myDidimensies, ~frustraties, ~drijfveren & ~kampen

Acteur Helmert Woudenberg, zoon van NSB'ers, werkt aan Übermensch, 'n solovoorstelling 'in de huid van Adolf Hitler': door die dictator los te zingen uit zijn tijd, maakt hij hem zowel universeel als uiterst actueel! Trouw volgde hem in die verdieping: hij schrijft de tekst, regisseert zichzelf & speelt alleen. 't Decor bestaat uit twee stoelen: 'n eenvoudige, ongelakte boerenstoel & 'n chique, met leer bekleed exemplaar. Ze roepen meteen vragen op, zoals ze daar naast elkaar staan uitgelicht: hoe kon die simpele stoel veranderen in een zetel, 'n troon? HW(66): "Je moet bij zijn woede & z'n pijn zien te komen: kijken waar 't hem precies in zit. En die pijn moet je - onthecht, maar toch - tot je eigen pijn maken." Natuurlijk vraagt iedereen de acteur & schrijver WAAROM hij dit doet, waarom hij zich in AH wil verdiepen: hoe 't samenhangt met z'n eigen (voor)geschiedenis. HW's opa zat i/d Tweede Kamer voor de NSB & was leider v/h nationaalsocialistische Arbeidersfront; zijn vader sneuvelde als soldaat in 't Duitse leger aan 't oostfront, z'n moeder schreef lofdichten op Hitler, voordat ze in 't laatste oorlogsjaar overleed aan 'n infectie & Helmert groeit op in 'n pleeggezin. Toen hij zijn solo 'Waterman' (2009) speelde, over 'n Joodse Man die steeds op miraculeuze wijze de dans ontspringt, schreef 't Nieuw Israelitisch Weekblad (NIW): "Wouden-berg verplaatst zich in 'n slachtoffer, om de schaamte over z'n eigen verleden te verwerken. Terwijl ik tijdens 't maken helemaal niet met mijn familie bezig was!" 't Verhaal van z'n ouders reconstrueerde hij i/d voorstelling 'De Hel' (2001). Z'n vader werd in mei 1940 gemo-biliseerd in 't Nederlandse leger: toen hij ingelegerd zat aan de Afsluitdijk, bezocht hij 't toilet, greep uit gebrek aan toiletpapier naar 'n krant & zag daarop tot z'n afgrijzen 'n foto van z'n zojuist gearresteerde vader vader. "Hij dacht: nu word ik verplicht te vechten voor m'n vaderland, & tegelijkertijd moet ik m'n reet afvegen met m'n eigen vader!" Daarop volgde 'n incident, waarbij z'n superieuren hem 't bevel gaven om 'n stel mannen neer te schieten, omdat de leiding ervan uitging dat 't vermomde Duitsers betrof. De soldaten stribbelden tegen, naar later bleek terecht: de neergeschoten mannen waren onschuldige Urker vissers: "Die gebeurtenis, in combinatie met de ach-ting voor zijn vader, heeft zijn keuze bepaald. Na de capitulatie heeft hij zich heel fanatiek ingeschreven voor het Duitse leger. Ik had in zijn situatie waarschijnlijk hetzelfde gedaan?" En z'n moeder? "Zij logeerde aan 't begin van de oorlog bij 'n oom & 'n tante, die ook van de NSB waren & die in hun eigen woonkamer hardhandig inelkaargeslagen werden, waarnzij als 16-jarig meisje bij stond. DIT heeft haar, zoals ze in mijn stuk ironiserend opmerkt, heel erg politiek bewust gemaakt."