myDiexhibitionisme {goocheltrucjes & bellenblazen}

Het begrijpen van het leven van de Boeddha, dat op zekere hoogte is versmolten met zijn leer, kan ons dus blijkbaar ook helpen om die toestand te begrijpen waarin de mens verkeert.

Maar dit kan onmogelijk een normale, 21ste-eeuwse biografie zijn: in deze biografie kan niet worden uiteengezet wat er echt gebeurd is & kunnen evenmin nieuwe controversiële feiten over het leven v/d boeddha aan het licht worden gebracht, omdat 'r i/d geschriften geen enkel woord aan te wijzen is dat we kunnen aanmerken als historisch waar.

Wat historisch is, is de legende, en we moeten die legende in z'n geheel beschouwen, zoals die is ontstaan in de tijd dat de Pali-teksten definitief vorm kregen, zo ongeveer 100 jaar na de dood van Boeddha. Vandaag de dag zullen veel lezers (net als bij Avram, Yitschak, Ya'akov, Yoseef, Mosjeh, de profeten, Yesjoea & Mohammed e.d.) bepaalde aspecten van deze legende ongeloofwaardig vinden: de meer alledaagse & historisch aannemelijke gebeurtenissen i/h leven v/d Boeddha worden eveneens met enige regelmaat afgewisseld door (myDi)verhalen over goden & wonderen.

I/d moderne historische kritiek worden wonderlijke gebeurtenissen doorgaans afgedaan als latere toevoegingen.

Maar als we dit doen me de Pali-canon, dan geeft dat 'n vertekend beeld v/d legende. We kunnen onmogelijk zeggen dat de normaler gebeurtenissen 'n oorspronkelijker onderdeel vormen v/d legende dan al die zogenaamde tekens & wonderen?!

De monniken die deze canon schiepen geloofden zeker i/h bestaan van goden, ook al zagen ze die als beperkte wezens & begonnen ze die, zoals we zullen zien, te beschouwen als projecties van menselijke gemoedstoestanden.

Ze geloofden daarnaast dat 'n yogi door z'n bekwaamheid in yoga even-eens tevens beschikte over 'magische krachten'.

'n Door yogaoefeningen getrainde geest kan (volgens sommigen) ook zeer uitzonderlijke prestaties leveren, zoals tegenwoordig 'n Olympische atleet door fysieke training tot diverse dingen 'in staat is' die niet zijn weggelegd voor gewone stervelingen. Mensen geloofden dat 'n ervaren yogi kon zweven, gedachten lezen & andere werelden kon gaan bezoeken ...

De monniken die de canon samenstelden gingen er hoogstwaarschijnlijk vanuit (net als SjapoChapeau & de euangelisten e.d.) dat deze Boeddha ook tot dat soort dingen in staat was, hoewel hij zelf eigenlijk 'n negatieve kijk had op al die 'magische krachten' & vond dat men zich daar nietmee moest inlaten. De 'wonderverhalen' zijn, zoals we hier ook al eerder & vaker zagen, vaak hoofdzakelijk beschouwd als 'n waarschuwing & dienen zodoende om de zinloosheid van spiritueel exhibitionisme aan te tonen (ook seculieren gebruiken 'zoiets'!