onze aaloude heerlijkheid,
gelijk, en meer nog, als ten tijde van DAWIED,
en SJLOMO
...

Maar
wy vinden
ons hier in
misleid, en geen schijn
van waarheid, dat een Gekruiste
dit zal te wege
brengen.

DIES
twisten wy,
of alle de profeetische
beloften van MESSIAS verlossing,
en grootmagtig gebied, niet moesten vergeestelijkt,
en oneigen verstaan worden, en in zulken zin bewaarheid worden,
schoonze naar de letter in YEHOSJOEA van NAZARET {YESJOEA HANOTSRI},
dien geringen, dien verworpen, dien gekruisten YESJOE, schijnen uitgevallen,
en krachteloos te zijn: te meer, om dat het nu reeds de DERDE dag is, in
welken hy voorzegt, en belooft had uit het graf op te staan, waar toe
ook de groote Raad eene krijgswacht aan 't graf had gestelt,
om die opstandinge
te beletten
...

Enfin:
je snapt
nu waarom 't
hier draait?