Mydietenstijd voor ~lichaam, ~geest & ~ziel!

G d is dus geen apart wezen dat zich ergens in of buiten ons universum laat lokaliseren, maar is volkomen verweven met de werkelijkheid als geheel zonder daarmee samen te vallen. Onze wereld bestaat in g d zoals een vis in de oceaan of - persoonlijker - zoals een kind in de buik van onze moeder. Deze visie verschilt enerzijds van een theïstische voorstelling waarin G d de trekken krijgt van een persoonachtig wezen dat buiten onze werkelijkheid staat & daarin af en toe ingrijpt: deze g d zou dus door middel van wonderen veel onheil kunnen voorkomen, maar doet dat om onbekende redenen nauwelijks of helemaal niet. Onder moderne mensen verkeert dit theïstische godsbeeld in grote crisis naar het schijnt ...

Anderzijds houdt deze visie afstand tot een pantheïstische beeldvorming waarin alles g d is en alle dingen dus in gelijke mate uit hem voortkomen
wat een eenheidsdenken is waarin g d en de wereld helemaal samenvallen, en goed en kwaad op een zelfde wijze deel uitmaken van hem/haar/'t en waarin zo'n pantheistme 't kwaad eigenlijk geen kwaad is, maar veel ieder iets dat bij de voortgande leerschool van ons leven blijft behoren?!

Een mysterieus gebeuren van waaruit alle leven voortkomt en ook weer heen terugkeert. Waar ons lichamelijk leven vooral verweven is met ele-mengen als water, lucht, mineralen, vuur, hitte, kou, beweging, wind & materie, daar is ons geestelijk leven een weerspiegeling van die allesom-vattende werkelijkheid ten goede en ten kwade: de dope in water ritualiseert de symbolische overgang van stof naar geest & van 'ik' naar "wij".

Vanuit onze aardse elementen ontstaat een hemelse 'andere' werkelijkheid waarin al onze gewaarwordingen in een collectief geheugen meewerken aan een spirituele vervolmaking die ten grondslag ligt aan ons voelen, denken, doen, laten & blijven 'omvormen'. G d als beweger van het in ons bewogene: een ingebouwde mogelijkheid tot balans, evenwicht, mededeelzaamheid, (on)afhankelijkheid & tederheid. Je kunt 't practisch in bijna alle culturen terugherkennen in de een of andere fantasierijke vorm: de moeder en het kind, de vader en de verzorging van al wat levensvatbaar & vol schoonheid is ondanks alle gebrekkigheid, tijdelijkheid, chaosvorming & domme hatelijkheden die als een mist de helderheid vaak omhullen.

Ik probeer eigenlijk in woorden uitvte drukken wat Haast Onzegbaar is: herkenbaar in momenten van stilte, inkeer, bekering, inzicht & de Liefde.

Niet zozeer het zeggen van 'ik hou van jou & blijf je eeuwig trouw', maar juist het DOEN van die liefde vanuit onze innerlijke 'g dsdialoog' .......

Je zou het ook ons geweten kunnen noemen of zelfs met al die grote & kleine wonderbaarlijke fantastische & alomvattende termen als Eeuwigheid
& Heelal, trouwe bondgenootschap, vergevingsgezindheid, kinderlijke vragen aan ouderlijke zorg in alle eerlijkheid, eenvoud & genotsvolle gezonde goddelijke orgasmes van menslijke overgave aan 't moment van waarde, plaats van aanwezigheid, heiligheid, genezing & echte vermenselijking ...